De grading van edelmetalen wordt bepaald door de hoeveelheid metaal in het ertsmateriaal. Een hogere grade geeft aan dat het ertsmateriaal een hogere concentratie goud bevat. De maatstaf voor goudertsdichtheid is gram per ton (g/t). Hooggradige mijnen hebben doorgaans dichtheden tussen 8,0 en 10,0 g/t, terwijl laaggradige mijnen dichtheden van 1,0 tot 4,0 g/t kunnen hebben. De VS, Rusland en Peru behoren tot de landen met enkele van 's werelds hoogstgradige mijnen.
Begrip van goudmijngrades
Goudmijngrades verwijzen naar de concentratie goud die in ertsmateriaal op een mijnsite wordt aangetroffen, vaak aangeduid als ertsgrade. Mijnen met hoge ertsgrade bevatten een dichte concentratie goud, wat duidt op een hogere kwaliteit, terwijl lage ertsgrade een lagere verhouding aangeven. Zelfs mijnen met lagere grade-erts, gekenmerkt door een lagere gouddichtheid, kunnen winstgevend zijn vanwege lagere winninginspanning en kosten.
Het ontcijferen van goudertsgrading
Bij de beoordeling van edelmetalen is de verhouding van metaal in het ertsmateriaal de standaard voor grading. De gangbare maatstaf voor dit doel is gram per ton verwerkt erts, aangeduid als g/t. Edelmetalen komen voor in uiteenlopende geologische omgevingen, variërend van open mijnen en ondergrondse deposities tot ondergedompelde locaties en geïsoleerde oppervlakteklompjes. Grading heeft echter meestal uitsluitend betrekking op open mijnen en ondergrondse reserves.
Het is belangrijk een onderscheid te maken tussen goudgrade en goudzuiverheid. Goudgrade karakteriseren de kwaliteit van het erts, waarbij hogere grades duiden op een groter goudgehalte. Zuiverheid daarentegen geeft het goudgehalte in eindproducten aan.
Goudertsdichtheid en mijnkwaliteit
Bij ondergrondse mijnbouw wordt de aanduiding "hoogwaardig" gewoonlijk gegeven aan mijnen met een goudertsdichtheid tussen 8,0 en 10,0 g/t. Daarentegen vallen "laagwaardige" ondergrondse mijnen binnen de goudertsdichtheidsklasse van 1,0 tot 4,0 g/t. Open-pit mijnen tonen vaak lagere ertsgraden, maar blijven zeer waardevol vanwege hun lagere gemiddelde operationele kosten voor goudwinning.
Het is vermeldenswaard dat het aanbevelenswaardig is een goudmijn te beoordelen op kosten per ounce in plaats van uitsluitend op goudertsgrading. Bekende hooggradige goudmijnen wereldwijd volgen de g/t-standaard, met opmerkelijke voorbeelden zoals de Fire Creek-mijn in Battle Mountain, Nevada, met een indrukwekkende 44,1 g/t. Andere noemenswaardige voorbeelden zijn de Macassa-mijn in Canada, de Kedrovka-mijn in Rusland en de Toguraci-mijn in Indonesië.
Beoordeling van goudzuiverheid in karaat
Goudzuiverheid in voorwerpen zoals sieraden wordt meestal aangeduid in karaat, waarbij elk karaat één vierentwintigste deel van een legering vertegenwoordigt. Daarom is 24-karaats goud de zuiverste vorm, waarbij alle 24 delen uit goud bestaan en een zuiverheid van 99,5% of meer meten. Ter vergelijking bevat 18-karaats goud 75% goud en 25% andere legeringsmetalen, zoals tin of koper.
Conclusie
De grading van goudmijnen draait doorgaans om het gemiddelde goudgehalte binnen de locatie. Deze grading wordt meestal uitgedrukt in gram per ton (g/t), waarbij hogere grades duiden op grotere hoeveelheden goud in het gewonnen erts.