Het U-6-percentage, vaak aangeduid als het "ware" werkloosheidspercentage, biedt een uitgebreid beeld van de arbeidsmarktsituatie in een land. In tegenstelling tot het veelgeciteerde U-3-percentage, dat alleen personen telt die in de afgelopen vier weken actief naar werk hebben gezocht, omvat de U-6 een breder spectrum van arbeidsmarktdynamiek. Naast degenen die momenteel werkloos zijn en actief zoeken, omvat de U-6 ook onderbenutte personen, "ontmoedigde" werkzoekenden die hun zoektocht hebben opgegeven, en "marginaal betrokken" personen die de arbeidsmarkt hebben verlaten maar mogelijk later kunnen terugkeren.
Veel economen beschouwen de U-6 als een meer inzichtelijke indicator van de werkgelegenheidsomstandigheden, vanwege de bredere reikwijdte. Zowel de U-3- als de U-6-percentages worden regelmatig gepubliceerd in het maandelijkse banenrapport van het Bureau of Labor Statistics (BLS), dat een belangrijk instrument is voor marktanalyse om de algehele economische gezondheid te beoordelen.
De Amerikaanse overheid gebruikt het U-3-percentage, een maatstaf van het Bureau of Labor Statistics (BLS), als het officiële werkloosheidspercentage. Dit cijfer geeft het aandeel van de totale beroepsbevolking aan dat in de voorgaande vier weken actief naar werk heeft gezocht.
Personen die in diezelfde vierweekse periode geen naar werk hebben gezocht, worden aangeduid als "marginaal betrokken" en worden niet bij de werklozen geteld. Deze categorie omvat mensen die in de afgelopen twaalf maanden wel naar werk hebben gezocht maar zonder succes, evenals personen die bijvoorbeeld zijn gaan studeren of door een handicap tijdelijk niet beschikbaar zijn, met onzekere terugkeermogelijkheden naar de arbeidsmarkt.
Het U-6-percentage neemt daarentegen het marginaal betrokken segment van de beroepsbevolking mee in de werkloosheidsberekening. Bovendien houdt het rekening met onderbenutte werknemers, mensen die fulltime willen werken maar vanwege economische redenen genoegen nemen met parttime banen. In tegenstelling tot het U-3-percentage, dat zulke werknemers als werkzaam klassificeert, beschouwt de U-6 hen als onderdeel van de werkloosheid.
Verder omvat het U-6-percentage de categorie "ontmoedigde" werkzoekenden – personen die wel naar werk zochten maar hun zoektocht hebben gestaakt. Het Bureau of Labor Statistics (BLS) publiceert meerdere werkloosheidscijfers; het U-3 wordt officieel erkend en het vaakst aangehaald. De U-6 geeft daarentegen een meer omvattend beeld van de staat van de Amerikaanse beroepsbevolking.
Het U-6-percentage verwerkt zowel de marginaal betrokkenen als de onderbenutte werknemers in de berekening. Onderbenutte personen, die door economische omstandigheden parttime werken maar fulltime willen werken, worden door het U-3 als werkzaam beschouwd maar door het U-6 als werkloos. Daarnaast omvat het U-6 ook de "ontmoedigde" personen die hun zoektocht naar werk hebben opgegeven.
Gallup, een vooraanstaand data-analysebureau, benadrukt het U-6-percentage als "het echte werkloosheidspercentage" en stelt dat het veelgeciteerde U-3-percentage de Amerikaanse werkloosheidssituatie onvoldoende weergeeft. Gallup wijst op gevallen waarin hoogopgeleide professionals, waaronder ingenieurs, genoodzaakt zijn laagbetaalde parttime banen te accepteren om rond te komen, en dus niet in het officiële werkloosheidscijfer verschijnen, zelfs als hun inkomen bijvoorbeeld slechts $20 per week bedraagt. Bovendien houdt het U-3-percentage geen rekening met werknemers die wel werk hebben maar minder uren draaien.
Al deze situaties vallen onder de categorie "onderbenutheid", een groep die in de U-6-berekening wordt meegenomen. Daarnaast sluit het U-3 mensen uit die werkloos zijn maar in de afgelopen vier weken niet naar werk hebben gezocht, aangeduid als "ontmoedigde" werknemers—een segment dat het U-6 wel correct meeneemt. Deze alternatieve maatstaf, benadrukt Gallup, biedt een vollediger beeld van de veelvuldige aspecten van werkloosheid.
