In de wereld van exchange-traded funds (ETF's), die doorgaans geassocieerd worden met indextracking en groeistrategieën, bieden veel fondsen ook mogelijkheden om inkomen te genereren via het bezit van dividendbetalende aandelen. Het proces houdt in dat ETF's regelmatig dividendbetalingen van hun aandelen innen en deze opbrengsten vervolgens uitkeren aan de aandeelhouders van het ETF. Het beheer van het fonds bepaalt de distributiemethode, die ofwel in contanten kan zijn of opnieuw belegd in de onderliggende ETF-beleggingen.
Net als bij individuele aandelen hebben ETF's specifieke ex-dividend-, registratie- en betaaldatums om de dividenduitkering te reguleren. Deze datums zijn cruciaal voor het bepalen van de ontvangers en het uitbetalingsschema. Opmerkelijk is dat de timing van dividenduitkeringen kan afwijken van die van de onderliggende aandelen en per ETF verschilt.
Ter illustratie wijst het veel gevolgde SPDR S&P 500 ETF (SPY) de derde vrijdag van de laatste maand van elk fiscaal kwartaal (maart, juni, september en december) aan als ex-dividenddatum. Als deze dag op een niet-werkdag valt, verschuift de ex-dividenddatum naar de voorgaande werkdag. De registratiedatum ligt twee dagen vóór de ex-dividenddatum. Het SPDR S&P 500 ETF keert dividenden uit aan het einde van elk kwartaal.
Elk ETF bepaalt zijn eigen dividendkalender; deze informatie is voor alle beleggers toegankelijk via het prospectus van het fonds. Net als bij individuele bedrijfsacties vertoont de koers van een ETF vaak een stijging voorafgaand aan de ex-dividenddatum, wat duidt op verhoogde koopactiviteit, gevolgd door een daling na de ex-dividenddatum, omdat beleggers die het fonds voor de ex-dividenddatum aanhielden de dividenden ontvangen, in tegenstelling tot kopers daarna.
Contante dividenden zijn de gekozen uitbetalingsvorm voor het SPDR S&P 500 ETF. Zoals uiteengezet in het prospectus van het fonds, worden alle dividenden uit de onderliggende aandeleninitial eerst gestort op een rekening zonder rente. Wanneer dividenden aan het einde van het fiscale kwartaal worden uitgekeerd, schrijft het SPDR S&P 500 ETF de opgestapelde dividenden van de niet-renteberende rekening af en verdeelt deze proportioneel onder de beleggers.
Daarentegen kiezen sommige andere ETF's ervoor om dividenden van de onderliggende aandelen tijdelijk opnieuw in het fonds te beleggen totdat de geplande contante dividenduitkering plaatsvindt. Deze praktijk introduceert een geringe mate van hefboomwerking in het fonds, wat de prestaties in bullmarkten (stijgende prijzen) kan versterken en de prestaties in bearmarkten (dalende prijzen) licht kan drukken.
Naarmate contante uitkeringen gebruikt worden, kunnen ETF-beheerders ook de dividenden van beleggers herbeleggen in het ETF als alternatief voor contante uitkeringen. Dit kan worden gedaan door namens aandeelhouders opnieuw te beleggen in de onderliggende index van het ETF. Het resultaat is in wezen hetzelfde: een belegger in het ETF kan een herbelegd dividend van bijvoorbeeld 2% ontvangen en ervoor kiezen de aldus verworven aandelen weer te verkopen voor contanten. Deze herbeleggingen worden vaak als gunstig gezien omdat ze transactiekosten voor extra aankaften via dividendherbelegging elimineren. Het is echter essentieel op te merken dat jaarlijks ontvangen dividenden via herbelegging belastbaar zijn in het jaar waarin ze zijn ontvangen, ondanks het ontbreken van een contante uitbetaling.
