HUD, het Amerikaanse Department of Housing and Urban Development, is een overheidsinstantie op kabinetsniveau die verantwoordelijk is voor het waarborgen van voldoende huisvesting en ontwikkelingsondersteuning binnen gemeenschappen. Het agentschap wordt geleid door een minister die door de president wordt benoemd en door de Senaat wordt goedgekeurd, en dient doorgaans tot een nieuw bestuur aantreedt. Het voornaamste doel is het bevorderen van huiseigendom, huurwoningen, het terugdringen van dakloosheid en het uitbannen van huisvestingsdiscriminatie via verschillende programma's. Daarnaast houdt HUD toezicht op de Federal Housing Administration (FHA), die in 1934 door het Congres werd opgericht.
In de uitvoering van zijn missie om gelijke toegang tot huisvesting te waarborgen en gemeenschapsontwikkeling te bevorderen, speelt het U.S. Department of Housing and Urban Development (HUD) een essentiële rol. HUD is actief in diverse programma's gericht op het stimuleren van huiseigendom, het vergroten van het aanbod van veilige en betaalbare huurwoningen, het bestrijden van dakloosheid en het tegengaan van discriminerende praktijken in de huisvesting.
Aan het hoofd van HUD staat de HUD-secretaris, een prominente kabinetsfunctie die wordt benoemd door de president en door de Senaat moet worden bevestigd. Momenteel wordt de functie bekleed door Marcia Fudge, die op 10 maart 2021 aantrad. Als secretaris leidt Fudge HUD's inspanningen om huisvestingsgerelateerde uitdagingen aan te pakken en gelijke huisvestingskansen voor alle personen en gemeenschappen in de Verenigde Staten te waarborgen.
De oprichting van het Department of Housing and Urban Development gaat terug tot 1965 tijdens het presidentschap van Lyndon B. Johnson. Als een overheidsinstantie op kabinetsniveau wordt de leiding van HUD, bekend als de secretaris, benoemd door de president en bevestigd door een meerderheid in de Senaat. De secretaris blijft in functie totdat hij of zij ontslag neemt of een nieuwe president aantreedt. Voor HUD vervulde de Housing and Home Finance Agency, die in 1947 ontstond, vergelijkbare taken.
In de presidentiële opvolgingsvolgorde bekleedt de HUD-secretaris de 13e positie, na hogere kabinetsfunctionarissen zoals de minister van Buitenlandse Zaken en de minister van Financiën. Uiteindelijk is de president van de Verenigde Staten (POTUS) de meerdere van de HUD-secretaris.
Het is vermeldenswaard dat de betrokkenheid van de federale overheid bij huisvesting veel verder teruggaat dan de oprichting van deze instanties. Al in 1918 speelde de overheid een rol bij de financiering van de bouw van woningen voor arbeiders in industrieën die de inspanningen tijdens de Eerste Wereldoorlog ondersteunden.
De primaire verantwoordelijkheid van HUD is het toezicht op federale huisvestingsprogramma's met als doel eerlijke en onbevooroordeelde huisvestingskansen te bevorderen. In lijn met het strategisch plan voor de begrotingsjaren 2022–2026 zet HUD zich in voor het creëren van veerkrachtige, inclusieve gemeenschappen en het waarborgen van de beschikbaarheid van hoogwaardige betaalbare woningen voor iedereen.
Het overkoepelende doel van het agentschap is het leveren van veilige, leefbare en betaalbare huisvestingsopties aan de Amerikaanse bevolking, terwijl belastinggeld op verantwoorde wijze wordt beheerd. Een kernfocus van HUD is het verbeteren van economische vooruitzichten voor bewoners die van HUD-steun profiteren door een omgeving te bevorderen die toegang tot betaalbare huisvesting faciliteert en hen in staat stelt zelfredzaamheid en financiële stabiliteit te bereiken.
HUD leidt een reeks initiatieven gericht op het aanpakken van huisvestingsbehoeften in de hele Verenigde Staten. Deze initiatieven omvatten de volgende kernobjectieven:
Via deze veelomvattende initiatieven draagt HUD actief bij aan de ontwikkeling van huisvestingsbeleid en -programma's, waarbij de belangen en het welzijn van personen en gemeenschappen in het hele land worden beschermd.
Binnen haar bevoegdheden houdt HUD ook toezicht op de Federal Housing Administration (FHA), die in 1934 door het Congres werd opgericht. Bekend om haar hypotheekverzekeringsprogramma stelt de FHA mensen met lagere kredietscores, geringe aanbetalingen of een verleden van faillissement of gedwongen verkoop in staat een FHA-hypotheek te krijgen, waardoor toegang tot huiseigendom wordt vergroot.
Bovendien oefent HUD regelgevende bevoegdheid uit over tal van programma's en regels die mogelijk bekend klinken. Een opvallende wetgeving is de Fair Housing Act, aangenomen in 1968. Deze omvangrijke wet reguleert een groot deel van de woningmarkt en verbiedt expliciet discriminatie op basis van ras, kleur, nationale afkomst, religie, geslacht, gezinssamenstelling en handicap. De wet heeft betrekking op zowel huur- als kooptransacties en hypotheekaanvragen, en zorgt zo voor gelijke huisvestingskansen voor iedereen.
