In de Verenigde Staten zijn verschillende instanties, zoals de Federal Reserve Board (FRB), de Federal Deposit Insurance Corp. (FDIC) en de Securities and Exchange Commission (SEC), verantwoordelijk voor het reguleren en toezicht houden op financiële instellingen en markten. Hoewel hun doeltreffendheid soms ter discussie staat, is hun voornaamste doel het waarborgen van verstandige marktregulering en het beschermen van de belangen van beleggers en consumenten.
In de Verenigde Staten houden federale instanties zoals de FRB en de FDIC toezicht op financiële instellingen, terwijl staatsinstanties een rol spelen bij de regulering van verzekeringsproducten. De effectenbeurs valt onder toezicht van de U.S. Securities and Exchange Commission en zelfregulerende organisaties.
De bankregulering in de Verenigde Staten varieert afhankelijk van de charter, waarbij sommige banken zowel op federaal als staatsniveau gereguleerd worden. De belangrijkste federale toezichthouders zijn de OCC, het Federal Reserve System en de FDIC. Laten we nu dieper ingaan op de specifieke verantwoordelijkheden van elke instantie.
Opgericht onder de National Currency Act van 1863 is de Office of the Comptroller of the Currency (OCC) een van de oudste federale regulerende instanties. Werkend onder het ministerie van Financiën omvat haar bevoegdheid de regulering van nationale banken, federale spaarverenigingen en de operationele dochterondernemingen van zowel nationale banken als federale spaarverenigingen.
Het Federal Reserve System, algemeen bekend als de Fed, is de centrale bank van de Verenigde Staten en een prominente toezichthouder. Haar verantwoordelijkheden omvatten het reguleren van het financiële systeem en het voeren van monetair beleid. Openmarktoperaties zijn het belangrijkste instrument van het monetaire beleid en beïnvloeden de rentetarieven in de economie door het kopen en verkopen van Amerikaanse schatkistpapier en federale agentschapsobligaties om de federal funds rate te bepalen. Daarnaast houdt de Fed toezicht op diverse entiteiten, waaronder bankholdingmaatschappijen, staat-gelinkte banken, spaar- en leningsholdingmaatschappijen en buitenlandse banken die in de VS opereren. Sommige regionale banken vallen ook onder haar toezicht, samen met andere entiteiten die door de FDIC en staatsregulatoren worden gereguleerd. Hoewel nationaal gecharterde banken lid moeten zijn van de Fed, worden ze voornamelijk toezicht gehouden door de OCC. Opvallend is dat de bevoegdheid van de Fed zich uitstrekt tot veel van de grootste banken van het land vanwege haar toezicht op bankholdingmaatschappijen.
Opgericht onder de Emergency Banking Act van 1933 als reactie op de bankenfaillissementen tijdens de Grote Depressie, is de Federal Deposit Insurance Corp. een Amerikaanse overheidsinstantie. Haar primaire functie is het bieden van depositoverzekering, waarmee rekeninghouders tot bepaalde limieten bij deelnemende banken worden gegarandeerd. Daarnaast houdt de FDIC toezicht op staatsgecharterde en regionale banken die niet aangesloten zijn bij de Federal Reserve.
Credit unions in de VS worden gereguleerd op federaal of staatsniveau, afhankelijk van hun charter. Nationale credit unions worden gecharterd en gecontroleerd door de National Credit Union Administration (NCUA), een onafhankelijke federale instantie opgericht in 1970. Net als de FDIC voor banken biedt de NCUA depositoverzekering voor federale credit unions. Staatsgecharterde credit unions worden daarentegen gereguleerd door hun respectieve staten, waarbij sommige mogelijk ook NCUA-verzekering verkrijgen.
De regulering van savings and loan associations, of S&L's, viel voorheen onder het Office of Thrift Supervision (OTS). Met de Dodd-Frank Wall Street Reform and Consumer Protection Act van 2010 werd het OTS echter ontbonden en werden zijn toezichthoudende taken verdeeld tussen de OCC (federale spaarverenigingen), de Fed (spaar- en leningsholdingmaatschappijen) en de FDIC (staatsgecharterde spaarverenigingen).
Savings and loan associations, algemeen bekend als S&L's of thrifts, werden eerder gecontroleerd door het Office of Thrift Supervision. De Dodd-Frank Wall Street Reform and Consumer Protection Act van 2010 leidde tot de ontbinding van het OTS. Vervolgens werden de toezichthoudende taken opnieuw verdeeld: de OCC voor federale spaarverenigingen, de Fed voor spaar- en leningsholdingmaatschappijen en de FDIC voor staatsgecharterde spaarverenigingen.
