Wat is de Ethereum London hard fork?
Alice C. · 15 oktober 2025 · 6m ·
De Ethereum London hard fork heeft de structuur van transactiekosten en de difficulty time bomb op de blockchain ingrijpend veranderd. Een fundamentele wijziging zorgt ervoor dat transactiekosten nu worden vastgesteld via een basisvergoeding per block, waardoor het eerdere biedsysteem op gasprijzen is komen te vervallen. In samenhang met de lancering van Ethereum 2.0 besloten ontwikkelaars doelbewust een geplande gebeurtenis, bekend als de difficulty time bomb, uit te stellen. Deze strategische stap had tot doel miners aan te moedigen over te schakelen van Proof of Work (PoW) naar het Proof of Stake (PoS) consensusmechanisme.
Na de Berlin hard fork in april 2021 onderging de Ethereum-blockchain opnieuw een transformerende update, bekend als de London hard fork. Deze update pakte niet alleen de lang bediscussieerde kwestie van transactiekosten aan, maar legde ook de basis voor de aankomende release van Ethereum 2.0, met wijzigingen in het consensusmodel. De London hard fork riep controverse op in bepaalde kringen, voornamelijk vanwege de aanzienlijke impact op cryptotransactiekosten en het mijnbouwecosysteem.
De Ethereum London update, doorgevoerd via een hard fork, introduceert meerdere Ethereum Improvement Proposals (EIP). De London-update bereidde de weg voor de overgang naar het Proof of Stake-consensusmechanisme in 2022. Opvallend was dat miners een verlaging van de mining difficulty ervoeren voorafgaand aan de Serenity-release. Om te blijven minen en valideren moesten alle nodes de nieuwe regels en de nieuwste softwareversie overnemen.
De meest opmerkelijke wijziging draait om transactiekosten en omvat een nieuw deflatoir mechanisme. Voorheen boden gebruikers op gasprijzen en gaven miners prioriteit aan transacties op basis van het aangeboden bedrag, dat ze ontvingen als beloning voor het opnemen van de transactie in een block. In de London-update heeft elk block nu echter een vooraf bepaalde, vaste basisvergoeding. Deze cruciale wijziging is het gevolg van EIP-1559, dat samen met EIP-3238 in de London-update werd geïmplementeerd.
Ethereum Improvement Proposals (EIP) vormen essentiële technische blauwdrukken voor het introduceren van nieuwe functionaliteiten op de Ethereum-blockchain. Deze voorstellen worden opgesteld door ontwikkelaars in samenwerking met suggesties uit de Ethereum-community, wat een inclusieve omgeving creëert waarin iedereen een EIP kan indienen voor communitydiscussie en -goedkeuring.
Elke EIP volgt de richtlijnen beschreven in EIP1 en bevat een beknopte technische specificatie van de voorgestelde functie, samen met een onderbouwde motivatie. De auteur van de EIP is verantwoordelijk voor het bevorderen van consensus binnen de community en voor het vastleggen van afwijkende meningen.
Om een EIP goed te keuren doorlopen auteurs een gestructureerd proces met peer review en opstelstadia. Zodra de community consensus bereikt en het voorstel omarmt, kan het worden opgenomen in een toekomstige release.
EIP-1559 wijzigde ingrijpend de manier waarop gasvergoedingen op het Ethereum-netwerk worden betaald. Dit voorstel, geleid door Ethereums oprichter Vitalik Buterin en een team van toegewijde ontwikkelaars, pakte het probleem aan van stijgende kosten voor kleine transacties die het netwerk minder toegankelijk maakten, vooral voor nieuwkomers.
Het kernidee van EIP-1559 introduceerde een nieuw prijsmechanisme voor transacties, waarbij elk block een basisvergoeding heeft. Cruciaal is dat deze basisvergoeding wordt verbrand, waardoor de totale ETH-voorraad effectief afneemt en er deflatoire druk op de cryptocurrency ontstaat.
Om evenwicht te bewaren past de basisvergoeding zich dynamisch aan op basis van netwerkvraag. Als een block meer dan 50% van zijn capaciteit gebruikt, stijgt de basisvergoeding, en vice versa, wat zorgt voor een balans in het gebruik van blocks.
Bovendien kunnen gebruikers een tip toevoegen voor miners als stimulans om hun transacties te prioriteren. Zelfs zonder tips streeft Ethereum ernaar blocks rond 50% capaciteit te houden, waardoor zelfs kleine tips de transactie kunnen versnellen.
Het Ethereum-netwerk bevat een time bomb die het minen in de loop van de tijd moeilijker maakt. Als deze ongewijzigd zou activeren, zou dit leiden tot trage transacties en lagere winstgevendheid voor miners. Ontwikkelaars streefden naar een soepele overgang van Ethereum 1.0 naar Ethereum 2.0 door miners te bewegen het nieuwe Proof of Stake-consensusmodel bij uitrol te adopteren.
Om het netwerk in lijn te brengen met het optimale moment om validators te stimuleren naar Ethereum 2.0 te migreren, greep EIP-3238 in door de difficulty time bomb uit te stellen. Deze cruciale aanpassing verkleinde het risico dat miners bij Ethereum 1.0 zouden blijven, zoals bij de splitsing tussen Ethereum en Ethereum Classic.
De meningen binnen de community over de London-netwerkupdate zijn uiteenlopend, met name met betrekking tot transactiekosten. Deze update heeft de fee-structuur aanzienlijk hervormd, wat gevolgen heeft voor de winstgevendheid van miners. Daarnaast bestaan zorgen over mogelijke centralisatie van Ethereum-mining, met beweringen dat alleen de grootste miners met lage energiekosten winstgevend kunnen blijven.
Hoewel de precieze uitkomst onzeker blijft, wordt gespeculeerd dat de geïmplementeerde deflatoire mechanismen mogelijk kunnen bijdragen aan een waardestijging van ETH. Deze verwachting vloeit voort uit het feit dat Ethereum begonnen is met het verbranden van de basisvergoeding (base fee) voor alle transacties op de blockchain.
Transactiekosten op Ethereum opereerden, net als bij Bitcoin, vroeger op basis van een veilingmechanisme. Hoe hoger de vergoeding (of gasprijs) die je bood, hoe groter de kans dat miners je transactie snel valideerden. Met de implementatie van de London-update hoeven gebruikers echter niet langer handmatig een gasprijs te kiezen voor Ethereum-transacties.
Onder het nieuwe systeem zien gebruikers simpelweg een basisvergoeding, met de optie een tip voor miners toe te voegen. Het is echter belangrijk te beseffen dat de basisvergoeding kan fluctueren tussen het moment van verzending van een transactie en het opnemen in een block. Om deze onzekerheid te beperken kunnen gebruikers een maximumvergoeding instellen, waarbij het overtollige bedrag wordt terugbetaald als een miner de transactie opneemt in een block met een lagere basisvergoeding dan de ingestelde limiet.
London bracht aanzienlijke verbeteringen in de manier waarop gebruikers met Ethereum omgaan en geldt als een belangrijke update. Eerdere updates hebben onderliggende systemen sterk aangepast, vaak buiten het zicht van de gemiddelde gebruiker. Als gevolg van de London-update is de kans op lagere transactiekosten en snellere verwerking aanzienlijk toegenomen, hoewel de uiteindelijke uitkomst onzeker blijft.