Met het oog op wijkvernieuwing en betere leefomstandigheden biedt het Community Development Block Grant (CDBG)-programma financiële steun aan steden en counties. Met deze subsidies kunnen lokale overheden allerlei activiteiten uitvoeren gericht op buurtvernieuwing, economische ontwikkeling en verbetering van voorzieningen en diensten.
Om eerlijke verdeling te waarborgen, moeten ontvangers gelden inzetten op manieren die in de eerste plaats ten goede komen aan personen met lage tot middeninkomens, en tegelijkertijd problemen aanpakken zoals verloedering, verpaupering en urgente gemeenschapskwesties, waaronder herstel na rampen dat de veiligheid van bewoners bedreigt.
Daarnaast speelt het Housing Choice Voucher Program, algemeen bekend als Section 8, een belangrijke rol bij het bieden van betaalbare huurwoningen die voldoen aan of hoger zijn dan minimale gezondheids- en veiligheidsnormen. Dit programma ondersteunt huishoudens met zeer lage inkomens, ouderen en personen met een handicap door hen te helpen bij het betalen van huurkosten. Opmerkelijk is dat in aanmerking komende huurwoningen niet beperkt zijn tot gesubsidieerde projecten, aangezien lokale openbare huisvestingsinstanties verantwoordelijk zijn voor de toewijzing van vouchers, waardoor toegankelijkheid over diverse woningopties wordt gewaarborgd.
Er zijn aanzienlijke vorderingen gemaakt in de bestrijding van dakloosheid onder veteranen, zoals blijkt uit HUD's samenwerking met de VA in 2018. Tijdens deze samenwerking werd een opmerkelijke daling van 5,4% bereikt, waarmee het aantal dakloze veteranen ten opzichte van 2010 effectief werd gehalveerd.
Op het gebied van hypotheekprogramma's heeft HUD met doorzettingsvermogen in 2021 meer dan 7,8 miljoen huishoudens bediend. Dit werd mogelijk gemaakt via FHA-verzekerde hypotheekprogramma's, met een indrukwekkend totaal van $1,2 biljoen aan uitstaande leningen.
Bovendien heeft HUD's toezicht een cruciale rol gespeeld bij het creëren of behouden van meer dan 2,6 miljoen meergezins-huurwoningen. Om de gezondheidszorgsector verder te ondersteunen heeft het ook verzekeringen verstrekt ter waarde van meer dan $4,3 miljard aan ziekenhuizen en woonzorgvoorzieningen, wat het welzijn van talrijke personen ten goede komt.
In erkenning van het belang om succesvolle initiatieven te tonen, heeft HUD een reeks aansprekende casestudies samengesteld die programma's belichten die als voorbeelden kunnen dienen. De volgende selectie geeft een inkijkje in hun behaalde resultaten.
Wijkvernieuwing en het nieuw leven inblazen van gemeenschappen staan centraal in HUD's inspanningen. Een dergelijk succes vond plaats in Anchorage, Alaska, waar HUD een sleutelrol speelde in de financiering van een revitaliseringsprogramma dat in 2004 werd gestart. Dit ambitieuze project richtte zich op Mountain View, een oudere wijk die vernieuwing nodig had.
Een andere noemenswaardige prestatie voltrok zich in El Paso, Texas. Ter ondersteuning van betaalbare huisvesting voor laaginkomende ouderen droeg HUD maar liefst $11 miljoen bij van de $14 miljoen die nodig waren om een complex van 73 wooneenheden te realiseren. De Paisano Green Community biedt niet alleen comfortabele woningen, maar staat ook symbool voor duurzaam ontwerp. Ondanks de uitdagingen van El Paso's woestijnklimaat, met zomerse toppen rond de midden 30's Celsius en winterse dalen rond het vriespunt, heeft de gemeenschap LEED Platinum-certificering en opmerkelijke energie-efficiëntie. De gemiddelde maandelijkse energiekosten bedragen slechts $18,30 per appartement en $21,11 per rijtjeshuis.
HUD's inzet voor het bestrijden van dakloosheid blijkt uit de steun voor Bud Clark Commons in Portland, Oregon. Met een bijdrage van $3,3 miljoen is dit acht verdiepingen tellende complex een baken van hoop geworden voor mensen die met dakloosheid worstelen. Het LEED Platinum-gecertificeerde complex biedt zowel tijdelijke als permanente huisvesting en levert tegelijkertijd essentiële casemanagementdiensten. Sinds de opening in 2011 heeft de Commons het leven van meer dan 7.000 mensen positief beïnvloed. Door 3.600 mensen te verbinden met sociale diensten en 350 personen blijvende huisvesting te bieden, heeft het project een diepgaande impact gemaakt. De financiering van HUD was cruciaal om belangrijke financieringsgaten te dichten, als aanvulling op middelen verkregen via tax-increment financing en low-income tax credits van de stad Portland.