ETF's worden vaak gezien als gunstiger dan mutual funds voor het beheersen van de inkomstenbelasting van de belegger. Dit voordeel vloeit voort uit de specifieke manier waarop ETF's realiseerbare belastbare meerwaarden vastleggen. Desondanks is het belangrijk te benadrukken dat het bezit van dividendgevende ETF's de inkomstenbelasting op de dividenden van dat ETF in een belastingjaar niet uitstelt. De belastingheffing op dividenden van ETF's verloopt vergelijkbaar met die van beleggingsfondsen, wat een goed begrip van de fiscale implicaties vereist.
Ontdek vijf algemeen gewaardeerde ETF's met een focus op dividenden:
SDY valt op als een exclusief dividend-ETF en volgt de S&P High-Yield Dividend Aristocrats Index. Deze index bestaat uit bedrijven uit de S&P Composite 1500 met een indrukwekkende staat van dienst van 20 opeenvolgende jaren waarin ze hun dividend verhoogden, wat beleggers een indruk van lager risico geeft door de consistente dividenduitkeringen.
VIG volgt de S&P U.S. Dividend Growers Index, met bedrijven die minstens tien opeenvolgende jaren dividendverhogingen hebben laten zien. Met een focus op binnenlandse beleggingen bevat de portefeuille prominente dividendbetalers zoals Microsoft Corp. (MSFT) en Johnson & Johnson (JNJ).
Als het grootste dividendgewogen ETF concentreert DVY zich op binnenlandse small-cap bedrijven. Ongeveer een kwart van de 100-aandelenportefeuille bestaat uit nutsbedrijven, terwijl andere belangrijke sectoren financiële instellingen, consumentengoederen, energie en communicatieaandelen omvatten.
HDV, een product van BlackRock's iShares, gebruikt een kleinere portefeuille en volgt een door Morningstar samengestelde index van 75 Amerikaanse aandelen. Met de nadruk op dividendhoudbaarheid en winstpotentieel sluit HDV aan bij de principes van fundamentele analyse van Benjamin Graham en Warren Buffett, met een focus op het concept van een "economische gracht".
VYM, bekend om zijn kostenefficiëntie, volgt de FTSE High Dividend Yield Index en geeft prioriteit aan bedrijven met zeer hoge dividenden. Dit ETF heeft veel gewicht in de financiële en consumentengoederen sectoren en biedt uitstekende verhandelbaarheid over verschillende beleggersgroepen.
Buiten de eerder genoemde fondsen hanteren verschillende op inkomen gerichte ETF's unieke strategieën om het dividendrendement te verbeteren. Bijvoorbeeld het iShares Preferred and Income Securities ETF (PFF) richt zich op de selectie van preferente aandelen van Amerikaanse bedrijven. Vanwege het obligatieachtige gedrag van preferente aandelen bieden PFF en vergelijkbare ETF's doorgaans hogere dividendrendementen vergeleken met traditionele gewone-aandelen ETF's.
Vastgoedbeleggingsfonds-ETF's zoals de Vanguard Real Estate ETF (VNQ) volgen beursgenoteerde equity real estate investment trusts (REIT's). Door de inherente kenmerken van REIT's hebben deze ETF's doorgaans hogere dividendrendementen dan gewone-aandelen ETF's. Internationale aandelen-ETF's, zoals het WisdomTree Emerging Markets High Dividend Fund (DEM) en het First Trust Dow Jones Global Select Dividend Index Fund (FGD), concentreren zich op bedrijven buiten de Verenigde Staten die bekendstaan om bovengemiddelde dividenduitkeringen.
Hoewel ETF's vaak geassocieerd worden met brede indextracking zoals de S&P 500 of Russell 2000, zijn er veel fondsen specifiek gericht op dividendbetalende aandelen. Over de periode van 1930 tot 2020 vormden dividenden gemiddeld 41% van het totale rendement van de aandelenmarkt. Een sterke historie van dividenduitkeringen is een al lang bestaand en betrouwbaar teken van bedrijfswinstgevendheid.