De Insider Trading Sanctions Act van 1984 versterkte de aanpak van handel met voorkennis door de Securities and Exchange Commission (SEC) de bevoegdheid te geven civiele boetes op te leggen aan overtreders. De wet richt zich op het straffen van plegers in plaats van het compenseren van slachtoffers. Handel met voorkennis houdt in dat niet-openbare informatie wordt gebruikt voor financieel gewin.
De SEC kreeg met de invoering van de Insider Trading Sanctions Act van 1984 de bevoegdheid civiele boetes op te leggen aan overtreders. De nadruk ligt op het bestraffen van degenen die zich schuldig maken aan handel met voorkennis in plaats van het compenseren van slachtoffers. Deze illegale praktijk houdt in dat niet-openbare informatie wordt gebruikt om financieel voordeel te behalen.
De Insider Trading Sanctions Act van 1984 versterkte de bestrijding van handel met voorkennis door de SEC de mogelijkheid te geven civiele boetes op te leggen en legde de nadruk op het straffen van plegers in plaats van het compenseren van slachtoffers. Handel met voorkennis betreft het gebruik van niet-openbare informatie voor financieel gewin. Het Congres van de VS nam de wet aan om de SEC te ondersteunen bij de vervolging van zaken rond handel met voorkennis, een belangrijk maatschappelijk probleem in de jaren tachtig. Voorafgaand aan deze wet waren de potentiële winstgevendheden van handel met voorkennis vaak veel groter dan de mogelijke straffen.
President Reagan tekende de wet op 10 aug. en daarmee werden civiele boetes en juridische instrumenten voor federale toezichthouders aanzienlijk uitgebreid voor overtredingen in verband met het handelen in aandelen en effecten met niet-openbare, materiële informatie. Eerder kon de SEC alleen gebruikmaken van gerechtelijke bevelen om frauduleuze handelingen te stoppen en proberen winst terug te vorderen voor slachtoffers, zoals toegestaan door de Securities Exchange Act van 1934.
Vanuit een markttheorieperspectief creëerde de wet een "risico-beloning"-balans door boetes in lijn te brengen met het potentiële winstperspectief. Wetgevers gingen ervan uit dat de dreiging van substantiële geldboetes potentiële overtreders zou afschrikken.
De wet legde de nadruk op het straffen van overtreders in plaats van het compenseren van slachtoffers, en gaf daarmee een signaal af over de inzet van de overheid om misbruik van binneninformatie aan te pakken. Onder de Insider Trading Sanctions Act werd de maximale strafrechtelijke boete voor handel met voorkennis verhoogd van $10.000 tot $100.000.
Binneninformatie verwijst naar niet-openbare gegevens over investeringen die alleen bekend zijn bij bedrijfskaderleden zoals bestuurders, functionarissen of werknemers. Deze insiders beschikken over kennis over het bedrijf die het grote publiek niet heeft. Het is strikt verboden deze informatie te gebruiken op openbare financiële markten voor persoonlijk of financieel gewin.
Handel met voorkennis vindt plaats wanneer individuen handelen op basis van niet-openbare informatie om een financieel voordeel te behalen. Bijvoorbeeld: als een werknemer van een beursgenoteerd bedrijf via interne bronnen hoort over een aanstaande overname, is het kopen van aandelen van dat bedrijf voordat de officiële aankondiging plaatsvindt, of anderen hierover inlichten om hetzelfde te doen, handel met voorkennis.
Handel met voorkennis beperkt zich niet alleen tot pogingen om winst te maken; het kan ook gaan om pogingen om verlies te voorkomen. Bijvoorbeeld het verkopen van aandelen in afwachting van negatief nieuws dat openbaar wordt, om zo verliezen te vermijden, valt ook onder handel met voorkennis.
Hoewel sommige vormen van handel met voorkennis legaal zijn wanneer ze snel en volledig worden bekendgemaakt, verwijst de term doorgaans naar illegale activiteiten. Personen die betrokken zijn bij illegale handel met voorkennis kunnen zware gevolgen ondervinden, waaronder civiele en strafrechtelijke sancties zoals boetes en gevangenisstraf.
In de loop der tijd werden de straffen voor handel met voorkennis verder aangescherpt met de invoering van de Trading and Securities Fraud Enforcement Act van 1988 (ITSFEA), die geldboetes verhoogde en specifieke gevangenisstraffen vaststelde voor veroordeelden wegens handel met voorkennis.
De huidige onzekerheid rond de wet betreft vaak de fiduciaire plicht, die cruciaal is bij het vaststellen van aansprakelijkheid. Om verantwoordelijk te worden gehouden, moet een gedaagde kwalificeren als insider. De wet introduceerde maatregelen om insiders te definiëren en voegde waarborgen toe om het vertrouwen van beleggers in de kapitaalmarkten te versterken. Door een eerlijker speelveld voor alle beleggers te creëren, heeft de wet waarschijnlijk bijgedragen aan een hoger vertrouwen in de Amerikaanse financiële markten.
De Insider Trading Sanctions Act van 1984 versterkte de bestrijding van handel met voorkennis door civiele boetes op te leggen aan overtreders. De wet gaf prioriteit aan het straffen van plegers in plaats van het compenseren van slachtoffers en bracht boetes in lijn met potentiële winst. Door een eerlijkere omgeving voor alle beleggers te creëren, droeg de wet bij aan het herstel van vertrouwen in de Amerikaanse financiële markten.