1964 Sivil Haklar Yasası; ırk, renk, din, cinsiyet ve ulusal köken temelinde ayrımcılığı yasakladığı için çeşitli alanları etkiledi. Sonraki yasalar bunu yaş, engellilik, konut ve oy haklarını da kapsayacak şekilde genişletti. Uygulama etkinliği farklı hükümet yönetimlerine göre değişiklik gösterdi.
1964 Sivil Haklar Yasası, Amerika Birleşik Devletleri'nde toplumsal önyargıları ele almayı amaçlayan önemli bir dönüm noktasıydı. 11 başlıktan oluşuyordu ve okullar, oteller, restoranlar ve hastaneler gibi çeşitli yerlerde ırk, din, ulusal köken ve cinsiyete dayalı ayrımcılık ile ayrımcılığı yasaklıyordu.
Yasa, eğitimde ve kamuya açık mekanlarda ırksal engelleri görünür kılan sivil haklar hareketinden etkilendi. Başkan Kennedy'nin bir sivil haklar yasası çağrısının ardından suikaste uğramasıyla, Başkan Lyndon B. Johnson bu dava için mücadele etti ve Dr. Martin Luther King Jr. gibi aktivistlerin desteğiyle yasa 1964'te kabul edildi. Yıllar içinde ayrımcılığı yasaklayan hükümler genişletildi ve sonraki sivil haklar mevzuatı ortaya çıktı.
1964 Sivil Haklar Yasası, ırk, renk, din, cinsiyet ve ulusal köken temelinde ayrımcılığı yasaklayarak sivil haklar hareketinin önemli bir başarısıdır. Bu federal mevzuat, kamu okulları, devlet kurumları, işverenler ve federal fon alan özel kuruluşlar gibi alanlara uygulandı. Birçok başlığı toplumun çeşitli kesimlerinde eşit erişimi ele alarak eşit hak ve fırsatların güçlendirilmesinde önemli bir rol oynadı.
Başlık | Açıklama |
| Başlık I | Okuryazarlık testleri gibi eşit olmayan seçmen kayıt gereksinimlerini yasakladı. |
| Başlık II | Özel kulüpler hariç olmak üzere, kamuya açık mekanlarda renk, ırk, din veya ulusal kökene dayalı ayrımcılığı yasakladı. |
| Başlık III | Eyalet ve yerel yönetimlerin, renk, ırk, din veya ulusal köken temelinde kamuya açık mülklere erişimi reddetmesini yasakladı. Dördüncü On Dörtüncü Değişiklik kapsamındaki eşit koruma ilkesini uyguladı. |
| Başlık IV | Dördüncü On Dörtüncü Değişikliğin eşit koruma güvencelerini kullanarak kamu okullarında ve kolejlerde ayrımcılığın kaldırılmasına temel sağladı. |
| Başlık V | 1957 Sivil Haklar Yasası ile kurulan ABD Sivil Haklar Komisyonu'nu genişletti. |
| Başlık VI | Federal mali yardım alan kuruluşlar tarafından yapılan ayrımcılığı yasakladı ve tespitlere bağlı olarak soruşturmaya ve fon kesintisine izin verdi. |
| Başlık VII | İstihdamda ırk, renk, din, cinsiyet veya ulusal kökene dayalı ayrımcılığı yasaklayarak eşit istihdam fırsatlarını ele aldı; federal hükümet ve 15 veya daha fazla çalışanı olan özel sektör işverenleri için uygulanıyordu. Eşit İstihdam Fırsatı Komisyonu (EEOC) kuruldu. |
| Başlık VIII | Ticaret Bakanına, ırk, renk ve ulusal kökenle ilgili kayıt ve oy istatistiklerini araştırma talimatı verdi. |
| Başlıklar IX-X-XI | Başlık IX sivil haklar davalarını eyalet mahkemelerinden federal mahkemelere taşıdı, Başlık X anlaşmazlıklarda yardım için Toplum İlişkileri Hizmetini oluşturdu ve Başlık XI ise yasaya göre hakaretten suçlanan sanıklara jüriyle yargılanma hakkı tanıdı ve cezaları belirledi. |
1970'lerde Amerikalıların sivil haklarını daha da genişletmek amacıyla ek federal mevzuat çıkarıldı.
