De recycle-ratio is een winstgevendheidsmaatstaf die de winst per vat olie berekent tegenover de kosten die gepaard gaan met het vinden en ontwikkelen van datzelfde vat. De winst per vat wordt de "netback" genoemd. De kosten voor het ontdekken en ontwikkelen van het vat worden daarentegen "F&D" genoemd, of "FD&A" wanneer overnamekosten zijn inbegrepen. Een energiebedrijf moet mikken op een recycle-ratio van 1x of hoger om winstgevend te blijven. Recycle-ratio's worden gebruikt voor zowel interne als externe analyse, maar het is belangrijk op te merken dat netback en F&D-kosten geen boekhoudkundige maatstaven zijn die erkend worden door de International Financial Reporting Standards (IFRS) of de algemeen aanvaarde boekhoudprincipes (GAAP).
Basisprincipes
De recycle-ratio is een essentiële maatstaf om winstgevendheid in de olie- en gassector te meten. Deze ratio, vaak aangeduid als "netback", wordt berekend door de winst per vat olie te delen door de totale uitgaven gerelateerd aan het ontdekken en ontwikkelen van dat vat, afgekort als "F&D". Om solvabel te blijven, moeten olie- en gasbedrijven een recycle-ratio van meer dan 1x behouden. Een hogere ratio duidt op een betere financiële gezondheid en duurzaamheid in deze sector.
De recycle-ratio ontcijferen: een financiële analyse
Met netback, specifiek operationele netback, wordt bedoeld: de opbrengsten minus productie-uitgaven, transportkosten en royalty's per vat olie-equivalent (BOE). Basis F&D-kosten (finding and development) staan voor exploratie- en ontwikkelingskosten per BOE van binnen een jaar toegevoegde bewezen reserves. De FD&A-metric, vaak gerelateerd aan F&D, voegt overnamekosten toe.
Het F&D-cijfer fungeert als een indicator of een energiebedrijf reserves economisch vergroot. Bijvoorbeeld, als een energiebedrijf een operationele netback van $50 per vat genereert en F&D-kosten heeft van $25 per vat, dan is de resulterende recycle-ratio 2x.
Zowel netback als F&D-uitgaven zijn geen maatstaven volgens de International Financial Reporting Standards (IFRS) of de algemeen aanvaarde boekhoudprincipes (GAAP). Ze worden voornamelijk verstrekt door Canadese en sommige Amerikaanse producenten om beleggers en analisten inzicht te geven in hun winstgevendheid per vat in vergelijking met de kosten om dat vat te vervangen. Recycle-ratio's worden continu gevolgd gedurende cycli in de sector en dienen als basis voor vergelijkingen tussen collega's.
Binnen het kader van de recycle-ratio hebben olie- en gasbedrijven controle over bepaalde elementen. Zo ligt de verkoopprijs van een vat olie grotendeels buiten hun invloedssfeer, aangezien olieprijzen extern worden bepaald. Bedrijven kunnen echter hun kosten voor het vinden en ontwikkelen van olie beheersen door nauwkeurige gegevens aan geologen te leveren, het aantal frack-stadia te verminderen en consistente putplaatsing te waarborgen.
Verschillende voorbeelden van recycle-ratio's
Het concept van de recycle-ratio kent verschillende interpretaties naast het vereenvoudigde model hierboven. Canadian Natural Resources Limited meldde in haar rapport van 2018 recycle-ratio's van 8,7x en 11,8x voor respectievelijk bewezen en bewezen plus waarschijnlijke reserves. Deze cijfers gebruikten FD&A als noemer, exclusief veranderingen in toekomstige ontwikkelingskosten (FDC).
Door het bereik van recycle-ratio's uit te breiden, presenteerden zij een andere set waarbij FD&A werd gecombineerd met veranderingen in FDC, wat resulteerde in 2,9x voor bewezen reserves en 2,5x voor bewezen plus waarschijnlijke reserves.
Dit veelzijdige landschap benadrukt het bestaan van meerdere recycle-ratio's binnen de industrie. Om zinvolle prestatievergelijkingen tussen olie- en gasbedrijven mogelijk te maken, is het essentieel dat de componenten die bij de berekening worden gebruikt consistent blijven.
Conclusie
De recycle-ratio dient als een belangrijke maatstaf voor winstgevendheid in de olie- en gassector en vergelijkt de winst per vat met de kosten voor ontdekking en ontwikkeling. De "netback" vertegenwoordigt de opbrengsten, terwijl "F&D" of "FD&A" de bijbehorende kosten omvat. Het handhaven van een recycle-ratio boven 1x is cruciaal voor financiële stabiliteit. Het is vermeldenswaard dat deze maatstaven, die niet voldoen aan de International Financial Reporting Standards (IFRS) of de algemeen aanvaarde boekhoudprincipes (GAAP), toch waardevolle inzichten bieden voor beleggers en analisten.
Het diverse landschap van recycle-ratio's, geïllustreerd door Canadian Natural Resources Limited, onderstreept de noodzaak van consistente vergelijkingen tussen olie- en gasbedrijven. Terwijl bepaalde factoren buiten de controle van een bedrijf liggen, blijft efficiënt beheer van ontdekking- en ontwikkelingskosten een belangrijke drijfveer voor succes in deze dynamische sector.