Wat is het Treasury-rendement?

Treasury-yields verwijzen naar de rentetarieven die de Amerikaanse overheid betaalt om geld te lenen voor verschillende looptijden. Deze rendementen staan omgekeerd evenredig met de prijzen van Treasuries en worden gebruikt om vastrentende waardepapieren zoals Treasuries te prijzen en te verhandelen. Staatsobligaties met verschillende looptijden hebben uiteenlopende rendementen, waarbij langlopende effecten doorgaans hogere rendementen bieden dan kortlopende. De rendementen op Treasury-effecten weerspiegelen de inschattingen van beleggers over de economische vooruitzichten. Hogere rendementen op langlopende instrumenten wijzen op een optimistischer vooruitzicht en hogere inflatieverwachtingen.

Basisprincipes

Het Treasury-rendement duidt het jaarlijkse rentepercentage aan dat de Amerikaanse overheid uitkeert voor een van haar schuldbewijzen, weergegeven als een percentage. In wezen geeft het het jaarlijkse rendement weer dat beleggers verwachten te ontvangen door een Amerikaanse staatsobligatie met een bepaalde looptijd aan te houden.

Buiten de invloed op de kosten van staatsschuld en de opbrengsten voor obligatiebeleggers, hebben Treasury-rendementen invloed op de rentevoeten voor consumentenen zakelijke leningen voor hypotheken, auto's en aankopen van apparatuur. Daarnaast dienen Treasury-rendementen als barometer voor beleggers die de economische richting beoordelen. Verhoogde rendementen op langlopende Amerikaanse Treasuries weerspiegelen meer vertrouwen van beleggers in de economische vooruitzichten. Omgekeerd kunnen hogere langetermijnrendementen ook duiden op toenemende inflatieverwachtingen.

Wat zijn Treasury-yields?

Wanneer de overheid financiële middelen nodig heeft, gebruikt het Amerikaanse ministerie van Financiën (U.S. Treasury) schuldbewijzen. Hoewel de algemene term voor deze schuldpapieren obligaties is, duiden Treasury bonds of T-bonds specifiek op Amerikaanse staatsobligaties met een looptijd van 20 tot 30 jaar. Treasury notes vertegenwoordigen Amerikaanse staatsverplichtingen met looptijden van meer dan een jaar maar niet langer dan 10 jaar. Treasury bills, of T-bills, zijn Treasury-verplichtingen die binnen een jaar aflopen.

Treasury-rendementen vertonen een omgekeerde correlatie met Treasury-prijzen. Elke looptijd van staatschuld handelt met het bijbehorende rendement dat de prijs weerspiegelt. De U.S. Treasury verstrekt dagelijkse updates over de rendementen voor alle looptijden op haar officiële website.

Bepaling van Treasury-rendementen

Treasuries, beschouwd als de minst risicovolle beleggingen vanwege de steun van de Amerikaanse overheid, omvatten dat beleggers geld lenen aan de staat. De overheid betaalt terug door rente te vergoeden, bekend als coupons, wat de kosten van lenen weerspiegelt. Het rendement, of het rendement voor de belegger, voor het uitlenen aan de overheid wordt bepaald door het samenspel van vraag en aanbod.

Treasury bonds en notes, uitgegeven tegen de nominale waarde die bij afloop wordt terugbetaald, worden geveild aan primaire dealergroep. Biedingen van deze dealers specificeren een minimumrendement. In secundaire handel leidt een stijging van de prijs van een effect tot een overeenkomstige daling van het rendement en omgekeerd.

Ter illustratie, een 10-jarige T-note met een nominale waarde van $1,000 die bij een veiling een rendement van 3% kent en in de markt daalt in waarde tot $974.80, zorgt ervoor dat het rendement stijgt tot 3,3%. De Treasury blijft jaarlijkse $30 ($1,000 x .03) couponbetalingen doen naast de terugbetaling van het $1,000 nominale bedrag. Omgekeerd, als de marktwaarde van de T-note stijgt tot $1,026, daalt het effectieve rendement voor de koper naar 2,7%.

Dynamiek van Treasury-rendementen en invloed van de Fed

Wijzigingen in het streefniveau van de fed funds rate door de Federal Reserve, wat kan duiden op verkrapping van het monetaire beleid, kunnen leiden tot een stijging van Treasury-rendementen en daardoor lagere obligatieprijzen. Deze verschuiving kan optreden zelfs als beleggers slechts verwachten dat de fed funds rate zal stijgen.

In dergelijke gevallen verschilt het tempo van stijging van rendementen tussen de verschillende Treasury-looptijden. De directe invloed is meestal zichtbaar op de kortstlopende Treasuries die door de fed funds rate worden beïnvloed, de rente waartegen banken elkaar lenen overnight. Daarentegen weerspiegelen de prijzen en rendementen van langlopende looptijden doorgaans de langetermijnverwachtingen van beleggers over de economie. Historisch gezien laten periodes van Fed-rentestijgingen vaak zien dat kortetermijnrendementen sneller stijgen dan langetermijnrendementen, wat wijst op de verwachting van beleggers van een economische vertraging door het beleid van de Fed.

