Wat is een aged fail?

Basis

Wanneer broker-dealers transacties uitvoeren, kan het voorkomen dat de vereffening langer uitblijft dan de eerste 30 dagen na de handelsdatum. Vereffening is immers het cruciale moment waarop de afgesproken voorwaarden voor beide partijen worden nagekomen. Helaas ontstaan er onopgeloste transacties, vaak "aged fails" genoemd, wanneer aan deze vereffeningsvereisten niet wordt voldaan, zelfs na 30 dagen. De beslissende datum voor een succesvolle vereffening is de vastgestelde vereffeningsdatum. De gevolgen van handelsfouten kunnen verder reiken dan individuele gevallen en mogelijk een kettingreactie van daaropvolgende onopgeloste transacties veroorzaken.

Aged fails op de financiële markten

Op de financiële markten wordt een transactie die niet binnen 30 dagen na de handelsdatum is afgerond, aangeduid als een "aged fail" wat betreft de vereffening. De vereffeningsperiode verschilt per markt—aandelen vereisen doorgaans T+2, opties vereffenen in T+1, bepaalde obligaties binnen twee dagen, en staatsobligaties op de volgende dag (T+1). Certificaten van deposito (CDs) en commercial paper kenmerken zich door snelle vereffening. Spot valutatransacties (forex) worden doorgaans in T+2 afgerond, hoewel retailhandelaars vaak kiezen voor dagelijkse rollovers om vereffening te vermijden.

Aged fails ontstaan meestal doordat een verkoper niet in staat is effecten te leveren aan zijn broker, waardoor die broker de effecten niet aan de koper kan doorgeven. Dit verschil leidt vaak tot aanpassingen in de administratie van de ontvanger om het ontbrekende activum te verantwoorden. Een situatie vermeldt zich als een "short fail" als de verkoper nalaat effecten te leveren, of als een "long fail" wanneer de koper niet betaalt.

Partijen die betrokken zijn bij achterstallige vereffeningen (het niet overdragen van geld of effecten) lopen risico op specifieke heffingen die door de Amerikaanse Securities and Exchange Commission (SEC) zijn ingesteld om tegenpartijrisico te beperken. Volgens SEC Rule 15c3-1, ook wel de uniform net capital rule genoemd, moeten dealers extra kapitaal aanhouden voor fails-to-deliver die langer dan vijf werkdagen aanhouden, en fails-to-receive die meer dan dertig kalenderdagen duren. Deze regel verplicht brokers in wezen om voldoende liquiditeit aan te houden om een deel van hun totale verplichtingen te dekken, rekening houdend met mogelijke transactiefouten.

Het volgen van aged fails en mislukte transacties: gebruik van SEC- en DTCC-data

Effectieve bewaking van transacties met leveringsfouten vindt een waardevolle bron in SEC-data. Fails-to-Deliver-informatie van de SEC bevat belangrijke transactiegegevens, waaronder handelsdatum, CUSIP, ticker, het aantal onopgeloste aandelen, entiteitsnaam en vorige slotkoers. Deze gegevens, twee keer per maand vrijgegeven, gaan vergezeld van cumulatieve cijfers voor aanhoudende leveringsachterstanden.

Naast de SEC biedt de DTCC uitgebreide inzichten in achterstanden bij Amerikaanse Treasury- en Agency-transacties. De onderlinge verbondenheid van handelsfouten wordt geïllustreerd door een kettingreactie. Stel je bijvoorbeeld voor dat een koper effecten gebruikt als onderpand voor een volgende transactie. Als de eerste transactie faalt, verdwijnt het onderpand voor de daaropvolgende transactie, wat leidt tot een reeks mislukkingen.

Conclusie

Aged fails zijn vertraagde vereffeningen die meer dan 30 dagen na de handelsdatum aanhouden en invloed hebben op financiële transacties. De uiteenlopende vereffeningsschema's in verschillende markten benadrukken de complexiteit. Deze fouten, vaak het gevolg van het onvermogen van verkopers om effecten te leveren, vereisen aanpassingen en trekken toezicht van regelgevers. Grondige analyse van SEC- en DTCC-data is essentieel om deze problemen te monitoren en inzicht te krijgen in de dynamiek van handelsachterstanden. Uiteindelijk laten aged fails een kettingreactie zien die daaropvolgende transacties verstoort en de complexiteit van het financiële ecosysteem onderstreept.