Wat is het doel van de Statute of Frauds?

De statute of frauds is een common law-principe dat vereist dat bepaalde overeenkomsten schriftelijk worden vastgelegd om juridisch afdwingbaar te zijn. Het geldt voor grondverkopen en de meeste aankopen van goederen boven $500. Er zijn echter belangrijke uitzonderingen, zoals mondelinge overeenkomsten die doorlopend werk betreffen. Het is belangrijk op te merken dat de statute of frauds per staat in de Verenigde Staten licht kan verschillen. De Restatement (Second) of the Law of Contracts verwerkt veel kernaspecten van de statute of frauds.

Basisprincipes

De statute of frauds is een wettelijke vereiste dat bepaalde contracten schriftelijk moeten worden vastgelegd. Het geldt voor verschillende soorten overeenkomsten, zoals grondverkopen, afspraken over goederen ter waarde van $500 of meer, en contracten die één jaar of langer duren. De belangrijkste doelen zijn het bieden van schriftelijk bewijs van een juridisch bindende overeenkomst en het stimuleren van zorgvuldige overweging door beide partijen.

Oorspronkelijk onderdeel van het ongeschreven common law in de Verenigde Staten, zijn statutes of frauds nu in veel staten vastgelegd in specifieke wetgeving. In een zaak over contractbreuk waarbij de statute of frauds van toepassing is, kan de gedaagde dit als verweer gebruiken. Dit legt de bewijslast bij de eiser, die het bestaan van een geldig schriftelijk contract moet aantonen.

Korte geschiedenis van de Statute of Frauds

De statute of frauds vindt zijn oorsprong in de Act for Prevention of Frauds and Perjuryes uit 1677, aangenomen door het Engelse parlement. Deze wet vereiste schriftelijke contracten voor transacties met substantiële bedragen om fraude en misverstanden door mondelinge afspraken te voorkomen. Het Engelse rechtssysteem van die tijd kampte met een gebrek aan schriftelijk bewijs, wat leidde tot overbelaste rechtbanken en de afhankelijkheid van betaalde getuigen, met perjury en corruptie tot gevolg.

Geïnspireerd door de Act van 1677 namen de grondleggers van de Verenigde Staten deze principes over bij het vormen van de nieuwe regering. Ze zagen het belang in van schriftelijke en ondertekende contracten om ambiguïteit te verminderen door een duidelijke en gedocumenteerde weergave van de overeenkomst. Deze aanpak had tot doel de noodzaak van toekomstige rechtszaken te verkleinen en het oplossen van geschillen te vereenvoudigen. Door de statute of frauds vast te stellen, wilden de grondleggers meer transparantie en betrouwbaarheid in zakelijke transacties garanderen, voortbouwend op de lessen uit de tekortkomingen van het Engelse rechtssysteem.

Gedekte contracten

In de Verenigde Staten vereist de statute of frauds dat bepaalde contracten schriftelijk zijn om juridisch bindend te zijn. Deze contracten omvatten:

1. Beloftes gedaan in verband met huwelijk.
2. Contracten die niet binnen één jaar kunnen worden voltooid.
3. Contracten voor de verkoop van onroerend goed.
4. Beloftes door een executeur om een schuld van de nalatenschap uit eigen middelen te betalen.
5. Contracten voor de verkoop van goederen boven een gespecificeerd dollarbedrag.
6. Borgovereenkomsten, waarbij één persoon belooft de schuld van een ander te betalen.

Om afdwingbaar te zijn, moeten deze contracten voldoen aan de schriftelijke vereiste zoals gesteld in de statute of frauds.

De vereisten van de statute of frauds worden vastgesteld door verschillende wetgevende instanties. Een voorbeeld is de Second Restatement of the Law of Contracts, die algemene principes van het contractenrecht geeft. Een andere belangrijke verwijzing is Article 2 van de Uniform Commercial Code, die specifiek regels bevat over de verkoop van goederen.

Wat zijn de vereisten van de Statute of Frauds?

