Een bid-wanted is een aankondiging van iemand die een prijs zoekt waarvoor hij een effect of activum kan verkopen. Dit betekent niet dat de verkoper verplicht is om te verkopen, maar dat hij bereid is potentiële aanbiedingen van geselecteerde partijen te horen. Meestal is een broker betrokken bij het plaatsen van een bid-wanted. De rol van de broker is het vaststellen van verkoopvoorwaarden, het verzamelen van biedingen en het onderhandelen over de verkoopvoorwaarden namens de verkoper in ruil voor een commissie of vergoeding. Bid-wanted-aankondigingen zijn een gangbare praktijk op de markt voor gemeentelijke obligaties.
Basis
Een oproep tot biedingen door een belegger geeft aan dat hij van plan is een financieel instrument, grondstof of valuta te verkopen. Deze aankondiging nodigt potentiële kopers uit om prijsvoorstellen in te dienen. Vervolgens kunnen geïnteresseerde partijen reageren door hun biedingen in te dienen. De bid-wanted-aankondiging is een eerste stap in het verkoopproces en kan leiden tot onderhandelingen over de uiteindelijke verkoopprijs.
Hoe werkt een bid-wanted?
Het gebruik van een bid-wanted-aankondiging garandeert mogelijk niet de hoogste verkoopprijs voor een financieel actief, maar biedt wel meer vertrouwelijkheid. Deze privacy is essentieel voor verkopers die hun financiële posities discreet willen aanpassen. Bid-wanted-aankondigingen zijn populair wanneer beleggers er de voorkeur aan geven niet rechtstreeks om biedingen voor effecten te vragen en in plaats daarvan de diensten van een broker inschakelen.
Brokers, zowel individuen als firma's, spelen een cruciale rol in dit proces en vragen voor hun hulp een vergoeding of commissie. In samenwerking met de verkoper stellen zij prijsgrenzen vast voor het activum, of het nu een effect, grondstof of valuta betreft. Bij het identificeren van potentiële bieders verspreiden brokers de bid-wanted-aankondiging selectief, om brede marktblootstelling te vermijden.
De taak van de broker is de verkoopprijs te maximaliseren en bieders snel te informeren als hun aanbiedingen aanzienlijk afwijken van de vastgestelde parameters of onjuist lijken. Elk bod geeft zowel de prijs aan die een potentiële koper bereid is te betalen als de hoeveelheid die hij wil verwerven. Daarnaast geeft de broker de hoogste biedingen door aan de verkoper.
De bid-wanted-aankondiging vermeldt de aangewezen periode voor het accepteren van biedingen en het tijdstip waarop het winnende bod wordt gehonoreerd, vaak aangeduid als "firm time". In volatiele marktomstandigheden is de firm time voor verkopers belangrijker. Een langere interval tussen het indienen van een bod en het honoreren ervan biedt kopers meer mogelijkheden om biedingen te herzien.
Bid-wanted en gemeentelijke obligaties
De term "bid wanted" wordt vaak aangetroffen in de markt voor gemeentelijke obligaties. Een van de bekende platforms voor de handel in municipal bonds van Bloomberg is Muni Bid Wanted.
Aangezien gemeentelijke obligaties geen gecentraliseerde clearinghouse hebben, vinden transacties plaats via directe onderhandelingen tussen kopers en verkopers, vaak met een dealer als tussenpersoon voor de verkoper. Verkopers starten de transactie door aan te kondigen dat zij biedingen willen ontvangen op specifieke obligatietypen. Dit leidt tot een bid-wanted-veiling, resulterend in een lijst met inzendingen. Vervolgens beoordeelt de dealer of hij een van de aanbiedingen accepteert.
Zelfs als een bod het hoogste is, kan een dealer in gemeentelijke obligaties het afwijzen als het ontoereikend lijkt. In plaats daarvan kan hij kiezen voor internalisatie door de obligatie zelf van de verkoper te kopen in een proces dat bekendstaat als een "last look".
Biedverzoeken en oneerlijke praktijken
Het bid-wanted-veilingproces, met zijn bilaterale aard, heeft bij waarnemers van de markt voor gemeentelijke obligaties zorgen gewekt over voorkeursbehandeling. Er zijn oproepen gekomen tot hervorming van de marktstructuur en handelsmethoden. In 2019 publiceerde het SEC Fixed Income Market Structure Advisory Committee een verklaring waarin het misbruik van het internalisatieproces, bekend als "pennying", werd veroordeeld.
Pennying doet zich voor wanneer een dealer, na het bekijken van veilinginformatie uit een bid-wanted-aanvraag, ofwel de beste prijs evenaart of deze met een cent verbetert. In eerste instantie lijkt deze praktijk voordelig voor klanten omdat de dealer een prijs biedt die gelijk is aan of beter dan die uit de veiling. De commissie stelde echter dat deze praktijk op termijn de concurrentie op de markt belemmert.
Systematische internalisatie van orders door pennying ontmoedigt agressieve prijsstelling en deelname van dealers aan het veilingproces. Concurrerende dealers vrezen dat de indienende dealer zal ingrijpen bij hun winnende prijzen of de veiling uitsluitend zal gebruiken om prijzen te achterhalen, waardoor hun prikkel om competitieve biedingen te doen afneemt. Dit proces geeft de indienende dealer bovendien een oneerlijk voordeel in de veiling.
Conclusie
Bid-wanted-aankondigingen zijn een belangrijk onderdeel van de handel in verschillende financiële activa en stellen verkopers in staat prijsvoorstellen discreet te verkennen. Brokers spelen een cruciale rol in dit proces door te helpen bij het bepalen van parameters en het faciliteren van onderhandelingen. De markt voor gemeentelijke obligaties maakt veelvuldig gebruik van bid-wanted-aanvragen, en hoewel ze de privacy vergroten, hebben zorgen over oneerlijke praktijken zoals pennying geleid tot oproepen tot markthervorming. Transparantie en billijkheid in het bid-wanted-veilingproces blijven belangrijke aandachtspunten in moderne financiële markten.