Waardering van converteerbare obligaties uitgelegd

Converteerbare obligaties zijn een type bedrijfsobligatie dat kan worden omgezet in gewone aandelen van de uitgevende vennootschap. In tegenstelling tot traditionele obligaties reageren converteerbare obligaties sterker op bedrijfsspecifiek nieuws en minder op systematische economische omstandigheden. De waarde van een converteerbare obligatie hangt af van verschillende factoren, zoals de volatiliteit van de onderliggende aandelenkoers, de conversieverhouding en de rentetarieven die invloed kunnen hebben op de aandelen waarin de obligaties uiteindelijk kunnen worden omgezet.

Basis

Converteerbare obligaties ontlenen hun naam aan hun mogelijkheid om te worden omgezet in gewone aandelen van de uitgevende onderneming. In tegenstelling tot conventionele obligaties tonen converteerbare obligaties een grotere gevoeligheid voor ondernemingsspecifieke ontwikkelingen en een verminderde vatbaarheid voor algemene economische omstandigheden. Daarom vereist hun beoordeling de opname van factoren die vergelijkbaar zijn met die van aandelen, aangezien ze het potentieel hebben om in die aandelen te transformeren.

Het is cruciaal te erkennen dat de optie tot conversie naar aandelen functioneert als een calloptie op het onderliggende aandeel van het bedrijf. Net als callopties fluctueert de waarde ervan in reactie op veranderingen in de onderliggende aandelenkoers, de conversieverhouding, rentetarieven en de resterende looptijd van het optie-instrument.

Waardering in financiën

Waardering in financiën houdt in dat de reële waarde van een financieel actief wordt vastgesteld. De meeste waarderingsmodellen hebben als doel de contante waarde van verwachte toekomstige kasstromen te bepalen.

In het geval van conventionele obligaties, die worden gekenmerkt door vaste vervaldatums en vooraf bepaalde uitkeringen, is het waarderingsproces relatief eenvoudig. De evaluatie van converteerbare obligaties kan echter complexer zijn vanwege de inherente onzekerheid bij het voorspellen van de prijs van het resulterende aandeel na conversie.

Waardering van conventionele obligaties in drie stappen

De traditionele waardering van obligaties volgt een gestructureerd proces, bestaande uit drie essentiële stappen:

1. Schatting van verwachte toekomstige kasstromen: Voorzie toekomstige kasstromen, bestaande uit nog niet ontvangen coupons tot aan de vervaldatum en de nominale waarde van de obligatie bij afloop.
2. Bepalen van een geschikte disconteringsvoet: Identificeer een passende disconteringsvoet die overeenkomt met de heersende rendementen, en pas deze aan naarmate de huidige rendementen fluctueren.
3. Toepassing van disconteringsvoeten op toekomstige kasstromen: Pas de vastgestelde disconteringsvoeten toe op de geprojecteerde toekomstige kasstromen om de contante waarde te berekenen.

Het is van belang te erkennen dat de relatie tussen obligatiewaarde en disconteringsvoeten de verbinding weerspiegelt tussen obligatieprijzen en rendementen. Een lagere disconteringsvoet verhoogt de waarde van de obligatie, terwijl een hogere disconteringsvoet haar waarde vermindert.

Beoordeling van converteerbare obligaties

Converteerbare obligaties bezitten een inherente capaciteit om te transformeren in aandelen, vaak aangeduid als het "aandelenparticipatiekenmerk". De waardering van converteerbare obligaties omvat verschillende methoden, variërend van eenvoudig tot complex, met name die welke proberen de conversiepremie per aandeel te bepalen.

Deze obligaties worden vaak uitgegeven door bedrijven met lage kredietratings en aanzienlijke groeivooruitzichten. Daarnaast moeten beleggers rekening houden met de invloed van rentetarieven op aandelenkoersen en hun potentiële impact op de waarde van converteerbare obligaties.

Bij de evaluatie van converteerbare obligaties kunnen beleggers de volgende formule gebruiken:

Waarde converteerbare obligatie = Op zichzelf staande waarde van gewone obligatie + Op zichzelf staande waarde van converteeroptie

Conclusie

Converteerbare obligaties bieden unieke kansen, maar hun waardering is complex vanwege de gevoeligheid voor specifieke factoren. Waardering in financiën streeft ernaar eerlijke waarden te bepalen op basis van verwachte kasstromen. Traditionele obligaties hebben een rechtlijnig waarderingsproces, terwijl converteerbare obligaties ingewikkelder zijn door de onzekerheid rond de prijs van het aandeel na conversie. Deze obligaties worden vaak uitgegeven door lager beoordeelde, snelgroeiende bedrijven. Beleggers moeten ook de invloed van rentetarieven op aandelenkoersen meenemen in hun beoordeling. De formule voor de waardering van converteerbare obligaties combineert de op zichzelf staande waarde van de gewone obligatie met de waarde van de converteeroptie.