Son yüzyılda ABD hükümeti, ekonominin düzenlenmesini önemli ölçüde artırdı. İş dünyası, bu müdahalelerin büyümeyi ve verimliliği engellediği yönünde kaygılar dile getirdi. Ancak müdahaleyi savunanlar, çevresel zarar ve emek istismarı gibi düzensiz ticaretin olumsuz sonuçlarını önlemek için bunların gerekli olduğunu iddia ediyor. Ayrıca bazı müdahaleler özel sektöre rehberlik, finansman ve tavsiyeler sunarak yardımcı olmayı amaçlıyor.
Temeller
Ticaret ortamında hükümet denetimine ilişkin sürekli şikayetler ortaya çıkmıştır. Kurumsal alandaki aktörler sıklıkla hükümet talimatlarını mali kazançlara, operasyonel verimliliğe ve istihdam artışına yönelik keyfi engeller olarak nitelendirir. Mantıksal bir sonuç olarak birçok işletme yasal boşluklardan yararlanmış, faaliyetlerini yurtdışına taşımış ve düzenleyici çerçeveyi gezinirken tekel karşıtı yasaları ihlal etmiştir.
Gerçekte, Amerikan kurumsal işletmeleri artan yükümlülükler ve karmaşık bir vergi yapısı nedeniyle refah ve sıkıntı arasında değişen bir yol izledi. Sonuç olarak, bu işletmelerle hükümet arasındaki ilişki iş birliği veya rekabet şeklinde tezahür eder. Önemli olarak, bu düzenlemeler tüketicileri sömürücü stratejilerden koruyarak bir koruyucu rol oynamıştır. Aşağıdaki bölümde, bu düzenleyici önlemlerden bazılarını ele alıyor ve bunların işletmeler üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi zorlaştıran ayrıntıları açıklıyoruz.
Kurumsal Faaliyetleri Sınırlama
Zaman içinde bir dizi yasa, işletmelerin etkisini kontrol altına almaya çalıştı. İlk tekel karşıtı yasa 1890'da çıktı; bunu kurumsal vergi oranlarındaki değişiklikler ve karmaşık düzenleyici çerçeveler izledi. Kurumsal aktörler bu tür müdahalelere sıkça direndi ve bunların operasyonları ve kârlılığı engellediğini savundu. Karşıt görüştekiler, aşırı düzenlemelerin ve vergilerin yeniliği ve uyum sürecini engelleyerek uzun vadede toplumsal maliyetler yarattığını iddia ediyor.
Yine de savunucular düzenlemenin gerekli olduğunu ileri sürer. Kâr peşinde koşma çevresel bozulmaya, emek sömürüsüne, göç ihlallerine ve tüketici dolandırıcılığına yol açtı. Savunucular, hesap verebilir seçilmiş yetkililerin bu düzenlemeleri denetleyerek kurumsal eylemlere karşı denge sağladığını vurguluyor. Ayrıca bazı kurallar, meşru rekabetçi işletmeler için uygun bir ortam yaratarak yasadışı faaliyetleri sınırlıyor.
Günümüzde algılanan piyasa aşırılıklarını sınırlamak için çeşitli mekanizmalar ve düzenlemeler ortaya çıktı. İşletmeler bu düzenlemelerin birçoğundan şikayet ederken aynı zamanda lehlerine değişiklikler için lobi yapıyorlar.
Sarbanes-Oxley Yasası
Enron, Tyco ve WorldCom gibi büyük kurumsal yolsuzlukların ardından 2002'de Sarbanes-Oxley Yasası yürürlüğe girdi. Bu yasa muhasebe, denetim ve kurumsal sorumluluğu düzenliyor. İş dünyası yasaya büyük ölçüde karşı çıktı ve uyum maliyetlerinin ağır ve etkisiz olduğunu savundu. Hissedar korumasına ilişkin şüpheler, 2008 krizinde Bernie Madoff gibi sonrasındaki finansal skandallarla beslenmeye devam etti.
Çevre Koruma Ajansı (EPA)
Başkan Richard Nixon, 1970'te bir kararnameyle Çevre Koruma Ajansı'nı kurdu. Ajans atık bertarafı, sera gazı emisyonları ve diğer kirleticileri denetler. EPA düzenlemelerine tabi kurumsal aktörler, bunun mali etkileri ve kârda yarattığı sınırlamalardan yakınırlar.
