Market makers en takers uitgelegd

In de wereld van trading bestaan er twee typen deelnemers: makers en takers. Makers plaatsen koop- of verkooporders die niet onmiddellijk worden uitgevoerd, zoals een opdracht om "BTC te verkopen wanneer de prijs $50k bereikt." Dit zorgt voor liquiditeit, waardoor het voor anderen eenvoudiger wordt om BTC snel te kopen of verkopen zodra aan de prijsvoorwaarde is voldaan. Takers zijn de personen die direct kopen of verkopen en de door makers gecreëerde orders invullen. In essentie voeren de takers de orders uit die makers hebben geplaatst, wat resulteert in een naadloze markt.

Basis

Het matchen van verkopers met kopers is een cruciaal aspect van elke beurs, of het nu gaat om aandelen of cryptovaluta. Zonder deze koppelingen zou je op sociale media moeten posten dat je Bitcoin wilt ruilen voor Ethereum en wachten tot iemand interesse toont.

Dit stuk behandelt het concept van makers en takers op een eenvoudige manier. Elke deelnemer in een markt kan in de ene of de andere categorie worden geplaatst, en als trader kun je op verschillende momenten beide rollen vervullen. Het bestaan van makers en takers is wat veel handelsplatformen draaiende houdt en kan een robuuste beurs onderscheiden van een zwakke.

Wat is liquiditeit?

Om de begrippen makers en takers volledig te begrijpen, moeten we eerst liquiditeit begrijpen. De term "liquiditeit" verwijst naar hoe gemakkelijk een activum kan worden verkocht en beschrijft de verhandelbaarheid van een activum.

Een ons goud wordt bijvoorbeeld beschouwd als een zeer liquide bezitting omdat het snel voor contant geld verkocht kan worden. Daarentegen is een tien meter hoog standbeeld van Elon Musk op een stier een illiquide activum omdat het moeilijk zou zijn een koper te vinden die daarin geïnteresseerd is.

Marktliquiditeit is een verwant maar afzonderlijk begrip. Een markt met hoge liquiditeit maakt het gemakkelijk om activa tegen een redelijke prijs te kopen en verkopen. Er is veel vraag van kopers die het activum willen verwerven en een groot aanbod van verkopers die het willen aanbieden. Deze mate van activiteit zorgt ervoor dat kopers en verkopers elkaar vinden en dat het verschil tussen de hoogste biedprijs en de laagste vraagprijs klein of "krap" is. Dit verschil noemen we de bid-ask spread.

Een illiquide markt daarentegen mist deze eigenschappen. Als een activum in zo'n markt wordt verkocht, kan het mogelijk geen eerlijke prijs opleveren door gebrek aan vraag. Hierdoor heeft een illiquide markt doorgaans een veel hogere bid-ask spread.

Wie zijn market makers en takers?

Wanneer traders een beurs gebruiken, treden ze op als makers of takers. Een beurs berekent de marktwaarde van een activum met een orderboek, waarin alle aanbiedingen om te kopen en verkopen van gebruikers worden verzameld. Een maker voegt zijn order toe aan het orderboek, bijvoorbeeld "Koop 420 BTC voor $6,000," en wacht tot de prijs $6,000 bereikt. Door hun aanbod aan het platform toe te voegen, creëren makers de markt. Grote traders en instellingen fungeren vaak als market makers, maar kleine traders kunnen maker worden door bepaalde ordertypes te plaatsen die niet onmiddellijk worden uitgevoerd.

Een taker daarentegen haalt juist een deel van de liquiditeit van de beurs weg door gebruik te maken van het aanbod dat makers hebben geplaatst. Een taker plaatst een order in het orderboek en vult bestaande orders onmiddellijk in met een market order of een limitorder. Iedereen die iemands order invult, wordt beschouwd als een taker, ongeacht of ze een market- of limitorder gebruiken. Het is belangrijk te weten dat het gebruik van een limitorder geen garantie is dat het een maker-order wordt. Als een trader wil verzekeren dat zijn order in het orderboek komt voordat deze wordt gevuld, moet hij bij het plaatsen van de order "Post only" selecteren.

Maker-taker vergoedingen

De maker-taker vergoedingenstructuur is een essentieel onderdeel van het verdienmodel van de meeste beurzen. Deze vergoedingen worden telkens in rekening gebracht wanneer een order wordt uitgevoerd en kunnen variëren afhankelijk van de beurs, de handelsgrootte en de rol van de gebruiker.

Gewoonlijk ontvangen makers een vergoeding of korting omdat zij liquiditeit aan de beurs toevoegen, waardoor het platform aantrekkelijker wordt voor potentiële traders. Takers kunnen daarentegen hogere vergoedingen betalen omdat zij geen liquiditeit aan de markt toevoegen. De precieze structuur hangt echter af van het beleid van de beurs, en op sommige platforms kunnen de maker- en takerrollen worden omgedraaid of zelfs geëlimineerd. Uiteindelijk kan de vergoedingenstructuur de handelsvolumes beïnvloeden, dus beurzen moeten de juiste balans vinden tussen het stimuleren van makers en het genereren van inkomsten.

Conclusie

De twee typen traders op beurzen zijn makers, die orders creëren en wachten tot ze gevuld zijn, en takers, die andermans orders vullen. De primaire rol van makers is het leveren van liquiditeit aan de beurs, waardoor zij cruciaal zijn voor de aantrekkingskracht van het platform. Daarom bieden beurzen in een maker-taker model makers lagere vergoedingen als stimulans. Takers maken op hun beurt gebruik van de door makers geboden liquiditeit om gemakkelijk activa te kopen of verkopen, maar betalen doorgaans hogere vergoedingen.