Top vier insider trading-schandalen
Insider trading doet zich voor wanneer een persoon of een groep personen die beschikt over vertrouwelijke informatie over de aandelen van een beursgenoteerd bedrijf, deze aandelen koopt of verkoopt. Hoewel de SEC regels heeft om insider trading te voorkomen, kan het nog steeds moeilijk zijn om deze praktijken te detecteren en juridische stappen te ondernemen tegen degenen die zich eraan schuldig maken. De media richten zich vaak op zaken van insider trading, vooral als de beschuldigde een bekende persoonlijkheid is. Er waren vier prominente zaken die veel aandacht kregen in de VS: die van Albert H. Wiggin, Ivan Boesky, R. Foster Winans en Martha Stewart.
Basics
Insider trading, een verboden praktijk op de effectenmarkt, houdt het onrechtmatig kopen of verkopen in van beursgenoteerde aandelen op basis van niet-openbare materiële informatie. Gedurende het bestaan van de Amerikaanse aandelenmarkt hebben talloze personen hun bevoorrechte toegang misbruikt om een oneerlijk voordeel te behalen ten opzichte van andere beleggers. Dit artikel behandelt vier belangrijke zaken van insider trading, van het begin van de 20e eeuw tot heden. Ondanks dat de Securities and Exchange Commission (SEC) regels heeft ingevoerd om beleggingen te beschermen tegen insider trading, bemoeilijkt de complexe aard van deze onderzoeken vaak de detectie en afwikkeling. Wanneer insider trading aan het licht komt, leidt dat dan ook vaak tot commotie en mediabelangstelling, zeker als de beschuldigde een opvallende publieke positie bekleedt en daarmee zijn of haar reputatie riskeert.
Albert H. Wiggin
In de nasleep van de crash op Wall Street in 1929 veroorzaakte een onthulling opschudding in de financiële wereld toen Albert H. Wiggin, de gerenommeerde leider van Chase National Bank, werd ontmaskerd vanwege onethische praktijken. Het bleek dat Wiggin short was gegaan op meer dan 40.000 aandelen van zijn eigen bedrijf en familiebedrijven gebruikte om deze transacties te verbergen. Verstaanbaar genoeg lag zijn belang in het ondermijnen van het succes van zijn eigen onderneming.
In die tijd bestonden er geen duidelijke regels die het short verkopen van aandelen van het eigen bedrijf verboden. Toen verschillende beleggers na de crash tegelijkertijd hun posities in Chase National Bank lieten vallen, verzamelde Wiggin op legale wijze meer dan $4 miljoen aan winst. Hij profiteerde niet alleen van deze dubieuze short-transacties, maar accepteerde ook een levenslange pensioenuitkering van $100.000 per jaar van de bank. Door publieke verontwaardiging en media-aandacht zag Wiggin zich uiteindelijk genoodzaakt het pensioen af te wijzen.
De blootlegging van Wiggins gedrag, samen met dat van andere invloedrijke bankiers, vond plaats tijdens het Pecora-onderzoek. Geleid door Ferdinand Pecora, een voormalig plaatsvervangend officier van justitie in New York, maakte dit onderzoek met dagvaardingen en hoorzittingen praktijken openbaar die juridisch gezien soms toelaatbaar maar moreel verwerpelijk waren in de periode voorafgaand aan de crash van 1929.
Wiggins daden waren geen geïsoleerd incident en leidden uiteindelijk tot de invoering van de Securities and Exchange Act van 1934, als reactie op de grootschalige misstanden die na de crash waren aan het licht gekomen. Deze wet had tot doel meer transparantie op de financiële markten te brengen en fraude en marktmanipulatie tegen te gaan. Sectie 16 van de wet, die regels bevat ter voorkoming en bestraffing van insider trading, werd zelfs informeel de "anti-Wiggin" sectie genoemd, een verwijzing naar de impact van zijn beruchte daden.
Ivan Boesky
Ivan Boesky, een Amerikaanse aandelenhandelaar, werd in de jaren 80 berucht vanwege zijn betrokkenheid bij een schandaal rond insider trading. Dit schandaal betrof meerdere hoge functionarissen van grote Amerikaanse investeringsbanken die Boesky vertrouwelijke informatie voorspelden over aanstaande overnames. Boesky, die zijn eigen effectenmakelaardij runde, Ivan F. Boesky & Company, profiteerde van deze voorkennis en vergaarde aanzienlijke rijkdom door te speculeren op deze overnames sinds de oprichting van zijn firma in 1975.
