Als reactie op de financiële crisis van 2007-2008 nam het Amerikaanse Congres de Dodd-Frank Wall Street Reform and Consumer Protection Act aan. Het primaire doel was de bescherming van consumenten en belastingbetalers binnen het Amerikaanse financiële systeem te versterken. Genoemd naar de sponsors, Sen. Christopher J. Dodd (D-Conn.) en Rep. Barney Frank (D-Mass.), beslaat de uitgebreide wet 848 pagina's en bevat een veelheid aan bepalingen die geleidelijk over meerdere jaren worden ingevoerd.
De Dodd-Frank-wet concentreerde zich op belangrijke financiële sectoren die werden gezien als bijdragers aan de crisis van 2007-2008. Verslapte regelgeving leidde tot risicovolle kredietverlening en een huizenbubbel die een wereldwijde crisis, reddingsoperaties voor financiële instellingen en een recessie veroorzaakte.
De wet richtte zich op banken, verzekeringsmaatschappijen, beleggingsfirma's, hypotheekverstrekkers en kredietbeoordelingsbureaus als verantwoordelijke partijen voor de crisis. Critici stellen dat de regulatoire last de concurrentiekracht van Amerikaanse bedrijven kan belemmeren vergeleken met buitenlandse tegenhangers.
In 2018 nam het Congres een nieuwe wet aan die enkele beperkingen van Dodd-Frank terugdraaide.
De Dodd-Frank-wet, aangenomen in 2010 tijdens de regering-Obama, is een ingrijpende financiële hervormingswetgeving. Ze richtte overheidsinstanties op om het financieel systeem te toezicht te houden en de nasleep van de financiële crisis van 2007-2008 aan te pakken, veroorzaakt door ongeremde hebzucht en verslapte regelgeving.
Vóór de crisis maakten laks toezicht en regelgeving risicovolle kredietpraktijken in de Amerikaanse financiële sector mogelijk, wat leidde tot een onhoudbare groei in de huizenmarkt. Het uiteenspatten van die bubbel veroorzaakte een zware wereldwijde recessie met grote gevolgen voor banken en aandelenmarkten. Dodd-Frank had als doel vergelijkbare crises in de toekomst te voorkomen door uitvoerige hervormingen door te voeren.
De Dodd-Frank-wet schiep de Financial Stability Oversight Council en de Orderly Liquidation Authority om grote financiële ondernemingen te monitoren en economische ontwrichtingen te voorkomen. Het Orderly Liquidation Fund helpt bij het afwikkelen van failliete bedrijven en voorkomt dat belastingbetalers voor reddingsoperaties opdraaien.
Het CFPB werd opgericht om roofzuchtige hypotheekpraktijken te bestrijden en de belangen van consumenten op de hypotheek- en andere consumptieve kredietmarkten te beschermen, met meer transparantie en eerlijke handelswijzen.
Beperkt risicovolle beleggingen van banken, speculatieve handel en betrokkenheid bij hedgefondsen of private-equityfirma's. De regel heeft tot doel belangenconflicten te voorkomen en reguleert derivaten om systeemrisico's te verminderen.
Om misleidende investeringsratings aan te pakken richtte Dodd-Frank het SEC Office of Credit Ratings op, om te waarborgen dat ratingbureaus nauwkeurige en betrouwbare beoordelingen leveren.
Het versterkte klokkenluidersprogramma biedt prikkels en beschermingen om het melden van financiële wandaden te stimuleren, met een uitgebreidere reikwijdte en langere verjaringstermijnen.
Toen Donald Trump aantrad, kondigde hij aan Dodd-Frank te willen afbouwen. Als reactie nam het Amerikaanse Congres de Economic Growth, Regulatory Relief, and Consumer Protection Act aan, waarmee een groot deel van Dodd-Frank werd versoepeld.
Ondertekend op 24 mei 2018 introduceerde die wet verschillende wijzigingen:
Onder de regering-Biden trekt het CFPB regels uit het Trump-tijdperk in en pakt het roofzuchtige kredietpraktijken aan, waaronder woekerkredieten en subprime-autoleningen.
De Dodd-Frank-wet leidde tot uiteenlopende meningen: voorstanders prezen de maatregelen ter crisispreventie en consumentenbescherming, terwijl tegenstanders zich zorgen maakten over de effecten op de concurrentiekracht van Amerikaanse bedrijven en de marktliquiditeit.
Critici stelden dat nalevingsvereisten een zware last legden op communitybanken en kleinere financiële instellingen die niet verantwoordelijk waren voor de crisis. Bekende critici zoals Larry Summers, Stephen Schwarzman, Carl Icahn en Jamie Dimon erkenden dat de kapitaalvereisten de veiligheid vergrootten, maar benadrukten de verminderde liquiditeit op de markt.
De obligatiemarkt had het vooral zwaar doordat hogere reserve-eisen banken dwongen meer contanten aan te houden en hun rol als market maker beperkten. De verminderde aanwezigheid van market makers maakte het lastiger voor kopers en verkopers om tegenpartijen te vinden, wat de liquiditeit en de algehele marktefficiëntie aantastte.
De Dodd-Frank-wet was een uitgebreide reactie op de financiële crisis van 2007-2008 en de reddingsoperaties van de overheid, met als doel toekomstige crises te voorkomen en consumenten te beschermen. De regering-Trump draaide enkele bepalingen terug, maar de regering-Biden streeft ernaar deze te herstellen en te versterken om burgers te beschermen tegen roofzuchtige praktijken in sectoren als commerciële opleidingen en autoleningen.