Krachtens de statute of frauds moeten schriftelijke overeenkomsten aan specifieke eisen voldoen om beschermd te worden. Hier zijn de belangrijkste punten:

• Beide partijen moeten de overeenkomst ondertekenen.
• De hoeveelheid goederen die in de overeenkomst staat, moet overeenkomen met het schriftelijke bewijs.
• Schriftelijke afwijzing van de overeenkomst moet binnen een gespecificeerde termijn worden gedaan.
• Schriftelijke correspondentie moet correct worden verzonden om geldig te zijn.
• Fouten gemaakt door een partij tijdens contractvorming kunnen de overeenkomst nietig maken.

Bovendien kunnen e-mails en facturen soms voldoen aan de vereisten van de statute of frauds voor een afdwingbaar contract.

Zijn er uitzonderingen?

Er bestaan uitzonderingen waarbij overeenkomsten die normaal schriftelijk vereist zijn onder de statute of frauds toch zonder documentatie afdwingbaar kunnen zijn. Een uitzondering is wanneer het werk al is begonnen of financiële investeringen zijn gedaan op basis van een mondelinge overeenkomst. Als een klant bijvoorbeeld telefonisch maatgemaakte shirts bestelt en later annuleert, is de kans groot dat hij nog deels moet betalen.

Op dezelfde manier, als een aannemer begint met verbeteringen of aanpassingen aan het eigendom van een huiseigenaar op basis van een mondelinge afspraak, heeft de aannemer waarschijnlijk recht op vergoeding als de huiseigenaar het bestaan van een vaste overeenkomst ontkent. Deze uitzondering is geworteld in het principe van promissory estoppel, dat erop gericht is onrechtvaardigheid te voorkomen en billijkheid te waarborgen.

Een andere uitzondering is partieel uitvoeren (partial performance), waarbij één partij al aan zijn verplichtingen uit de overeenkomst heeft voldaan. In dergelijke gevallen dient de uitvoering van die partij als bewijs dat er een geldig contract bestond. Deze uitzonderingen erkennen situaties waarin de afhankelijkheid of handelingen van partijen voldoende grond bieden om de overeenkomst af te dwingen, zelfs zonder schriftelijk contract.

Wat valt onder de Statute of Frauds

De verkoop van onroerend goed valt onder de statute of frauds, wat een schriftelijke overeenkomst vereist voor de verwerving ervan. Dit zorgt ervoor dat beide partijen overeenstemming hebben over het specifieke perceel dat wordt verkocht, de voorwaarden van de overeenkomst en andere relevante contractdetails.

Staten in de Verenigde Staten handhaven bepalingen voor de statute of frauds, waarbij federale codes worden gevolgd. De Uniform Commercial Code (UCC) is een opvallend voorbeeld en biedt gestandaardiseerde handelswetten die financiële contracten regelen. De meerderheid van de staten heeft de UCC volledig overgenomen.

Het is echter belangrijk op te merken dat wijzigingen in UCC-bepalingen die de statute of frauds beïnvloeden niet altijd onmiddellijk in alle staatswetten worden doorgevoerd. Dit proces kan enige tijd duren. Daarnaast hebben sommige staten, zoals Louisiana, al lange tijd afwijkende regels ten opzichte van de standaardregelingen in hun statute of frauds en gerelateerde wetten.

Tips voor het toepassen van de Statute of Frauds

Voordat u zich in een situatie op de statute of frauds verlaat, is het sterk aan te raden om grondig onderzoek te doen en de specifieke bepalingen van de statute of frauds in uw staat of rechtsgebied zorgvuldig te bestuderen. Het inwinnen van passend juridisch advies kan ook bijdragen aan een beter begrip en toepassing van deze bepalingen, waardoor naleving wordt verzekerd en uw belangen worden beschermd.

Conclusie

De statute of frauds is een wet die vereist dat bepaalde contracten schriftelijk zijn om juridisch bindend te zijn. Het heeft tot doel fraude te voorkomen en beide partijen bij een contract te beschermen. De toepassing van deze wet kan echter per rechtsgebied verschillen, waaronder verschillende regels in verschillende staten. In sommige gevallen kunnen mondelinge afspraken toch afdwingbaar zijn, vooral wanneer betaling is gedaan of werk is begonnen. Het is belangrijk de specifieke vereisten van de statute of frauds in uw rechtsgebied te begrijpen en juridisch advies in te winnen indien nodig.