1940 Yatırım Şirketleri Yasası, kongre tarafından çıkarılan bir kanun olarak yatırım şirketlerinin kuruluşunu ve faaliyetlerini düzenler. Amerikan Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu (SEC) tarafından uygulanır ve denetlenir; yasa, belirli yükümlülüklerden kaçınmak isteyen şirketlere muafiyet imkânı tanır. 1929 Borsa Çöküşü ve ardından gelen Büyük Buhran'a yanıt olarak FDR tarafından yasalaştırılan bu düzenleme, yatırımcıları korumayı amaçladı. Yıllar içinde değişen ve giderek karmaşıklaşan finansal pazarlara uyum sağlamak için birçok değişiklik geçirmiştir.
Temel Bilgiler
1940 Yatırım Şirketleri Yasası, yatırım şirketlerinin örgütlenmesini ve faaliyetlerini düzenleyen bir kongre kanunudur. Temel amacı, yatırımcıların menkul kıymet sahipliğinin taşıdığı riskler konusunda bilgilendirilmelerini sağlayarak onların korunmasıdır.
Bu Yasaya göre yatırım şirketleri, hisse senetlerinin ilk satışında ve sonrasında düzenli aralıklarla yatırım hedefleri, politikalar ve mali durum hakkında bilgi vermelidir. Ayrıca yatırımcılara şirketin yapısı ve operasyonları hakkında bilgi sağlanmalıdır.
Başkan Franklin D. Roosevelt, bu Yasayı 1940'ta Yatırım Danışmanları Yasası ile eş zamanlı olarak imzalayarak yatırım tröstleri ve danışmanları üzerinde düzenleyici yetkiyi Amerikan Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu'na (SEC) vermiştir.
1940 Yatırım Şirketleri Yasası Nedir?
Amerikan Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu (SEC) tarafından uygulanan ve denetlenen 1940 Yatırım Şirketleri Yasası, yatırım şirketlerini ve halka açık yatırım ürünlerinin sunumunu düzenleyen sorumlulukları ve kuralları belirler; buna açık uçlu yatırım fonları, kapalı uçlu yatırım fonları ve Ünite Yatırım Fonu (UIT'ler) dahildir. Bu mevzuat ağırlıklı olarak perakende yatırım ürünlerine odaklanır.
1929 Borsa Çöküşü sonrası doğan bu yasa, istikrarlı bir finansal piyasa düzenleyici çerçevesi oluşturmak amacıyla hazırlanmıştır. Yatırım şirketlerini ve ürün sunumlarını düzenleyen birincil yasadır. Buna karşılık, 1933 Menkul Kıymetler Yasası da çöküşe yanıt olarak yatırımcı şeffaflığını artırmaya odaklanmıştır.
Yasa, ABD yatırım şirketlerinin yatırım ürünü menkul kıymetleriyle ilişkili işlemlerinde uyması gereken geniş kapsamlı kural ve düzenlemeleri içerir. Bu hükümler; dosyalama, hizmet ücretleri, mali açıklamalar ve yatırım şirketlerinin güvene dayalı yükümlülüklerini kapsar.
Ayrıca Yasa, bağlı kişiler ve garantörlerle yapılan işlemler, muhasebe uygulamaları, kayıt tutma gereksinimleri, denetim prosedürleri, dağıtım, itfa ve menkul kıymetlerin geri alımı, yatırım politikalarındaki değişiklikler ile dolandırıcılık veya güvene dayalı yükümlülük ihlallerine ilişkin eylemler için düzenlemeler getirir.
Yasanın bireylerin emeklilik birikimlerini koruma üzerindeki derin etkisi küçümsenemez; özellikle yatırım fonları 401(k) gibi emeklilik planlarında ve yıllık gelirlere dayalı ürünlerde merkezi bir rol oynar. Yasa ayrıca Ünite Yatırım Fonu, açık uçlu yatırım fonları, kapalı uçlu yatırım fonları ve diğer sınıflandırılmış yatırım şirketlerinin işletilmesine dair özel kurallar sunar.
Yatırım Şirketi Sınıflandırması ve Kayıt
1940 Yatırım Şirketleri Yasası, bir "yatırım şirketi"nin ne olduğunu açıkça tanımlar. Ancak bazı şirketler Yasanın ürün yükümlülükleri ve gerekliliklerinden muafiyet talep edebilir. Örneğin hedge fonlar, Yasanın tanımına girebilir ancak 3(c)(1) veya 3(c)(7) maddeleri altında muafiyet alarak hükümlülüklerden kaçınabilirler.
Menülde menkul kıymetlerini halka sunmak isteyen yatırım şirketleri, Yasanın kayıt gerekliliklerine uymak ve SEC'e kayıt yaptırmak zorundadır. Kayıt süreci Yasada ayrıntılı olarak belirtilmiştir.
Kayıt talep eden şirketler, yönetmeyi ve yatırımcılara sunmayı planladıkları ürün türüne veya yelpazesine göre uygun sınıflandırmayı seçmelidir. Federal menkul kıymet yasaları altında ABD'de üç ana yatırım şirketi tipi bulunmaktadır: yatırım fonları/açık uçlu yönetilen yatırım şirketleri, Ünite Yatırım Fonları (UIT'ler) ve kapalı uçlu fonlar/kapalı uçlu yönetilen yatırım şirketleri. Yatırım şirketleri için özel gereksinimler, onların sınıflandırmasına ve halka sundukları ürünlere göre belirlenir.
Dodd-Frank Yasası: Finansal Düzenlemenin Yeniden Şekillendirilmesi
Büyük Buhran sonrası 2008 mali krizinin ardından Başkan Obama, 2010'da Dodd-Frank Wall Street Reformu ve Tüketici Koruma Yasası'nı yürürlüğe koydu. Bu kapsamlı mevzuat, yasayı ve genel ABD finansal sistemini denetleyecek yeni hükümet kurumlarının kurulmasına yol açtı. Yasa tüketici koruması, işlem kısıtlamaları, kredi derecelendirmeleri, finansal ürünler, kurumsal yönetim ve şeffaflık gibi geniş etkiler doğurdu.
1940 Yatırım Şirketleri Yasası nispeten daha az etkilenmiş olsa da, 1940 Yatırım Danışmanları Yasası Dodd-Frank tarafından önemli ölçüde değişikliğe uğradı. Özellikle hedge fonlar bu mevzuattan etkilendi.
Dodd-Frank öncesinde hedge fonlarının kayıt yaptırma zorunluluğu yoktu ve bu durum onlara işlem faaliyetlerinde geniş bir serbestlik sağlıyordu. Ancak yasa, büyüklüğe bağlı olarak hedge fonları ve özel sermaye fonlarının SEC'e kayıt yaptırmasını ve belirli açıklama gereksinimlerine uymasını zorunlu kıldı.
Sonuç
Büyük Buhran'dan sonra FDR tarafından yürürlüğe konulan 1940 Yatırım Şirketleri Yasası, SEC'e yatırım şirketlerini yasal ve yatırımcı yararına uygun şekilde denetleme yetkisi vermeyi amaçladı. Birincil hedef her ne pahasına olursa olsun yatırımcıları korumaktı. Yıllar içinde Yasa finansal piyasalarla birlikte evrilmiş olsa da, yatırımcı koruması temel misyonu olarak kalmaya devam etmektedir.