Belastingvoordeel beoordelen bij gemeentelijke effecten

Basis

Beleggen in Treasury bills of geldmarktfondsen staat bekend om de liquiditeit en veiligheid die ze bieden. Een specifieke groep geldmarktinstrumenten, 'munis' of kortlopende gemeentelijke effecten, biedt echter een extra voordeel dat personen in de hoge federale belastingschijf aanzienlijk kan bevoordelen: substantiële federale belastingbesparingen.

Definitie van gemeentelijke effecten

Gemeentelijke effecten vertegenwoordigen rente dragende schulden uitgegeven door staats- en gemeentelijke overheden om operationele uitgaven te ondersteunen, financiële steun te verlenen aan bepaalde belastingvrijgestelde entiteiten zoals onderwijsinstellingen en non-profitziekenhuizen, en soms financiële ondersteuning te bieden aan bedrijven en particulieren. De belastingvrijgestelde aard van deze effecten ontslaat beleggers niet alleen van belasting op rente-inkomsten, maar stelt overheidsuitgevers ook in staat om gunstige leentarieven te verkrijgen.

Hoewel gemeentelijke effecten doorgaans worden geclassificeerd als kortlopende beleggingen, kwalificeren ze technisch gezien alleen als zodanig wanneer hun looptijd drie jaar niet overschrijdt. Binnen kortlopende munis bestaan verschillende note-categorieën, waaronder bond anticipation notes, tax anticipation notes en revenue anticipation notes. De gemeenschappelijke factor in deze notes is hun anticiperende karakter: ze voorzien in onmiddellijke, kortetermijnfinanciering om financiële tekorten te overbruggen totdat overheidsopbrengsten uit obligatie-uitgiften, belastingen of opbrengstgenererende projecten beschikbaar komen.

In het segment van langlopende gemeentelijke effecten maken belastingvrije commercial paper en variabel-rente vraagverplichtingen het staats- en gemeentelijke overheden mogelijk om omvangrijke, duurzame projecten te financieren tegen kortetermijnrente. Drie extra langlopende muni-typen zijn swaps, municipaal preferent aandelen en floaters/inverse floaters. Deze instrumenten stellen uitgevende instanties in staat langlopende vaste-rente financiering vast te leggen, terwijl ze beleggers toegang bieden tot kortlopende schuld met zwevende rente.

Beoordeling van de fiscale impact op muni-beleggingen

Beleggers kiezen voor munis vooral wanneer zij met een aanzienlijke federale belastingdruk worden geconfronteerd en belastingverlichting zoeken. Munis bieden doorgaans een lagere opbrengst dan belastbare effecten, waardoor het noodzakelijk is te beoordelen of de bespaarde belasting de lagere rente compenseert.

De opbrengsten van munis worden vaak uitgedrukt in termen van de equivalente belastbare rentevoet die hetzelfde na-belasting rendement zou opleveren. De formule voor het berekenen van de taxable equivalent interest rate voor munis is als volgt:

R(te) = R(tf) / (1 – t)

Waar:

• R(tf) = het tarief betaald op de belastingvrije muni
• t = de marginale belastingschijf van de belegger 
• R(te) = de equivalente belastbare opbrengst voor de belegger met een marginale belastingcoëfficiënt van "t"

Bijvoorbeeld, als uw marginale belastingtarief (t) 25% is en u overweegt een belastingvrije muni met een rendement van 5%, berekent u de equivalente belastbare rente van de muni als volgt:

R(te) = 0.05 / (1 – 0.25)

R(te) = 0.067

Om de muni te overtreffen, moet een belastbaar effect een rendement bieden dat hoger is dan 6,67%.

Uitgebreide belastingvrijstellingsvoordelen

Naast de vrijstelling van de federale inkomstenbelasting kunnen munis ook vrijstelling van de staatsinkomstenbelasting bieden wanneer een belegger effecten koopt die zijn uitgegeven door zijn thuisstaat of lokale gemeenten. Voor beleggers die profiteren van deze dubbele belastingvrijstelling, wordt een aangepaste versie van de vorige formule gebruikt om de equivalente belastbare rente te berekenen:

R(te) = R(tf) / (1 – [tF + tS(1 – tF])

Waar:

• tF = het marginale federale belastingtarief van de belegger;
• tS = het marginale staatstarief van de belegger

Stel dat alle variabelen gelijk blijven aan het vorige voorbeeld, behalve dat de muni een dubbele belastingvrijstelling biedt en de belegger wordt geconfronteerd met een staatstarief van 10%:

R(te) = 0.05 / (1 – [0.25 + 0.10(1 – 0.25])

R(te) = 0.074

De muni met een rendement van 5% levert nu een equivalente belastbare rente van 7,4% op.

Mogelijkheden voor muni-beleggingen

Investeren in munis kan rechtstreeks via transacties met een effectenhandelaar. De gebruikelijkere benadering is echter beleggen via een belastingvrijgesteld geldmarktfonds. Deze fondsen omvatten vaak aanzienlijke verzamelingen van geldmarktinstrumenten, bestaande uit specifieke munis, een gediversifieerde muni-portefeuille, of een mix van munis en andere geldmarktinstrumenten.

Uitdagingen bij muni-beleggingen

De inkomsten uit munis worden sterk beïnvloed door veranderende belastingwetgeving, waardoor ze gevoelig zijn voor het fiscale beleid van de overheid. Munis waren uitzonderlijk populaire beleggingen vóór de jaren 80, vooral toen personen met hoge inkomens te maken hadden met aanzienlijke marginale belastingtarieven. De Economic Recovery Tax Act van 1981 en de Tax Reform Act van 1986 verlaagden deze topbelastingtarieven echter aanzienlijk, waardoor de aantrekkingskracht van munis afnam.

Lagere marginale tarieven leidden ertoe dat munis aan populariteit verloren, wat ertoe leidde dat overheden de muni-tarieven disproportioneel verhoogden vergeleken met andere belastbare instrumenten. Deze verschuiving had een negatief effect op staats- en gemeentelijke overheden en verminderde de voordelen van goedkope schuldfinanciering. Als gevolg hiervan waren deze overheden minder geneigd korte-termijn gemeentelijke effecten uit te geven voor hun projecten en lopende operaties.

Conclusie

Hoewel het belang van munis is afgenomen ten opzichte van het pre-jaren 80-piekniveau, blijven ze een belangrijk actief voor bepaalde beleggers. Vermogende particulieren, met name degenen die genieten van dubbele belastingvrijstelling, kunnen hun fiscale last aanzienlijk verlagen met munis. Kortlopende gemeentelijke effecten kunnen een waardevol onderdeel zijn van een gediversifieerde portefeuille, vooral voor beleggers met hoge inkomens.