Hoe remote disbursement je kasbeheer kan optimaliseren

Remote disbursement is een strategie die gebruikmaakt van geografische inefficiënties in de check-clearingdiensten van de Federal Reserve om het kasbeheer te verbeteren. De Federal Reserve Banks bieden check-incassodiensten aan depositohoudende instellingen, die doorgaans ongeveer één werkdag nodig hebben voor afwikkeling. Hoewel door de Fed afgeraden, werkt deze methode doordat depositohouders onmiddellijk creditering van middelen ontvangen, ook al kan het iets langer duren voordat de middelen zijn afgehandeld en geboekt.

Basisprincipes

Remote disbursement is een cashmanagementtechniek die bedrijven gebruiken om hun middelen te optimaliseren door gebruik te maken van het check-clearingproces van het Federal Reserve System. Bij remote disbursement geven bedrijven opzettelijk checks uit bij geografisch verder verwijderde banken dan die van de ontvangers. Deze benadering helpt de "disbursement float" te maximaliseren, wat het geboekte kassaldo vermindert zonder de werkelijke middelen bij de bank aan te tasten. Hierdoor kunnen bedrijven meer geld op hun bankrekeningen houden om rente te verdienen, terwijl ze een kleinere kasreserve aanhouden. Deze strategie maakt efficiënt kasbeheer en hogere rendementen op middelen mogelijk.

Hoe werkt remote disbursement?

Remote disbursement is een door de Federal Reserve afgeraden praktijk. Tegenwoordig schaft de Fed bijna alle checks binnen één werkdag af. Daardoor is het de Federal Reserve, en niet de checkschrijver of ontvanger, die verliezen kan lijden bij het remote disbursement-proces. Ontvangers ontvangen hun betaling binnen één dag, dus zij zullen mogelijk geen bezwaar hebben tegen transacties met bedrijven die remote disbursement toepassen.

Bedrijven gebruiken verschillende methoden om de disbursement-float te verlengen, zoals nul-saldo-rekeningen en het doen van kredietgebaseerde aankopen voor benodigdheden en diensten (beheer van handelscrediteuren). In de wereld van financiën en economie verwijst de term "float" naar dubbel bestaande geldbedragen binnen het banksysteem in de periode tussen het storten van middelen op de rekening van de ontvanger en het afboeken van hetzelfde bedrag van de rekening van de betaler. Bovendien kan "float" ook betrekking hebben op de hoeveelheid valuta die beschikbaar is voor handel. Landen kunnen de waarde van hun valuta beïnvloeden door de hoeveelheid float die voor handel beschikbaar is te reguleren. Float wordt vooral duidelijk in de tijdsverschillen tussen het uitschrijven van een cheque en het afboeken van de benodigde middelen van de rekening van de betaler.

Maximaliseren van voordelen

Om de voordelen van remote disbursement te maximaliseren, moeten bedrijven streven naar het verminderen van hun collection float, oftewel de tijd die nodig is om betalingen te ontvangen. Technieken zoals concentratie- en lockbox-banking kunnen helpen om incasso's te versnellen en float te minimaliseren. Door betalingstermijnen te verlengen en incasso's te versnellen, kunnen bedrijven hun netto-float vergroten en hun kaspositie verbeteren.

Wanneer een depositohoudende instelling checks van andere instellingen ontvangt, zijn er verschillende methoden voor incasso beschikbaar. Deze omvatten het rechtstreeks terugsturen van checks naar de uitgevende instellingen, het gebruik van lokale clearinghouse-uitwisselingen, of het inzetten van check-incassodiensten van correspondentinstellingen of Federal Reserve Banks. In het geval van checks die via Federal Reserve Banks worden geïnd, worden de rekeningen van de incasserende instellingen gecrediteerd voor de waarde van de ingediende checks, terwijl de rekeningen van de betalende banken worden gedebiteerd voor de waarde van de gepresenteerde checks.

Conclusie

Remote disbursement is een cashmanagementtechniek die middelen kan optimaliseren en het kasbeheer kan verbeteren door gebruik te maken van geografische inefficiënties in de check-clearingdiensten van de Federal Reserve. Hoewel het een door de Fed afgeraden praktijk is, kunnen bedrijven er nog steeds voordeel uit halen door hun disbursement-float te maximaliseren en hun collection float te verkleinen. Door dit te doen kunnen zij hun netto-float vergroten en hun kaspositie verbeteren, met mogelijk hogere rendementen op middelen.