Handel met voorkennis verwijst naar het illegaal kopen of verkopen van effecten op basis van niet-openbare, materiële informatie die niet bekend is gemaakt. Sommigen pleiten voor legalisering en stellen dat het waardevolle marktinzichten oplevert en dat de huidige wetten onterecht onschuldige personen schaden, ondanks dat het delict zelf weinig schade veroorzaakt. Tegenstanders betogen echter dat handel met voorkennis oneerlijk is, omdat het de reguliere marktdeelname ontmoedigt en het voor bedrijven bemoeilijkt om kapitaal aan te trekken. Het is belangrijk op te merken dat handelen op basis van niet-openbare, materiële informatie strikt verboden is.
Er is een voortdurende discussie in de financiële wereld over de impact van handel met voorkennis op de markten. Handel met voorkennis is niet beperkt tot het management, bestuursleden en werknemers van een bedrijf - externe investeerders, makelaars en fondsbeheerders kunnen ook de wet overtreden als zij niet-openbare informatie verkrijgen.
Aanhangers van handel met voorkennis beweren dat het de opname van niet-openbare informatie in de koers van een effect vergemakkelijkt en zo bijdraagt aan marktefficiëntie. Wanneer insiders en personen met toegang tot niet-openbare informatie aandelen van een bedrijf kopen of verkopen, geeft de resulterende koersbeweging waardevolle informatie aan andere beleggers. Dit stelt zowel huidige als potentiële beleggers in staat om op basis van koersschommelingen geïnformeerde beslissingen te nemen. Potentiële beleggers krijgen de kans om tegen gunstigere prijzen te kopen, terwijl huidige beleggers tegen voordelige prijzen kunnen verkopen.
Voorstanders van handel met voorkennis beweren dat een verbod daarop vertragingen en beleggingsfouten veroorzaakt vanwege de invloed van materiële informatie op koersen. Beperkingen op toegang tot of indirect verwerven van informatie kunnen tot fouten leiden. Handhaving van wetten tegen handel met voorkennis kan onschuldige mensen gevangen zetten en getalenteerde personen afschrikken. Er wordt aangevoerd dat het najagen van handel-met-voorkenniszaken middelen wegneemt van ernstigere misdrijven. Als je niet-openbare, materiële informatie tegenkomt, neem dan geen beleggingsbeslissingen en deel die informatie niet.
Tegenstanders van handel met voorkennis stellen dat wanneer slechts enkele personen handelen op basis van niet-openbare, materiële informatie, dit een gevoel van oneerlijkheid in de markten creëert. Dit kan het vertrouwen in het financiële stelsel ondermijnen, waardoor particuliere beleggers deelname vermijden aan markten die zij als oneerlijk beschouwen. Insiders met niet-openbare informatie kunnen verliezen vermijden en profiteren van winst, waardoor de risico's voor beleggers zonder die informatie verdwijnen. Naarmate het publieke vertrouwen in de markten afneemt, krijgen bedrijven het moeilijker om kapitaal aan te trekken. Uiteindelijk kan er een tekort aan externe participanten ontstaan. Op dat moment zou handel met voorkennis zichzelf in wezen kunnen uitbannen.
Handel met voorkennis wordt vaak bekritiseerd omdat het beleggers zonder toegang tot niet-openbare informatie de kans ontneemt om volledig geïnformeerde beleggingsbeslissingen te nemen. Als materiële niet-openbare informatie algemeen bekend zou worden voordat insiders handelen, zou dat leiden tot eerlijker en beter geprijsde effecten.
Neem bijvoorbeeld een situatie waarin een bedrijf op het punt staat een nieuw product te lanceren dat naar verwachting de omzet aanzienlijk zal verhogen. Een insider met kennis van deze informatie kan daarvan profiteren door aandelen van het bedrijf te kopen voordat de publieke aankondiging plaatsvindt. Dit kan resulteren in aanzienlijke winst voor de insider door het kopen van callopties, terwijl degenen die zonder die informatie handelden niet dezelfde beslissingen zouden hebben genomen.
Door handel met voorkennis te verbieden, worden beleggers zonder toegang tot niet-openbare informatie beschermd tegen mogelijke oneerlijke voordelen en kunnen zij meer vertrouwen hebben in de eerlijkheid en integriteit van de financiële markten. Eerlijke en transparante markten zijn cruciaal om vertrouwen te behouden en een breed scala aan beleggers aan te trekken.
Wetten tegen handel met voorkennis zijn geëvolueerd om bepaalde vormen van handelen te verbieden. Bestuursleden kunnen legaal handelen in aandelen als zij hun activiteiten aan de SEC bekendmaken en dit openbaar maken. Voorheen waren wetten tegen handel met voorkennis niet van toepassing op leden van het Congres. Als reactie op wetgevers die tijdens de crisis van 2008 niet-openbare informatie voor persoonlijk gewin gebruikten, werd in 2012 de STOCK Act aangenomen. Die maakte handel met voorkennis door leden van het Congres illegaal.
In de jaren tachtig werd Michael Milken, bekend als de Junk Bond King, beschuldigd van handel met voorkennis. Hij was een expert in de handel in junkbonds en hielp bij het creëren van de markt voor schulden onder investment grade tijdens zijn tijd bij Drexel Burnham Lambert. Milken zou vertrouwelijke informatie over junkbondtransacties hebben gebruikt om aandelen van doelbedrijven te kopen voordat overnames werden aangekondigd, waardoor hij profiteerde van de daaropvolgende koersstijgingen. Milken pleitte schuldig aan effectenfraude, betaalde een boete van $600 miljoen, zat twee jaar gevangen en kreeg een levenslange ban in de effectenindustrie.
Handel met voorkennis, een controversiële praktijk, kent zowel voor- als tegenstanders. Tegenstanders beweren dat het een oneerlijk voordeel creëert voor personen met niet-openbare informatie, terwijl voorstanders stellen dat het helpt risico's te verkleinen en marktefficiëntie te verbeteren. Ongeacht de uiteenlopende standpunten is het essentieel te erkennen dat handel met voorkennis momenteel illegaal is. Daders kunnen zware gevolgen ondervinden, waaronder forse boetes en gevangenisstraf.