Als je ooit in het aandeel van een bepaald bedrijf hebt willen investeren, maar niet genoeg geld had om zelfs één aandeel te kopen, of je je middelen effectief wilt diversifiëren, kan investeren in fractionele aandelen een betaalbare manier zijn om te beginnen. Fractionele aandelen stellen beleggers in staat een deel, of fractie, van een aandeel te kopen op basis van een bedrag dat de belegger zich kan veroorloven – niet op basis van een bepaald aantal aandelen. Het toepassen van dit soort strategie is gunstig voor beleggers die mogelijk starten met beperkte middelen, maar toch een gediversifieerde portefeuille willen opbouwen. We behandelen uitgebreid hoe investeren in fractionele aandelen werkt en beantwoorden de basisvragen die beleggers moeten weten om te beginnen.
In de wereld van exchange-traded funds (ETF's), die doorgaans geassocieerd worden met indexvolgende en groeistrategieën, bieden veel ETF's ook mogelijkheden om inkomen te genereren via het bezit van dividenduitkerende aandelen. Het proces houdt in dat ETF's de regelmatige dividendbetalingen van hun aandelen verzamelen en deze opbrengsten vervolgens uitkeren aan de ETF-aandeelhouders. Het fondsbeheer bepaalt de distributiewijze, die ofwel in contanten kan plaatsvinden of wordt herbelegd in de onderliggende ETF-beleggingen.
Net als bij individuele aandelen hebben ETF's specifieke ex-dividenddatums, registratiedata en betaaldatums om dividenduitkeringen te regelen. Deze data zijn cruciaal voor het bepalen van de ontvangers en het uitkeringsschema. Opmerkelijk is dat de timing van dividendbetalingen kan afwijken van die van de onderliggende aandelen en per ETF varieert.
Ter illustratie wijst de veel gevolgde SPDR S&P 500 ETF (SPY) de derde vrijdag van de laatste maand van elk boekhoudkundig kwartaal (maart, juni, september en december) aan als ex-dividenddatum. Als deze dag op een niet-werkdag valt, verschuift de ex-dividenddatum naar de voorgaande werkdag. De registratiedatum ligt twee dagen vóór de ex-dividenddatum. De SPDR S&P 500 ETF keert dividenden uit aan het einde van elk kwartaal.
Elke ETF bepaalt haar eigen dividendkalender, informatie die voor alle beleggers beschikbaar is in het prospectus van het fonds. Net als bij individuele bedrijfsacties kent de koers van een ETF vaak een stijging vóór de ex-dividenddatum, wat duidt op verhoogde koopactiviteit, gevolgd door een daling na de ex-dividenddatum, omdat beleggers die het fonds vóór de ex-dividenddatum bezaten dividenden ontvangen in tegenstelling tot kopers daarna.
Contante dividenden zijn de gekozen uitkeringsvorm voor de SPDR S&P 500 ETF. Zoals uiteengezet in het prospectus van het fonds, worden alle dividenden uit de onderliggende aandelen eerst gestort op een niet-renteberende rekening. Wanneer dividenden gepland zijn om aan het einde van het boekhoudkundig kwartaal te worden uitgekeerd, haalt de SPDR S&P 500 ETF de opgebouwde dividenden van die niet-renteberende rekening en verdeelt ze proportioneel over de beleggers.
Daarentegen kunnen sommige alternatieve ETF's ervoor kiezen om dividenden van onderliggende aandelen tijdelijk te herbeleggen in de holdings van het fonds totdat de geplande contante dividendbetaling plaatsvindt. Deze praktijk introduceert een bescheiden mate van leverage in het fonds, wat de prestaties kan versterken tijdens bullmarkten (opwaartse prijstrends) en enigszins kan drukken tijdens bearmarkten (neerwaartse prijstrends).
Naast contante uitkeringen kunnen ETF-beheerders de dividenden van beleggers herbeleggen in de ETF, als alternatief voor contante betalingen. Dit kan worden gedaan door namens de aandeelhouders te herbeleggen in de onderliggende index van de ETF. Het resultaat is in wezen hetzelfde: een ETF-aandeelhouder kan bijvoorbeeld een herbelegd dividend van 2% ontvangen en ervoor kiezen de aandelen te verkopen voor contanten. Deze herbeleggingen kunnen als voordelig worden gezien, omdat transactiekosten voor bijkomende aankopen via dividendherbelegging worden vermeden. Het is echter belangrijk te benadrukken dat jaarlijkse dividenden die via herbelegging worden ontvangen, belastbaar zijn in het jaar waarin ze worden ontvangen, ondanks het ontbreken van een contante uitkering.
