Een doomsday call is een contractuele bepaling in een obligatie waarmee de uitgevende partij het renterisico kan verminderen door de obligatie vóór de vervaldatum in te lossen en het kapitaal plus opgebouwde rente terug te betalen. Deze calloptie kan de totale betaalde rente verlagen omdat de looptijd van de obligatie korter wordt. Ook kan het het rendement van de obligatie verlagen. De doomsday call kan de obligatiehouder voordeel opleveren doordat wordt vastgelegd wat hij ontvangt als de uitgever besluit deze uit te oefenen.
Basis
Een doomsday call dient als een contractuele bepaling waarmee de obligatie-uitgever het renterisico kan beperken door vervroegde inlossing, waarbij zowel het kapitaal als de opgebouwde rente vóór de vervaldatum worden terugbetaald.
Een doomsday call uitgelegd
Een doomsday call, aangeduid als "DD" in obligatiekoersen, is een calloptie die de uitgever of belegger het recht geeft de obligatie voortijdig in te lossen. Wanneer uitgeoefend, kan dit het rendement van de obligatie verlagen door de looptijd te verkorten en daarmee de totale betaalde rente te verminderen. Informeel bekend als de "Canada call", wordt deze bepaling vaak opgenomen in obligaties uitgegeven door Canadese ondernemingen.
Uitgevers kiezen zelden voor het uitoefenen van een doomsday call, voornamelijk omdat het meestal voordeliger is de obligatie tot de vervaldatum te laten lopen. Echter, bij aanzienlijke rentedaalingen kan een uitgever er baat bij hebben de doomsday call uit te oefenen. Daarmee kunnen ze nieuwe obligaties uitgeven tegen lagere rentetarieven, terwijl de uitgever het kapitaal en de opgebouwde rente vervroegd terugbetaalt.
Een doomsday call-bepaling is ontworpen om een aangewezen rendement voor de obligatiehouder te behouden en biedt risicoreductie door vervroegde terugbetaling van het kapitaal mogelijk te maken. De somber klinkende naam komt voort uit het mogelijke verlies voor de obligatiehouder van een hogere couponrente als de uitgever deze optie uitoefent. Voor de uitgever heeft de bepaling daarentegen een positief effect doordat het de financieringskosten kan verlagen.
De doomsday call-optie beschermt de obligatiehouder door duidelijk vast te leggen wat er gebeurt bij uitoefening door de uitgever. Gewoonlijk bepaalt deze bepaling dat de obligatie tegen een vooraf vastgestelde en vaste som zal worden ingelost. Dit vooraf bepaalde bedrag is gebaseerd op een gespecificeerde spread boven staatsobligatierendementen of de nominale waarde van de obligatie, hetgeen van deze bedragen het hoogste is.
De oorsprong van doomsday calls
Doomsday calls, oorspronkelijk onder een andere naam bekend, gaan terug tot de introductie van obligaties met deze voorziening door Domtar, een Canadese producent van papieren producten, in 1987. Daarna ontstond de term "Canada call" als een minder sombere variant voor wie de oorspronkelijke naam te neerslachtig vond.
Conclusie
De doomsday call in de financiële wereld biedt zowel uitgevers als obligatiehouders een uniek instrument om renterisico te beheren. Deze bepaling maakt vervroegde inlossing van obligaties mogelijk, vermindert rentekosten en kan het rendement van de obligatie beïnvloeden. Hoewel de optie niet vaak wordt uitgeoefend, kan het bij sterke rentedaalingen voordelig zijn, omdat uitgevers dan nieuwe obligaties tegen lagere rentes kunnen uitgeven. Voor obligatiehouders fungeert de doomsday call als een beschermingsmechanisme doordat het de voorwaarden en gevolgen van de uitoefening duidelijk vastlegt. Ondanks de sombere naam is de doomsday call een waardevol mechanisme op de obligatiemarkt, met wortels in de late jaren 1980 en een formele introductie door Domtar, en biedt het een minder intimiderende optie voor zowel uitgevers als beleggers.