Het reguleren van hypotheekverstrekkers omvat toezicht door verschillende eerder genoemde federale instanties, aangezien deze verstrekkers hoofdzakelijk banken, credit unions en savings and loans zijn. Het Consumer Financial Protection Bureau heeft toezichtbevoegdheid over niet-bancaire hypotheekverstrekkers en servicers, naast banken, thrifts en credit unions met activa van meer dan $10 miljard en hun gelieerde ondernemingen, om te zorgen voor naleving van federale consumentenfinancieringswetten. Daarnaast verzorgen staten de licenties voor hypotheekloanofficers en hypotheekmakelaars.
De regulering van de aandelenmarkt in de VS valt onder de Securities and Exchange Commission, gevormd in 1934 via de Securities Exchange Act. Deze toezichthouder houdt toezicht op effectenbeurzen, effectenfirma's en zelfregulerende organisaties zoals de Financial Industry Regulatory Authority (FINRA). De missie van de SEC is gericht op het beschermen van beleggers, het handhaven van eerlijke, ordelijke en efficiënte markten en het bevorderen van kapitaalvorming.
Bovendien houdt de SEC toezicht op de Securities Investor Protection Corp. (SIPC), een non-profitorganisatie die verzekering biedt voor effecten en contanten in klantrekeningen van aangesloten brokeragefirma's voor het geval deze failliet gaan (maar niet voor andere verliezen). De meeste effecten die in de VS worden aangeboden, moeten bij de SEC worden geregistreerd, hoewel er bepaalde uitzonderingen bestaan, zoals beperkte private aanbiedingen en effecten uitgegeven door gemeentelijke, staats- of federale overheden.
In het algemeen moeten broker-dealerfirma's die in effecten handelen, geregistreerd zijn bij de SEC en lidmaatschap hebben van FINRA. Individuele brokers, ook wel registered representatives genoemd, moeten geregistreerd zijn bij FINRA en gelicentieerd door hun staats effectenregelgever.
De verzekeringssector in de VS valt onder staatsregulering, wat leidt tot verschillende regels per staat. Verzekeraars moeten een licentie verkrijgen van het betreffende staatsverzekeringsdepartement om daar zaken te mogen doen. Evenzo moeten verzekeringsverkopers gelicentieerd zijn.
Staatsverzekeringsdepartementen stellen regels vast, waaronder kapitaal- en surplusvereisten, om te waarborgen dat verzekeraars claims van polishouders kunnen voldoen. Ze kunnen voorgestelde premieverhogingen beoordelen en goed- of afkeuren. Ter bescherming van polishouders tegen insolventie van verzekeraars richten staten garantiefondsen op die claims tot bepaalde limieten dekken.
In 2010 creëerde de Dodd-Frank Wall Street Reform and Consumer Protection Act het Federal Insurance Office (FIO) binnen het Amerikaanse ministerie van Financiën. Hoewel het FIO geen regulerende bevoegdheid heeft, fungeert het als adviesorgaan dat de toegankelijkheid van betaalbare niet-ziekteverzekeringen monitort, met name voor traditioneel onderbediende gemeenschappen en consumenten.
De regulering van cryptocurrencies, inclusief bitcoin, ontbreekt grotendeels op federaal niveau, ondanks enkele voorgestelde nationale regels. Staten, samen met Puerto Rico, hebben stappen gezet met bestaande of lopende wetgeving met betrekking tot cryptocurrencies en blockchain-gebaseerde tokens. Aangezien het regelgevingslandschap snel evolueert, kunt u hier bijgewerkte staatsspecifieke informatie vinden.
Vastgoedtransacties vallen onder zowel federale als staatswetten, waarbij op staatsniveau licenties vereist zijn voor makelaars en vastgoedagenten.
Pensioenplannen vallen onder het toezicht van de Employee Benefits Security Administration (EBSA), een agentschap van het Amerikaanse ministerie van Arbeid. EBSA ziet toe op en handhaaft de Employee Retirement Income Security Act (ERISA), die de meeste particuliere pensioenplannen dekt, inclusief zowel defined-benefit als defined-contribution plannen zoals 401(k)'s. Daarnaast biedt de Pension Benefit Guaranty Corp. (PBGC), een andere federale instantie, verzekering voor particuliere defined-benefit plannen, met dekking tot bepaalde limieten.
In de Verenigde Staten spelen federale instanties een belangrijke rol bij het toezicht op financiële instellingen, markten en producten, waarbij federale wetten de meeste aspecten regelen. De verzekeringssector vormt echter een opvallende uitzondering, omdat deze voornamelijk door afzonderlijke staten wordt gereguleerd.