1927 McFadden Yasası ve Eyaletlerarası Bankacılığa Etkisi
1927 McFadden Yasası, eyaletlerin sınırları içindeki banka şubelerini düzenlemesine izin verdi ve eyaletlerarası bankacılığı yasakladı. 1994 Riegle-Neal Yasası bu kısıtlamayı kaldırarak ulusal bankaların eyaletler arasında şube açmasına olanak tanıdı.
Temel Bilgiler
McFadden Yasası ile eyaletlere, sınırları içindeki banka şubelerini, ulusal bankaların şubeleri dahil olmak üzere düzenleme yetkisi verildi. Yasayla esas amaç, ulusal bankaların eyalet sınırları içinde şube açarak eyalet bankalarıyla rekabet edebilmesini sağlamaktı. Yasa ayrıca 12 Federal Rezerv Bankası'nın yetki belgelerini süresiz olarak uzattı ve Federal Rezerv üyesi bankaların müşterilerine sunabileceği hizmetleri genişletti.
1927 McFadden Yasası ve Bankacılığa Etkisi
1927'de Başkan Calvin Coolidge McFadden Yasası'nı onayladı. Yasa, 1920'lerin refah döneminde ABD ekonomisini güçlendirmeyi hedefliyordu. 1914'te Federal Rezerv oluşturulmadan önce ülke sık sık panikler ve banka iflaslarıyla finansal istikrarsızlık yaşıyordu. McFadden Yasası, ekonomik büyümeyi desteklemek için Federal Rezerv ve bankacılık sistemine ilişkin temel sorunları ele aldı.
Federal Rezerv'in Yetki Belgesinin Süresi
McFadden Yasası, Federal Rezerv'in yetki belgesinin süresi sorununu ele aldı. Başlangıçta 1934'te sona ermesi planlanan yetki belgesi, yasa ile olası fesihleri önlemek amacıyla süresiz olarak uzatıldı. Bu adım, Kongre'nin geçmişte bazı bankaların yetki belgelerini uzatmamasına benzer bir durumun yaşanmasını engellemek için atıldı.
Bankacılık Sorunları
McFadden Yasası, bankacılıkla ilgili iki ana konuyu ele aldı: şube bankacılığı ve eyaletlerarası bankacılık. Yasa, ulusal bankaların eyalet yasalarına bağlı olarak bir eyalet içinde birden fazla şube işletmesine izin verdi. Ancak eyaletlerarası bankacılığı kesin şekilde yasaklayarak bankaların eyalet sınırları ötesinde faaliyet göstermesini engelledi.
Bankacılık Düzenlemeleri
McFadden Yasası öncesinde Federal Rezerv üyesi bankalar, üye olmayan bankalara kıyasla daha sıkı düzenlemelere tabiydi. Daha yüksek rezerv bulundurmaları gerekiyor ve müşterilere bazı riskli krediler sunmaları kısıtlanıyordu. McFadden Yasası bu düzenlemeleri gevşeterek üye bankaların üye olmayan ticari bankalarla daha etkili rekabet etmesine olanak sağladı.
McFadden Yasası'nın Sorunları
McFadden Yasası, Federal Rezerv üyesi bankalar ile üye olmayan bankalar arasındaki rekabet dengesini sağlama amacındaydı. Ancak gevşetilmiş düzenlemeler 1929 borsa çöküşüne ve Büyük Buhran sırasında yaşanan banka iflaslarına katkıda bulundu.
Yasanın eyaletlerarası bankacılığı yasaklaması, yasama ve bankacılık yetkilileri tarafından eleştirildi. Bu eleştiriler, bölgesel bankaları yerel ekonomik durgunluklara karşı savunmasız bıraktığını; çeşitlendirilmiş kredi portföyü olmadan bu tür dalgalanmaları kaldıramadığını öne sürüyordu. 1994 Riegle-Neal Yasası ile bu yasak kaldırılarak yeterli sermayeye sahip bankaların diğer bankalarla birleşerek sınırlı hizmet şubeleri aracılığıyla eyaletler arasında faaliyet göstermesine izin verildi. Bu gelişme, ABD'de ülke çapında faaliyet gösteren bankaların ortaya çıkmasına yol açtı.
Sonuç
1927 McFadden Yasası, eyaletlerin sınırları içindeki banka şubelerini düzenlemesine izin verip eyaletlerarası bankacılığı yasakladı. Federal Rezerv üyesi bankalar ile üye olmayan bankalar arasındaki dengeyi sağlamayı amaçlasa da, gevşek düzenlemeler 1929 çöküşü ve Büyük Buhran'daki banka iflaslarına katkıda bulundu. 1994 Riegle-Neal Yasası ise bu kısıtlamayı kaldırarak ABD'de ülke çapında bankacılığın doğmasına imkan verdi.