De Federal Reserve Bank van St. Louis, algemeen bekend als FRED, volgt continu de historische ontwikkeling van het U-6-percentage via haar website. Hun grafiek, gebaseerd op gegevens van het Bureau of Labor Statistics (BLS), toont een schokkend U-6-percentage van 22,9% in april 2020, samenvallend met de eerste landelijke COVID-19-lockdown. In diezelfde periode bedroeg het officiële U-3-percentage 14,7%. In januari 2020 was het U-6-percentage nog slechts 6,9%, terwijl het officiële U-3-percentage 3,5% was. Deze cijfers benadrukken de ingrijpende impact van de pandemie op de werkgelegenheid in de Verenigde Staten.
Bij het berekenen van het officiële U-3-werkloosheidspercentage deelt het Bureau of Labor Statistics (BLS) het totale aantal werklozen door de totale beroepsbevolking en vermenigvuldigt dat aandeel vervolgens met 100. Zo meldde het maandelijkse rapport van juni 2019 6,0 miljoen werklozen tegenover een civiele beroepsbevolking van 163,0 miljoen, wat resulteerde in een seizoensgecorrigeerd U-3-werkloosheidspercentage van 3,7%.
In het rapport van januari 2022 werden 1,5 miljoen personen als marginaal betrokken bij de arbeidsmarkt gecategoriseerd, terwijl 3,7 miljoen werknemers parttime werkten om economische redenen. Het seizoensgecorrigeerde U-6-werkloosheidspercentage werd berekend op 7,1%.
Bij de berekening van het U-6-percentage worden zowel de marginaal betrokken groep als de parttimewerkenden in de teller (totaal werklozen) en noemer (totale beroepsbevolking) opgenomen, behalve dat parttimewerkenden alleen de teller beïnvloeden aangezien zij al in de beroepsbevolking zijn opgenomen. Het is opvallend dat het U-6-percentage consequent hoger ligt dan het U-3-percentage, en daarmee mogelijk een nauwkeuriger beeld van de staat van de Amerikaanse beroepsbevolking geeft op enig moment. Het is belangrijk te beseffen dat werkloosheidspercentages gebaseerd zijn op huishoudonderzoeken in alle regio's van de Verenigde Staten en niet op het aantal aanvragen voor werkloosheidsuitkeringen.
Vanaf maart 2020 heeft het Bureau of Labor Statistics (BLS) extra vragen toegevoegd aan de Household Survey om de gevolgen van de coronapandemie voor de werkgelegenheid te onderzoeken.
Hier zijn enkele belangrijke bevindingen uit de enquête van januari 2022:
Elke maand publiceert het Bureau of Labor Statistics (BLS) werkloosheidsgegevens die zijn gebaseerd op een enquête onder 60.000 huishoudens, goed voor ongeveer 110.000 personen die in circa 2.000 uiteenlopende geografische gebieden wonen, zowel stedelijk als landelijk. Deze enquête wordt uitgevoerd door medewerkers van het Census Bureau.
De berekeningsmethode is eenvoudig:
Jaarlijks publiceert het Bureau of Labor Statistics (BLS) uitgebreide werkloosheidsstatistieken per staat, inclusief het U-6-percentage en vijf andere werkloosheidsmaatstaven. De cijfers voor 2022 zijn beschikbaar op de BLS-website. Daarentegen worden de U-3-gegevens per staat maandelijks bijgewerkt, terwijl de U-6-cijfers niet in die reguliere staatspublicaties zijn opgenomen.
Onder de zes "alternatieve maatstaven" van arbeidsbenutting die maandelijks door het Bureau of Labor Statistics (BLS) worden gerapporteerd, is het U-1-werkloosheidspercentage slechts één ervan.
Deze alternatieve maatstaven omvatten:
Het maandelijks gerapporteerde U-3-werkloosheidspercentage krijgt veel aandacht en dient als een belangrijke graadmeter voor de gezondheid van de Amerikaanse economie. Het U-6-percentage daarentegen biedt een meer omvattend beeld van het economische welzijn. Het belicht factoren zoals mensen die door gebrek aan fulltimebanen parttime moeten werken, degenen die hun zoektocht naar werk hebben opgegeven en degenen die tijdelijk de arbeidsmarkt hebben verlaten in de verwachting later terug te keren. Cruciaal is dat het U-3-percentage deze groepen uitsluit, terwijl het U-6-percentage ze wel meeneemt in de beoordeling.