Hoe werkt de Securities Act van 1933?

De Securities Act van 1933 beschermt beleggers na de beurscrash van 1929. Het zorgt voor transparantie in financiële overzichten en bestrijdt fraude op de effectenmarkten. Wordt gehandhaafd door de Securities and Exchange Commission.

Basisprincipes

Als reactie op de beurscrash van 1929 werd de Securities Act van 1933 ingevoerd om beleggers te beschermen door te zorgen voor transparantie in financiële overzichten en het bestrijden van fraude op de effectenmarkten. De twee belangrijkste doelstellingen waren het verbeteren van de transparantie in financiële rapportages zodat beleggers beter geïnformeerde beslissingen kunnen nemen en het invoeren van wetten om misleiding en fraude op effectenmarkten tegen te gaan.

Het grootste voordeel van de Securities Act was de introductie van openbaarmakingsvereisten voor nieuwe effectenuitgiftes. Voor de inwerkingtreding van deze wet konden bedrijven die aandelen of obligaties verkochten aanzienlijke winsten beloven zonder essentiële informatie over hun bedrijfsvoering bekend te maken.

Een korte geschiedenis van de Securities Act van 1933

Door uniforme regels vast te stellen om beleggers tegen fraude te beschermen, was de Securities Act van 1933 de eerste federale wetgeving die de effectenmarkt reguleerde. Hij werd ondertekend door president Franklin D. Roosevelt als onderdeel van de New Deal. De wet valt onder het bestuur van de Securities and Exchange Commission (SEC), die in 1934 werd opgericht. In de loop der jaren is de wet aangepast om regels bij te werken, met de meest recente wijziging uit 2018. Openbare effectenuitgiftes in de Verenigde Staten worden geregistreerd in EDGAR, een elektronische database van de SEC.

Openbaarmakingsvereisten voor bedrijven

De eerste grote wet die de verkoop van effecten reguleerde was de Securities Act van 1933. Bedrijven moeten zich registreren bij de SEC en relevante informatie aan potentiële beleggers verstrekken via een prospectus en een registratieverklaring. Voor deze wet werden effectenverkopen voornamelijk door staatswetten geregeld.

Om transparantie en toegankelijkheid van informatie voor beleggers te waarborgen, vereist de wetgeving dat bedrijven financiële gegevens openbaar maken voordat ze effecten publiek aanbieden. Deze wet staat bekend onder verschillende namen, zoals de "Truth in Securities"-wet en de Federal Securities Act.

Prospectuseisen

Op dit moment verstrekt de website van de SEC het vereiste prospectus, dat essentiële informatie bevat:

1. Beschrijving van de eigendommen en activiteiten van het bedrijf.
2. Beschrijving van het aangeboden effect.
3. Informatie over het uitvoerende management.
4. Financiële overzichten zijn gecertificeerd door onafhankelijke accountants.

Doelstellingen van de Securities Act van 1933

De Securities Act van 1933, die door president Franklin D. Roosevelt als onderdeel van zijn New Deal werd ondertekend, heeft twee hoofd doelstellingen:

1. Vrijstellingen verlenen voor bepaalde effectenaanbiedingen van de registratieplicht:
   • Intrastatelijke aanbiedingen
   • Aanbiedingen van beperkte omvang
   • Effecten uitgegeven door gemeentelijke, staats- en federale overheden
   • Privé-aanbiedingen aan een beperkt aantal personen of instellingen
2. Misleiding en onjuiste voorstellingen tijdens de verkoop van effecten verbieden om fraude te elimineren.

Conclusie

De regulering van de effectenindustrie begon met de Securities Act van 1933, de eerste federale wet die dit afdwingt. Zij verplicht bedrijven die aandelen of obligaties publiek verkopen om specifieke informatie te onthullen, waaronder activa, financiële gezondheid, leidinggevenden en een beschrijving van het aangeboden effect. Tegenwoordig is het een van meerdere wetten die effectenaanbiedingen in de Verenigde Staten reguleren.