Gelir tahvilleri, geçiş ücretli yollar, havalimanları veya hastaneler gibi gelir getiren belirli projeleri finanse eden bir belediye tahvili türüdür. Projeden elde edilen gelirler, tahvili ödeyenlere geri ödemede kullanılır; bu nedenle bu tahviller, vergi gelirleriyle güvence altına alınan genel yükümlülük tahvillerinden farklıdır. Bu rehber, gelir tahvillerinin tanımını, türlerini ve örneklerini, yapılarını ve yatırımcılar için potansiyel risklerini inceleyecektir.
Gelir tahvilleri, gelirlerini kendileri üreten belirli projeleri veya hizmetleri desteklemek için ihraç edilen özel belediye tahvilleridir. Bunlar, geçiş köprüleri ve otoyollar gibi altyapı, yerel kamu hizmetleri ve stadyum gibi tesisleri içerebilir. Bir belediyenin vergi alma yetkisiyle güvence altına alınan genel yükümlülük tahvillerinin aksine, gelir tahvilleri yalnızca fonladıkları projenin gelirleriyle desteklenir.
Genel yükümlülük tahvilleri ihraç edenin kredi ve vergi alma gücüne dayanırken, gelir tahvilleri proje gelirlerine bağımlılıkları nedeniyle daha yüksek risk taşır ve genellikle yatırımcılar için daha yüksek faiz oranları sunar.
Şehirler veya havalimanı otoriteleri tarafından çıkarılan bu tahviller, havalimanlarının finansal faaliyetleriyle desteklenir. Bir havalimanının hizmetleri faydalarının %10'undan fazlasını özel sektöre sağlıyorsa, bu tahviller özel sınıflandırılır; aksi halde kamu amaçlı tahviller olarak kabul edilir.
Bu tahviller köprü veya tünel gibi kamu taşımacılığı projelerini finanse eder; geçiş ücretleri tahvilin ana parası ve faizinin doğrudan geri ödenmesinde kullanılır.
Su ve enerji gibi temel kamu hizmetlerini finanse etmek için çıkarılır. Bu hizmetlerin sağladığı gelirler tahvil sahiplerine geri ödeme yapmak için kullanılır.
Bu tahviller tıbbi tesislerin inşası ve iyileştirilmesini destekler; geri ödeme bu kurumların ürettiği gelirlerden sağlanır.
Yerel veya eyalet konut finansman kurumları tarafından düşük ve orta gelirli bireyler için mortgage kredilerini finanse etmek amacıyla çıkarılır. Bu tahvillerden elde edilen faiz genellikle federal vergiden muaf tutulur ve cazip bir yatırım sunar.
Özel sektör şirketleri adına çıkarılan sanayi gelir tahvilleri, sanayi tesislerinin inşası veya ağır ekipman alımları için kullanılır.
Gelir tahvilleri genellikle 20 ila 30 yıl gibi uzun vadeli olur ve 1.000$ veya 5.000$ gibi dilimlerde satın alınabilir. Tahvilin nominal değeri, yatırımcının vade sonunda alacağı tutardır.
Yatırımcılar nominal değeri peşin öder ve tahvil süresince faiz alır. Vade sonunda, proje gelirleri yeterliyse ana para geri ödenir; aksi halde yatırım kaybı riski vardır.
Örneğin, bir geçiş ücretiyle finanse edilen gelir tahvili, inşaat maliyetleri karşılandıktan sonra geçiş ücretlerinden elde edilen gelirleri kullanarak yatırımcılara geri ödeme yapar. Gelir tahvilleri, belediyelerin borç limitlerini etkilemeden projeleri finanse etmesine olanak tanır. Kamu okulları gibi vergi gelirine bağımlı kurumlar, proje-özel gelir üretemedikleri için gelir tahvili çıkaramazlar.
St. Louis, çok aileli konutlar, kamu tesisleri ve kirlilik kontrolü gibi projeler için gelir tahvillerini kullanır ve genellikle 20-30 yıllık vadeye sahiptir. Bu tahvillerin vergi muafiyeti, daha düşük faiz oranlarına izin verir.
MTA, Şubat 2016'da altyapı projeleri için 500 milyon dolar toplamak amacıyla Yeşil Tahviller çıkardı. Bu tahviller, MTA'nın işletme gelirleri ve eyalet sübvansiyonlarıyla desteklenir; çevresel ve altyapı iyileştirmeleri için gelir tahvillerinin kullanımını gösterir.
Gelir tahvilleri, belediyelerin sakinleri doğrudan vergilendirmeden projeleri finanse etmeleri için önemli bir finansal araçtır. Genel yükümlülük tahvillerine kıyasla daha riskli olmaları nedeniyle daha yüksek getiri sunabilirler, ancak önemli kamu hizmetleri ve altyapı projelerinin finansmanında hayati bir rol oynarlar. Her gelir tahvili türünün kendine özgü bir amacı, avantajları ve riskleri vardır. Yatırımcılar için bu ayrıntıları anlamak, belediye tahvillerine yapılacak yatırımları değerlendirirken hayati öneme sahiptir.