Boesky's ondergang begon in 1987 toen een groep bedrijfsgenoten hem aanklaagde en beschuldigde van misleidende juridische afspraken over hun samenwerking. De SEC begon daarop een onderzoek naar Boesky's activiteiten. Later bleek dat hij beleggingsbeslissingen nam op basis van bevoorrechte informatie van bedrijfsinsiders, waaronder Michael Milken, bekend als de "junk bond king", en het investeringsbedrijf Drexel Burnham Lambert. Deze onthullingen leidden ertoe dat de SEC ook onderzoeken startte naar Milken en Drexel Burnham Lambert.
In een onverwachte wending besloot Boesky samen te werken met de SEC en trad hij op als informant, waarbij hij cruciale informatie verschafte die uiteindelijk leidde tot de zaak tegen Milken. Boesky betaalde echter een hoge prijs voor zijn betrokkenheid. In 1986 werd hij schuldig bevonden aan insider trading en kreeg hij een gevangenisstraf van 3,5 jaar opgelegd, plus een enorme boete van $100 miljoen. Hoewel hij na slechts twee jaar werd vrijgelaten, verbood de SEC Boesky permanent om nog deel te nemen aan effectenhandel, waarmee zijn carrière in de financiële wereld eindigde.
R. Foster Winans
R. Foster Winans, een bekende columnist van de gerenommeerde Wall Street Journal, had een prominente positie met zijn column "Heard on the Street." In elke column belichtte Winans bepaalde aandelen, en de markt reageerde vaak op zijn meningen, wat leidde tot koersschommelingen. Winans organiseerde echter een bedrieglijk plan door vooruitlopend op zijn column kennis over het uitgelichte aandeel te lekken aan een groep samenwerkende effectenmakelaars. Deze makelaars namen snel posities in het aandeel in voordat de column werd gepubliceerd, zodat ze konden profiteren. Naar verluidt werden een deel van deze winsten vervolgens gedeeld met Winans als beloning voor zijn insiderinformatie.
De SEC onthulde uiteindelijk Winans' wangedrag. De zaak was lastig omdat de column voornamelijk Winans' persoonlijke mening weerspiegelde en niet duidelijk materiële insiderinformatie bevatte. Desondanks wist de SEC een veroordeling tegen Winans te behalen door te betogen dat de informatie over de aandelen in de column toebehoorde aan The Wall Street Journal en niet aan Winans persoonlijk.
Martha Stewart
In december 2001 diende de FDA een zware tik toe aan farmaceutisch bedrijf ImClone door geen goedkeuring te verlenen voor hun veelbelovende kankergeneesmiddel Erbitux. Deze onverwachte beslissing deed ImClone's aandelen kelderen, waardoor veel beleggers flinke verliezen leden. Opmerkelijk genoeg slaagden familie en vrienden van de CEO van het bedrijf, Samuel Waksal, erin de financiële klap te vermijden. Latere onderzoeken door de SEC brachten een reeks aandelenverkopen aan het licht door bestuurders die hadden gehandeld op instructie van Waksal, inclusief Waksal's eigen poging om zijn aandelen te verkopen.
Beroemd zakenvrouw Martha Stewart verkocht naar verluidt ongeveer 4.000 aandelen ImClone slechts enkele dagen voor de FDA-aankondiging. Op het moment van verkoop was het aandeel nog hoog gewaardeerd en Stewart behaalde een aanzienlijke winst van bijna $250.000. Na de aankondiging daalde de koers in de daaropvolgende maanden scherp.
Stewart beweerde dat ze een reeds bestaand verkooporder bij haar broker had. Desondanks werd ze veroordeeld voor insider trading toen bewijs uitwees dat ze haar aandelen had verkocht nadat ze een tip had gekregen over een aanstaande koersdaling van ImClone. Als gevolg daarvan trad Stewart af als CEO van haar eigen bedrijf, Martha Stewart Living Omnimedia. Waksal werd gearresteerd en kreeg meer dan zeven jaar gevangenisstraf en boetes van meer dan $5 miljoen opgelegd.
In 2004 werden Stewart en haar broker bovendien schuldig bevonden aan insider trading. Stewart kreeg een gevangenisstraf van vijf maanden en een boete van $30.000, wat de gevolgen van haar betrokkenheid bij het ImClone-schandaal verder benadrukte.
Conclusion
In de financiële wereld blijft insider trading een heimelijke praktijk waarbij individuen vertrouwelijke informatie misbruiken om aandelen te kopen of verkopen. Hoewel deze activiteit strikt illegaal is, blijft het opsporen ervan een grote uitdaging.
Media besteden veel aandacht aan gevallen van insider trading, vooral wanneer prominente publieke figuren of bekende bedrijven erbij betrokken zijn. In de Verenigde Staten kregen vier high-profile zaken bijzondere mediabelangstelling: Albert H. Wiggin, Ivan Boesky, R. Foster Winans en Martha Stewart.