Hoe beleggers geld verdienen met obligaties

Een couponobligatie is een type obligatie dat een vast bedrag aan rente uitkeert, meestal twee keer per jaar totdat de obligatie afloopt. Een zero-couponobligatie wordt daarentegen gekocht met korting ten opzichte van de nominale waarde, en de belegger ontvangt de volledige nominale waarde bij het aflopen. De rente die op een obligatie wordt betaald kan vooraf zijn vastgesteld of afhangen van de geldende rentetarieven op het moment van aflossing.

Basisprincipes

Vastrentende waarden, zoals obligaties, vormen een categorie van beleggingen. Als schuldinstrumenten functioneren deze financiële producten doordat een belegger een bepaald hoofdbedrag uitleent aan een overheid of onderneming voor een vooraf vastgestelde periode. In ruil daarvoor ontvangt de belegger een reeks rentebetalingen, die het rendement vormen. Bij aflossing wordt het uitgeleende hoofdbedrag terugbetaald aan de belegger.

Winst genereren met couponbetalende obligaties

Winst uit obligaties kan op twee hoofdmanieren worden behaald:

• Particuliere beleggers kunnen obligaties rechtstreeks aanschaffen met de intentie ze aan te houden tot de vervaldatum om te profiteren van de opgebouwde rente. Alternatief kunnen ze investeren in een obligatiefond of een obligatie-ETF.
• Op de secundaire markt spelen professionele obligatiehandelaars een cruciale rol bij het kopen en verkopen van bestaande obligaties, vaak met korting ten opzichte van de nominale waarde. De mate van korting hangt af van de resterende betalingen tot de vervaldatum en weerspiegelt een speculatieve inschatting van de renteontwikkelingen. Verwacht een handelaar lagere rentes op nieuw uitgegeven obligaties, dan kan de waarde van bestaande obligaties stijgen.

In beide gevallen ontvangen obligatiehouders periodieke rentebetalingen, genoemd de coupon, gebaseerd op het bij uitgifte vastgestelde rentepercentage. Bijvoorbeeld, een investering van $1,000 in een 10-jarige obligatie met een coupon van 4% levert jaarlijks $40 aan couponrente op, doorgaans verdeeld in twee halfjaarlijkse betalingen van $20.

Zero-couponobligaties: een strategische financiële benadering

Beleggers in zero-couponobligaties wachten op de vervaldatum voor rendement, omdat er tijdens de looptijd geen periodieke betalingen plaatsvinden. Aangekocht onder de nominale waarde, leveren deze obligaties bij aflossing uiteindelijk de volledige nominale waarde op.

Zero-couponobligaties, ook wel discountobligaties genoemd, omvatten voorbeelden zoals Amerikaanse schatkistbiljetten (T-bills) en Amerikaanse spaarsobligaties. Op de secundaire obligatiemarkt worden deze obligaties verhandeld met een korting die wordt beïnvloed door uitstaande betalingen en de renteverwachtingen van handelaren.

De meeste zero-couponobligaties hebben vooraf bepaalde nominale waarden, wat vaste uitkeringen bij aflossing garandeert. Sommige zijn echter aan inflatie gekoppeld, waarbij de nominale waarde bij aflossing wordt bepaald op basis van indexcijfers zoals de consumentenprijsindex plus een opslag.

Verschillende looptijden van zero-couponobligaties

Zero-couponobligaties kennen uiteenlopende looptijden:

• Kortlopende varianten, vaak biljetten genoemd, vervallen binnen een jaar of minder.
• Langlopende zero-couponobligaties, beschouwd als langetermijninvesteringen, kunnen looptijden van 10 tot 15 jaar of langer hebben.

Couponbetalende obligaties versus zero-couponobligaties

Beleggers, met name ouderen en gepensioneerden, geven vaak de voorkeur aan couponbetalende obligaties vanwege hun stabiele inkomen en de veiligheid die obligatiebeleggingen bieden.

Kortlopende schatkistbiljetten bieden een vergelijkbare aantrekkingskracht en dienen als betrouwbare inkomensaanvulling en veilige beleggingsoptie. Daarentegen kunnen langlopende zero-couponobligaties minder aantrekkelijk zijn voor oudere beleggers die hun geld niet voor lange periodes willen vastzetten. Voor jonge gezinnen vormen dergelijke obligaties echter een nuttig spaarinstrument en vermogende beleggers gebruiken ze soms voor vermogensoverdracht.

Fiscale voordelen van Amerikaanse zero-couponobligaties

Zero-couponobligaties uitgegeven in de VS behouden een original issue discount (OID) voor fiscale doeleinden. Ondanks dat ze geen periodieke rente uitkeren, kunnen zero-couponobligaties zogenoemde schijnbare inkomsten (phantom income) veroorzaken. Om dit te vermijden kunnen Amerikaanse beleggers zulke obligaties aanhouden in fiscaal uitgestelde pensioenrekeningen, zodat toekomstige inkomsten onbe belast blijven totdat ze worden opgenomen. Bovendien, als een zero-couponobligatie wordt uitgegeven door een lokale of deelstaatoverheid in de VS, is de rente vaak vrijgesteld van federale belasting en doorgaans ook van staats- en lokale belastingen.

Conclusie

De keuze tussen couponbetalende en zero-couponobligaties hangt af van de voorkeuren van de belegger: de eerste biedt stabiel inkomen, de tweede een eenmalige uitbetaling bij aflossing. Beide vervullen belangrijke rollen in gediversifieerde portefeuilles. Winststrategieën omvatten directe aanschaf of investeren in obligatiefondsen voor couponbetalende obligaties, terwijl zero-couponobligaties met verschillende looptijden inspelen op uiteenlopende beleggingsstrategieën. Zero-couponobligaties uitgegeven in de VS bieden fiscale voordelen via de original issue discount, en het aanhouden ervan in fiscaal uitgestelde pensioenrekeningen kan schijnbare inkomsten beperken, wat ruimte biedt voor strategische financiële planning.