Deze succesverhalen illustreren de transformatieve kracht van HUD's bijdragen, die gemeenschappen nieuw leven inblazen en een betere toekomst bieden voor mensen in nood.
Het Department of Housing and Urban Development heeft belangrijke stappen gezet in zijn missie om veilige huisvesting te bieden en armoede te verminderen. Toch heeft de organisatie ook kritiek gekregen, voornamelijk van voorstanders van een beperkte rol voor de overheid die beweren dat lokale overheden en de private sector beter toegerust zijn om HUD's activiteiten uit te voeren.
Op sommige plaatsen is de vraag naar Section 8-vouchers zo groot dat er lange wachtlijsten bestaan, en in sommige gevallen zijn deze zelfs gesloten vanwege de overweldigende vraag. Hoewel het programma deelnemers in theorie toestaat te huren in elke beschikbare woning, zijn hun keuzes in de praktijk vaak sterk beperkt, waardoor ze met ongewenste opties blijven zitten.
Critici beweren dat Section 8-vouchers ertoe leiden dat gezinnen met lage inkomens geconcentreerd raken in kansarme buurten. Daarnaast stelt men dat HUD de voucherwaarden te laag vaststelt ten opzichte van lokale woningmarktomstandigheden, waardoor weinig verhuurders bereid zijn ze te accepteren en het probleem verergert. Helaas maken sommige verhuurders die wel deelnemen misbruik van mazen in het systeem.
Een andere kritiekpunt betreft de jaarlijkse veiligheidsinspecties van woningen die verhuurders van Section 8-huurders ondergaan, wat als belastend wordt ervaren. Tevens heeft HUD een reputatie opgebouwd van vertraagde betalingen aan verhuurders, wat verdere druk op het systeem zet.
Volgens het Cato Institute zijn HUD-subsidiegelden verkeerd besteed, wat heeft geleid tot onnodige subsidies aan ontwikkelaars ten koste van belastingbetalers. Daarnaast hebben gevallen van wanbeheer, politieke beïnvloeding, corruptie en fraude de reputatie van de organisatie geschaad.
Hoewel HUD aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt in het vervullen van zijn missie, benadrukken de opmerkingen van voorstanders van beperkte overheid de voortdurende uitdagingen waarmee het wordt geconfronteerd bij het leveren van effectieve en efficiënte huisvestingsondersteuning.
Om huurders in moeilijkheden verder te ondersteunen, kondigde de regering-Biden een verlenging van het landelijke verbod op uitzettingen aan van 30 juni tot 31 juli 2021.
Het uitzettingsmoratorium werd oorspronkelijk ingevoerd om mensen die tijdens de pandemie financiële problemen ondervonden te helpen en is meerdere keren verlengd. De regering benadrukte echter dat deze verlenging de laatste zou zijn.
De urgentie van deze maatregel wordt onderstreept door het enorme aantal huishoudens dat achterloopt met huurbetalingen. Volgens de Census Household Pulse Survey zaten eind maart 2021 ongeveer 6,4 miljoen Amerikaanse huishoudens achter met hun huur.
HUD-secretaris Marcia Fudge, vastbesloten een toename van dakloosheid te voorkomen, benadrukte de niet-aflatende inzet van de regering om dit dringende probleem aan te pakken. In een interview met NPR stelde secretaris Fudge dat het bestrijden van dakloosheid een topprioriteit is. Ze benadrukte het doel om ervoor te zorgen dat iedereen, ongeacht de omstandigheden, niet alleen onderdak kan vinden, maar ook volledig uit dakloosheid kan stappen.
Door het uitzettingsmoratorium te verlengen streeft de regering ernaar de directe problemen van huurders te verlichten en de weg vrij te maken voor langetermijnoplossingen die mensen helpen stabiliteit terug te krijgen en een verdere verergering van de dakloosheidscrisis te voorkomen.
HUD, zoals elke overheidsinstantie, heeft zowel voor- als tegenstanders met tegengestelde opvattingen over effectiviteit en besteding van middelen. Voorbeelden van positieve en negatieve uitkomsten binnen HUD's programma's laten de complexiteit van huisvesting in de VS zien. Het is lastig om enige eenduidige verantwoordelijkheid of lof toe te kennen aan één enkele entiteit.
Voorstanders van HUD beweren dat middelen verstandig worden ingezet, wat leidt tot effectieve programma's die gemeenschappen versterken en noodzakelijke hulp bieden. Critici daarentegen stellen dat het agentschap middelen verkeerd bestemd, waardoor sommige programma's overbodig of zelfs schadelijk zijn. Huisvesting is een veelzijdig vraagstuk dat door tal van factoren wordt beïnvloed en mensen en gemeenschappen verschillend raakt. Daarom is het moeilijk om binnen de omvangrijke Amerikaanse huisvestingssector één entiteit volledig te prijzen of te veroordelen.