Hoewel de gebruikelijke veronderstelling is dat langlopende Treasury-effecten hogere rendementen zouden moeten bieden vanwege het grotere renterisico, kunnen economische onzekerheden leiden tot een omgekeerde rentecurve voorafgaand aan recessies. Deze inversie doet zich voor wanneer rendementen op langlopende Treasuries lager worden dan die op kortlopende tegenhangers, wat aangeeft dat beleggers een economische vertraging verwachten. Een omgekeerde yield curve, met name wanneer het rendement op de 10-jarige Treasury-note onder dat op de 2-jarige note zakt, gaat vaak vooraf aan economische neergangen, hoewel het ook enkele valse signalen heeft gegeven.

Rendementen van Treasury-bills

In tegenstelling tot Treasury notes en bonds met reguliere couponbetalingen functioneren Treasury bills (T-bills) als zero-coupon-obligaties. Uitgegeven met korting ten opzichte van de nominale waarde betalen T-bills geen periodieke rente maar worden ze bij afloop tegen de nominale waarde afgelost. De verdiende rente, het verschil tussen nominale waarde en aankoopprijs, bepaalt het rendement van een T-bill, berekend met twee methoden door het Ministerie van Financiën: de discountmethode en de investmentmethode.

Bij de discountmethode wordt het rendement berekend als een percentage van de nominale waarde, niet van de aankoopprijs. Bijvoorbeeld, het kopen van 90-daagse T-bills met een nominale waarde van $10,000 voor $9,950 resulteert in een rendement van 2%:

Discount Yield = [(10,000 - 9,950) / 10,000] x (360/90) = 0.02, or 2%

De investmentmethode daarentegen berekent het Treasury-rendement als een percentage van de aankoopprijs, niet van de nominale waarde. Met hetzelfde voorbeeld:

Investment Yield = [(10,000 - $9,950) / $9,950] x (365/90) = 0.0204 rounded, or 2.04%

Opmerkelijk is dat de twee methoden verschillende dagtellingen per jaar gebruiken. De discountmethode hanteert 360 dagen, in lijn met bankconventies voor kortlopende rentetarieven en hoe T-billtarieven in de secundaire markt worden geciteerd. De investmentmethode daarentegen gebruikt 365 of 366 kalenderdagen, wat een nauwkeuriger beeld geeft van het rendement voor de koper en vergelijkingen met couponsecurities die op dezelfde datum aflopen vergemakkelijkt.

Treasury Notes en Bonds: ontrafeling van rendementdynamiek

De opbrengstsnelheid voor beleggers die Treasury notes en bonds aanhouden is nauw verbonden met halfjaarlijkse couponbetalingen en de bij afloop terugbetaalde nominale waarde. Of een effect tegen pari, met korting of met premie wordt gekocht, hangt af van het rendement bij aankoop vergeleken met de oorspronkelijke couponrente.

Als een effect tegen pari wordt gekocht, is het rendement gelijk aan de couponrente. Aankoop met korting levert een hoger rendement op dan de coupon, terwijl aankoop met premie resulteert in een lager rendement.

De formule voor het berekenen van het Treasury-rendement op notes en bonds die tot vervaldatum worden aangehouden, wordt uitgedrukt als:

Treasury Yield = [C + ((FV - PP) / T)] ÷ [(FV + PP)/2]

waarbij:

• C = couponrente
• FV = nominale waarde
• PP = aankoopprijs
• T = jaren tot vervaldatum  

Het rendement op een 10-jarige note met een coupon van 3% die met premie is gekocht voor $10,300 en tot vervaldatum wordt aangehouden, is:

Treasury Yield = [$300 + (($10,000 - $10,300) / 10)] ÷ [($10,000 + $10,300) / 2] = $270 / $10,150 = .0266 rounded, or 2.66%

Conclusie

De prijs van een Treasury-effect komt tot uiting via het rendement, aangezien Treasuries worden gewaardeerd, geciteerd en verhandeld op basis van rendement als prijsindicator. Treasuries, als ze tot vervaldatum worden aangehouden, worden als relatief laag risico beschouwd en bieden doorgaans een lager rendement vergeleken met veel alternatieve beleggingen. Rentes op andere vastrentende activa worden soms uitgedrukt als een premie boven het Treasury-rendement voor dezelfde looptijd. Deze premie compenseert beleggers voor het hogere kredietrisico van het uitlenen aan partijen buiten de Amerikaanse overheid.

Langlopende Treasury-effecten leveren doorgaans hogere rendementen op dan kortlopende om het duration-risico van stijgende rentes te compenseren. Gevallen waarin kortetermijnrentes hoger zijn dan langetermijnrentes wijzen op een omgekeerde rentecurve en kunnen duiden op een economische vertraging.