Opties-backdating schandaal uitgelegd

Het opties-backdating schandaal uit het midden van de jaren 2000 stelde hoge leidinggevenden in staat belastingen te ontduiken en werkgevers opties als fiscale aftrekpost te boeken. Studies brachten het schandaal aan het licht, wat leidde tot boetes, herziene resultaten en baanverlies. Er werden boekhoudkundige voorzieningen ingevoerd om het vertrouwen te herstellen.

Basisprincipes

Meer dan 50 hoge leidinggevenden en CEO's van diverse bedrijven traden af als gevolg van een onderzoek door de Securities and Exchange Commission in het midden van de jaren 2000. Het schandaal trof een breed scala aan sectoren, waaronder restaurantketens, detacheerders, woningbouwers, gezondheidszorg en technologie. Het schandaal betrof bekende bedrijven zoals Apple, UnitedHealth Group, Broadcom, Staples, The Cheesecake Factory, KB Home, Monster, Brocade Communications Systems, Vitesse Semiconductor en verschillende minder bekende technologiebedrijven.

Opties-backdating schandaal

De maas in de boekhoudregel

De oorsprong van het opties-backdating schandaal gaat terug tot 1972, toen een boekhoudregel bedrijven toestond de vergoeding van bestuurders niet als kosten te verwerken als stockopties werden toegekend tegen de marktprijs op de toekenningsdag, bekend als een at-the-money toekenning. Deze maas stelde bedrijven in staat grote beloningspakketten aan hoge leidinggevenden te geven zonder aandeelhouders te informeren.

Wijziging van de belastingcode

In 1993 creëerde een wijziging in de belastingcode een prikkel voor leidinggevenden en werkgevers om illegale praktijken te bedrijven. Vergoedingen boven $1 miljoen werden beschouwd als onredelijk en niet fiscaal aftrekbaar, behalve prestatiegerichte vergoedingen, waaronder at-the-money opties die afhankelijk waren van koersstijgingen.

Retroactieve selectie

Hoge leidinggevenden ontdekten dat ze door achteraf een datum met lage handelsprijzen te kiezen als toekenningsdatum in-the-money opties en directe winsten konden veiligstellen. Hierdoor konden ze belastingen ontwijken, aangezien vermogenswinsten tegen een lager tarief worden belast dan gewoon inkomen, en konden hun werkgevers de opties als bedrijfsfiscale aftrek opvoeren. Deze bedrieglijke praktijk werd zo wijdverbreid dat sommige onderzoekers schatten dat 10 procent van de landelijke stocktoekenningen op voorwendselen was gebaseerd.

Het schandaal onthullen

Academische studies speelden een cruciale rol bij het aan het licht brengen van het backdating-schandaal. De eerste studie, uitgevoerd in 1995 door een professor van New York University, analyseerde optie-toekenninggegevens die openbaar waren gemaakt door de SEC. Gepubliceerd in 1997, toonde de studie een verdacht patroon van zeer winstgevende optie-toekenningen die samenvielen met lage aandelenkoersen. Latere studies door andere professoren bevestigden dat de toekenners waarschijnlijk geavanceerde kennis van de prijzen bezaten. Het schandaal werd uiteindelijk blootgelegd via een met de Pulitzer Prize bekroond verhaal in The Wall Street Journal.

Gevolgen waren er: bedrijven moesten hun resultaten herzien, betaalden boetes en leidinggevenden verloren hun banen en geloofwaardigheid. Volgens de SEC leden beleggers verliezen van meer dan $10 miljard door koersdalingen en illegale beloningspraktijken.

Conclusie

Het benutten van voorkennis over aandelenkoersen om te handelen is oneerlijk en ondermijnt vertrouwen. Om dit probleem aan te pakken werden begin jaren 2000 boekhoudkundige bepalingen ingevoerd die bedrijven verplichtten optie-toekenningen snel te rapporteren en als kosten te behandelen, waardoor de kans op backdating afnam.