OCR'nin etkisi yıllar içinde, farklı başkanlık yönetimlerinin sivil hakların uygulanmasına verdiği ilgi düzeyine bağlı olarak değişti.
1964 Sivil Haklar Yasası'nın karşılaştığı hukuki zorluklardan biri Heart of Atlanta Motel, Inc. v. United States davasıydı. Eyaletlerarası yolculara hizmet veren motel, Afrikalı Amerikalılara odaları reddetme geçmişine sahipti. İşletme sahibi, Kongre'nin kamuya açık mekânlarda ayrımcılığı yasaklama anayasal yetkisine sahip olmadığını savundu. Ancak Yüksek Mahkeme, Ticaret Maddesi'nin Kongre'ye bu tür yasalar çıkarma yetkisi verdiğine karar verdi.
1984'te Grove City College v. Bell davası ortaya çıktı; özel ve kiliseye bağlı karma eğitim kurumu, 1964 Sivil Haklar Yasası ile Başlık IX'un cinsiyet ayrımcılığını yasaklama uygulamasına itiraz etti. Yüksek Mahkeme, Başlık IX'un yalnızca federal fon alan okulun mali yardım departmanına uygulandığını, kurumun tamamına değil, açıkça belirtti.
Son birkaç on yılda, Yüksek Mahkeme LGBTQ+ topluluğunun haklarını genişleten ve koruyan birkaç önemli karar verdi. Özellikle 21. yüzyılda dört önemli karar verildi.
Mahkeme 2003'te aynı cinsiyetten ilişkiyi suç sayan yasaları hükümsüz kıldı. Davanın kökeni Houston, Teksas'ta bir polis tutuklamasına dayanıyordu ve dava sonucunda suçlu bulunma gerçekleşmişti. Karar, bu tür ayrımcı yasaları fiilen geçersiz kıldı.
2013'te mahkeme, evli aynı cinsiyetten çiftlere federal düzeyde sağlanan bazı hakları reddeden bir federal yasayı aleyhine hükmetti. Kanada'da evli olan Edith Windsor ve Thea Spyer örneğinde, Spyer'in vefatının ardından Windsor'a sağlanan federal vergi muafiyeti reddedilmişti.
2014'te Yüksek Mahkeme, Anayasa'nın aynı cinsiyetten evliliği garanti ettiğine hükmetti. Dava, on dört aynı cinsiyetten çift ve aynı cinsiyetten partnerleri ölmüş iki erkeğin, evlenme hakkının reddinin On Dördüncü Değişiklik'i ihlal ettiğini iddia etmesiyle açıldı.
15 Haziran 2020'de Yüksek Mahkeme, cinsiyete dayalı ayrımcılığı yasaklayan sivil haklar mevzuatının cinsel yönelim ve cinsiyet kimliğine dayalı ayrımcılığı da kapsadığı yönünde çığır açan bir karar verdi.
Sivil haklar yasaları Amerikan yaşamının çeşitli alanlarında eşit muameleyi iyileştirdi. Ancak ırkçılık ve eşitsizlikle ilgili sorunlar devam ediyor. Renkli insanlar konut ayrımcılığı, polis şiddeti ve orantısız tutukluluk gibi sorunlarla karşılaşıyor. Düşük seçmen katılımı azınlık topluluklarının temsilini ve finansmanını etkiliyor. Yetersiz sağlık hizmetine erişim hastalık oranlarını artırıyor. Yoksulluk, işsizlik, oy hakları, sağlık ve eğitim temel sivil haklar meseleleri olmaya devam ediyor. Bu zorlukların ele alınması gerçek eşitliğe ulaşmak için elzemdir.
1964 Sivil Haklar Yasası, oy kullanma, eğitim, istihdam ve kamuya açık mekanlar gibi alanlarda ayrımcılığı ve ayrımı sona erdirmeyi amaçladı. 11 başlığı ırk, renk, din, ulusal köken ve cinsiyete dayalı eşitsiz muameleyi hedef aldı. Yasa ve sonraki düzenlemeler önemli ilerlemeler sağlasa da, tüm vatandaşlar için tam eşitlik ve fırsat sağlanana kadar yapılacak işler var.