ETF's worden vaak gezien als gunstiger dan beleggingsfondsen (mutual funds) voor het beheren van de inkomstenbelasting van de belegger. Dit voordeel vloeit voort uit de specifieke wijze waarop ETF's belastbare meerwaarden vastleggen. Desalniettemin is het cruciaal op te merken dat het bezit van dividenduitkerende ETF's de inkomstenbelasting die voortkomt uit dividenden in een bepaald belastingjaar niet uitstelt. De belastingheffing op ETF-dividenden is vergelijkbaar met die van beleggingsfondsen, en vereist een goed begrip van de bijbehorende fiscale implicaties.
Ontdek vijf veelbekeken ETF's met focus op dividenden:
SDY valt op als een pure dividend-ETF en volgt de S&P High-Yield Dividend Aristocrats Index. Deze index bestaat uit bedrijven uit de S&P Composite 1500 met een opmerkelijke staat van dienst van 20 opeenvolgende jaren van stijgende dividenden, wat beleggers een indruk van lager risico geeft door de consistente dividendbetalingen.
VIG volgt de S&P U.S. Dividend Growers Index, met bedrijven die minstens tien opeenvolgende jaren van dividendverhogingen hebben. Met een focus op binnenlandse beleggingen bevat de portefeuille prominente dividendbetalers zoals Microsoft Corp. (MSFT) en Johnson & Johnson (JNJ).
Als de grootste dividendgewogen ETF richt DVY zich op binnenlandse small-cap bedrijven. Ongeveer een kwart van de 100-aandelenportefeuille bestaat uit nutsbedrijven, terwijl andere belangrijke sectoren financiële dienstverlening, consumentengoederen, energie en communicatie omvatten.
HDV, een product van BlackRock's iShares, gebruikt een kleinere portefeuille en volgt een door Morningstar samengestelde index van 75 Amerikaanse aandelen. Met de nadruk op dividendhoudbaarheid en winstpotentieel sluit HDV aan bij de principes van de fundamentele analyse van Benjamin Graham en Warren Buffett, met een focus op het concept van een "economic moat" ofwel economische gracht.
VYM, bekend om zijn kostenefficiëntie, volgt de FTSE High Dividend Yield Index en geeft prioriteit aan bedrijven met zeer hoge dividenden. Deze ETF is prominent aanwezig in de financiële en consumentengoederen sectoren en biedt uitstekende verhandelbaarheid voor diverse beleggergroepen.
Buiten de eerder genoemde fondsen hanteren verschillende inkomensgerichte ETF's unieke strategieën om het dividendrendement te verhogen. Bijvoorbeeld, de iShares Preferred and Income Securities ETF (PFF) richt zich op het selecteren van preferente aandelen van Amerikaanse bedrijven. Vanwege het obligatieachtige gedrag van preferente aandelen bieden PFF en vergelijkbare ETF's doorgaans hogere dividendrendementen in vergelijking met traditionele gewone-aandelen ETF's.
Vastgoedbeleggingsfonds-ETF's zoals de Vanguard Real Estate ETF (VNQ) volgen openbaar verhandelde equity real estate investment trusts (REIT's). Door de inherente kenmerken van REIT's hebben deze ETF's doorgaans hogere dividendrendementen dan gewone-aandelen ETF's. Internationale aandelen-ETF's, zoals de WisdomTree Emerging Markets High Dividend Fund (DEM) en de First Trust Dow Jones Global Select Dividend Index Fund (FGD), concentreren zich op bedrijven buiten de Verenigde Staten die bekendstaan om bovengemiddelde dividenduitkeringen.
Hoewel ETF's vaak worden geassocieerd met breed indexvolgend beleggen zoals de S&P 500 of Russell 2000, zijn veel ETF's toegewijd aan dividenduitkerende aandelen. Over de periode van 1930 tot 2020 vormden dividenden gemiddeld 41% van het totale rendement van de aandelenmarkt. Een robuuste geschiedenis van dividenduitkeringen is een langdurige en betrouwbare indicator van bedrijfswinstgevendheid.