Federal Ticaret Komisyonu (FTC)
Bazı işletmeler Federal Ticaret Komisyonu'nu karşıt bir kurum olarak görüyor. 1914'te kurulan FTC, fiyat sabitleme, tekelleşme ve aldatıcı reklamcılık gibi rekabet karşıtı ve yanıltıcı uygulamalarla mücadele eder.
Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu (SEC)
Kongre 1934'te Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu'nu kurdu. SEC, halka arzları (IPO'lar) düzenler, açıklama zorunlulukları getirir ve hisse senedi işlemlerine ilişkin kuralları uygular.
Gıda ve İlaç Dairesi (FDA)
İlaç firmaları sıklıkla FDA onay ve pazarlama süreçlerindeki gecikmelerle karşılaştıklarını iddia eder. Kanıtlanmış ilaçlar için bile geniş kapsamlı klinik denemeler talep edilmesi, onay maliyetlerini yükselterek küçük oyuncuların piyasaya girmesini caydırabilir. Eleştirmenler ayrıca hayat kurtarıcı tedavilere ilişkin FDA gecikmelerini de eleştiriyor.
Düzenleyici Ele Geçirme
Devlet düzenlemelerine yönelik belirgin bir eleştiri, sektörün düzenleyici kurumlar üzerinde kontrol kurduğu düzenleyici ele geçirme olasılığıdır. Bu dinamik, rekabete engel oluşturma ve kamusal kaynakları kayırılan firmalara yönlendirme gibi önyargılı kararlar doğurabilir.
Yeni düzenlemeler, politika yapıcılar dikkatli olmazsa baskın şirketleri güçlendirebilir. İstenmeyen bir şekilde piyasa gücünün artırılmasını önlemek için kuralların özenle hazırlanması şarttır.
İşletme Büyümesini Teşvik Etme
Finansal destek, bilgi paylaşımı ve uzman hizmetleri kapsayan çok sayıda devlet girişimi, işletmeleri ve girişimcileri desteklemek için hazır bekler. Küçük İşletme İdaresi (SBA) başlangıç kredileri sağlar, hibelere, rehberliğe, eğitime ve yönetim danışmanlığına aracılık eder. Öte yandan, ABD Ticaret Bakanlığı küçük ve orta ölçekli işletmelerin uluslararası satışlarını artırmalarına yardımcı olur.
Çoğunlukla göz ardı edilen bir devlet katkısı da hukuki çerçevenin uygulanmasıdır. ABD Patent ve Marka Ofisi, yenilikleri ve ürün özgünlüğünü koruyarak rakiplerin izinsiz kullanımını caydırır ve yaratıcılığı teşvik eder. İhlaller ağır cezalar ve pahalı sivil davalarla sonuçlanabilir.
Ayrıca ciddi ekonomik sıkıntılarda hükümet işletmeleri korumak için olağanüstü önlemler almıştır. Bazı ekonomistler, Zor Durumdaki Varlıkların Kurtarılması Programı (TARP) ve sonraki teşvik paketleri gibi müdahalelerin Büyük Buhran benzeri bir çöküşü önlediğini savunuyor. Benzer şekilde, Koronavirüs Yardım, Hafifletme ve Ekonomik Güvenlik Yasası (CARES) 2020'de yaygın işyeri kapanışlarını engellemiş olabilir.
Buna karşın, karşıt iktisatçılar hükümet müdahalesine karşı çıkarak serbest piyasaların işletme başarısızlıklarını doğal olarak tasfiye etmesini savunuyor. Hangi görüş benimsenirse benimsensin, bu programların kurumsal manzarada silinmez izler bıraktığı tartışmasızdır.
Sonuç
Yönetim ile ticaret arasındaki etkileşimler çok yönlüdür; mali destek, danışmanlık kaynakları ve daha fazlasını içerir. Aynı zamanda hükümet kamu çıkarlarını koruyarak tüketici korumaları ve işçi refahı düzenlemeleri oluşturur. Bununla birlikte tarihsel örnekler, hükümetlerin aşırı düzenlemeyle ülkeleri uzun süreli durgunluğa sürükleme eğiliminde olabileceğini göstermiştir.
Toplum içindeki sürekli çatışmalar göz önüne alındığında, bu içsel gerilimin çözümü hâlâ belirsizdir. Teknolojik ilerlemeler sürdükçe hükümetin işletmelerle ilişkisi düzenleyici ve iş birlikçi yönleri aynı anda öne çıkaracaktır. Bu ortamda, kuralların değişken evrimi içinde hükümetin tarafsız bir hakem rolünü sürdürmesi başarının kilit belirleyicisi olarak ortaya çıkacaktır.