De Parijse beurs, opgericht in de 18e eeuw, maakt de openbare handel in Franse aandelen mogelijk. In de jaren 2000 werd zij een van de oprichters van Euronext, door samen te werken met beurzen in Amsterdam en Brussel. Euronext fuseerde later met de NYSE, het moederbedrijf van de New York Stock Exchange. Uiteindelijk fuseerde NYSE met ICE en werd het opgesplitst in verschillende eenheden, waaronder Euronext N.V.
Basis
De Parijse effectenbeurs, nu bekend als Euronext Paris, functioneert als een integraal onderdeel van Euronext N.V. Deze financiële instelling faciliteert de handel in aandelen en derivaten en dient als platform voor de prominente CAC 40-index. De CAC 40, bestaande uit 40 vooraanstaande Franse ondernemingen met de grootste marktkapitalisaties, blijft een belangrijke graadmeter binnen het financiële landschap.
De Parijse beurs verkennen (PAR)
De Parijse beurs, historisch bekend als de Paris Bourse, heeft een rijke geschiedenis in financiële markten. Opgericht in 1724, behoort zij tot een van de vroegste geïntegreerde effectenbeurzen op het Europese vasteland. Gedurende meer dan 150 jaar bevond het hoofdkantoor zich in het indrukwekkende Palais Brongniart, een symbool van haar blijvende aanwezigheid. In de jaren 1980 startte de beurs een initiatief voor elektronische handelsintegratie om te concurreren met de London Stock Exchange in het Verenigd Koninkrijk.
De ontwikkeling zette door met de oprichting van Euronext in 2000, het resultaat van de samenvoeging van de beurzen van Parijs, Brussel en Amsterdam. Later sloot ook de beurs van Lissabon in Portugal zich bij deze samenwerking aan. Bedrijven moeten uitgebreide noteringsafspraken maken en voldoen aan specifieke toelatingscriteria om genoteerd te worden aan prominente beurzen zoals Euronext. De vereisten variëren afhankelijk van de gekozen markt, zoals Euronext of Euronext Access.
Voor Euronext moeten ondernemingen een free float hebben van meer dan 25% van hun marktkapitalisatie of minstens €5 miljoen. Daarnaast dienen ze drie jaar aan gecontroleerde jaarrekeningen te overleggen en te voldoen aan de boekhoudregels van de International Financial Reporting Standards (IFRS).
De CAC 40-index
De CAC 40, afgeleid van "Cotation Assistée en Continu", wat "continue geassisteerde handel" betekent, fungeert als een belangrijke referentieindex voor beleggingen op de Franse aandelenmarkt en geeft inzicht in de algemene richting van Euronext Paris.
Deze index weerspiegelt de marktpuls via een op marktkapitalisatie gewogen beoordeling van de 40 meest invloedrijke bedrijven met de hoogste marktkapitalisaties, vergelijkbaar met de rol van de Dow Jones Industrial Average in de Verenigde Staten. Opmerkelijke bedrijven in de CAC 40 zijn onder meer giganten als L'Oreal, Renault en Michelin. Het grootste bestanddeel van de index, per 10 juni 2022, is LVMH Moet Hennessy Louis Vuitton (LVMH) met een marktkapitalisatie van $303,15 miljard.
Een onafhankelijk sturingscomité voert elk kwartaal evaluaties uit van de samenstelling van de CAC 40. Tijdens deze beoordelingen worden bedrijven genoteerd aan Euronext Paris beoordeeld op basis van hun free-float marktkapitalisatie en aandelenomzet van het voorgaande jaar. Uit de top 100 bedrijven worden 40 geselecteerd voor opname in de CAC 40. Als een bedrijf meerdere aandelenklassen heeft op de beurs, wordt alleen de meest actief verhandelde klasse in overweging genomen voor opname in de index.
De expansie en eigendomsstructuur van Euronext
De expansie van Euronext omvat verschillende belangrijke mijlpalen. De Amsterdamse beurs, opgericht in 1602, vindt haar oorsprong in de verkoop van aandelen door de Vereenigde Oost-Indische Compagnie om haar activiteiten te financieren.
In 2000 onderging Euronext een belangrijke fusie, gevolgd door de overname van de London International Financial Futures and Options Exchange een jaar later. In 2006 werd een omvangrijke fusieovereenkomst van $9,9 miljard bereikt met de NYSE Group.
In de jaren daarna werd verder vooruitgang geboekt, onder meer met de introductie van het Universal Trading Platform in 2008, dat elektronische handel in obligaties, aandelen, opties en futures mogelijk maakte. Euronext London ontstond in 2010 om internationale emittenten aan te trekken.
Ondanks goedkeuring van Amerikaanse mededingingsautoriteiten voor de $10 miljard overname van NYSE Euronext door Deutsche Börse in 2010, blokkeerde de Europese Unie de fusie in 2012. Deze fusie zou 's werelds grootste multi-market handelsbeurs hebben gecreëerd.
In 2013 stapte Intercontinental Exchange (ICE) in en nam NYSE Euronext over voor $8,2 miljard. ICE restructureerde de activiteiten van NYSE Euronext en lanceerde in juni 2014 Euronext N.V. via een beursintroductie tegen een initiële prijs van €20 per aandeel, waarmee $1,9 miljard werd opgehaald.
Na de IPO verwierf een consortium van 11 investeringsgroepen, bekend als "reference shareholders", aanzienlijke belangen in het bedrijf, waaronder Euroclear, BNP Paribas, BNP Paribas Fortis, Société Générale, Caisse des Dépôts, BPI France, ABN Amro en ASR. Gezamenlijk hielden zij 33,36% van het kapitaal van Euronext en gingen zij een lock-up van drie jaar aan, met behoud van drie zetels in de negenkoppige raad van bestuur.
Conclusie
De Parijse beurs, opgericht in de 18e eeuw, speelde een cruciale rol bij het mogelijk maken van de openbare handel in Franse aandelen. Dit leidde tot de integratie in Euronext, dat later fuseerde met NYSE en uiteindelijk resulteerde in de vorming van Euronext N.V. Euronext Paris, voorheen de Parijse effectenbeurs, blijft de handel in aandelen en derivaten faciliteren en huisvest de CAC 40-index, een belangrijke benchmark. De CAC 40 vertegenwoordigt de 40 meest invloedrijke Franse bedrijven en biedt waardevolle marktinzichten. Van de oprichting van de Amsterdamse beurs tot het navigeren door fusies en overnames, illustreert de expansie van Euronext haar evolutie en veerkracht in het mondiale financiële landschap. Het consortium van "reference shareholders" versterkt bovendien haar stabiliteit en governance.