Hazine getirileri, ABD Hükümeti'nin farklı dönemlerde borçlanmak için ödediği faiz oranlarını ifade eder. Bu getiriler Hazine kıymetlerinin fiyatlarıyla ters orantılıdır ve Hazine gibi sabit getirili menkul kıymetlerin fiyatlanması ve alım satımında kullanılır. Farklı vadedeki Hazine kıymetlerinin getirileri değişir; genellikle uzun vadeli kıymetler kısa vadeli olanlardan daha yüksek getiri sunar. Hazine kıymetlerinin getirileri, yatırımcıların ekonominin görünümüne ilişkin değerlendirmelerini yansıtır. Uzun vadeli enstrümanlardaki daha yüksek getiriler daha iyimser bir görünümü ve daha yüksek enflasyon beklentilerini işaret edebilir.
Temeller
Hazine getirisi, ABD hükûmetinin bir borç yükümlülüğü için ödediği yıllık faiz oranını yüzde olarak gösterir. Özünde, belirli bir vadeye sahip bir ABD devlet kıymetini tutarak yatırımcıların beklediği yıllık getiriyi tanımlar.
Hazine getirileri, hükûmetin borçlanma maliyetlerini ve tahvillerden elde edilen yatırımcı getirilerini etkilemenin ötesinde, konut, otomobil ve ekipman kredileri gibi tüketici ve işletme kredilerinde uygulanan faiz oranlarını da etkiler. Ayrıca, Hazine getirileri, yatırımcıların ekonomik gidişatını değerlendirmeleri için bir gösterge görevi görür. Uzun vadeli Hazine getirilerindeki yükseliş yatırımcıların ekonomik görünüm konusunda daha fazla güven duyduğunu gösterir. Öte yandan, uzun vadeli getirilerdeki artış aynı zamanda artan enflasyon beklentilerine işaret edebilir.
Hazine Getirileri Nedir?
Finansman gereksinimi olduğunda ABD hükûmeti, Hazine aracılığıyla borç araçları ihraç eder. Borç menkul kıymetleri genel olarak tahvil olarak adlandırılsa da, Hazine tahvilleri veya T-bonds, 20 ila 30 yıl aralığında vadesi olan ABD devlet tahvillerini belirtir. Hazine noterleri (notes), vadesi bir yılı aşan ancak 10 yılı geçmeyen ABD hükûmeti yükümlülükleridir. Hazine bonoları ya da T-bill'ler ise vadesi bir yıl içinde olan Hazine yükümlülükleridir.
Hazine getirileri, Hazine fiyatlarıyla ters yönde hareket eder. Her vadedeki Hazine borcu, fiyatını yansıtan ilgili getirisiyle işlem görür. ABD Hazine Bakanlığı, resmi web sitesinde tüm Hazine vadelerinin getirilerini günlük olarak günceller.
Hazine Getirilerinin Belirlenmesi
Hazine kıymetleri, ABD hükûmetinin desteği sayesinde en düşük riskli yatırımlar olarak kabul edilir; burada yatırımcılar hükûmete borç verir. Hükûmet ise kupon olarak bilinen faiz ödemelerini yapar; bu, hükûmetin borçlanma maliyetidir. Hükûmete borç vermenin getirisi ya da yatırımcının getirisi, arz ve talebin etkileşimiyle belirlenir.
Hazine tahvilleri ve notları, vadesinde geri ödenecek anapara değerini temsil eden nominal değer üzerinden ihraç edilir ve birincil satıcılara açık artırmayla satılır. Bu satıcılardan gelen teklifler minimum bir getiri oranı belirtir. İkincil piyasada işlem görürken menkul kıymet fiyatındaki artış getirinin düşmesine, düşüş ise getirinin yükselmesine yol açar.
Örneğin, nominal değeri 1.000 $ olan 10 yıllık bir T-note'un %3 getiriyle ihraç edilip piyasa değerinin 974,80 $'a düşmesi durumunda, getiri %3,3'e yükselir. Hazine yıllık 30 $ ($1.000 x 0,03) kupon ödemelerine ve 1.000 $ anapara ödemesine devam eder. Buna karşın, eğer T-note'un piyasa değeri 1.026 $'a yükselirse, alıcının etkin getirisi %2,7'ye düşer.
Hazine Getirisi Dinamikleri ve Fed'in Etkisi
Federal Reserve'in (Fed) federal fon faiz hedefinde değişiklik yapması ve para politikasında sıkılaşma sinyali vermesi, Hazine getirilerinin yükselmesine ve dolayısıyla tahvil fiyatlarının düşmesine yol açabilir. Bu değişim, yatırımcıların fed funds oranında beklenen bir artışa dair beklentileri olduğu durumlarda bile gerçekleşebilir.
Böyle durumlarda, farklı Hazine vadeleri arasındaki getiri artış hızı farklılık gösterir. Doğrudan etki, bankaların birbirine gecelik borç verme oranı olan fed funds oranından etkilenen en kısa vadeli Hazine kıymetlerinde gözlemlenir. Öte yandan, daha uzun vadeli vadelerin fiyatları ve getirileri yatırımcıların uzun vadeli ekonomik beklentilerini yansıtır. Geçmişteki Fed faiz artırımlarında kısa vadeli getirilerin uzun vadeli getirilerden daha hızlı yükseldiği örnekler görülmüştür; bu, Fed'in politikasının ekonomik büyümeyi yavaşlatacağına dair yatırımcı beklentisini yansıtır.
Geleneksel akıl, uzun vadeli Hazine kıymetlerinin artan faiz oranlarına maruz kalma nedeniyle daha yüksek getiri sunması gerektiğini söylese de, ekonomik belirsizlikler resesyon öncesinde ters getiri eğrisine yol açabilir. Bu tersleşme, uzun vadeli Hazine getirilerinin kısa vadeli getirilerin altına düşmesiyle gerçekleşir ve yatırımcıların ekonomik yavaşlama beklediğine işaret eder. Özellikle 10 yıllık Hazine notunun getirisi 2 yıllık Hazine notunun getirisi altına düştüğünde görülen ters getiri eğrisi, sıklıkla ekonomik durgunlukların öncüsü olmuştur; fakat bazı yanlış alarmlara da neden olmuştur.
Hazine Bonosu (T-bill) Getirileri
Düzenli kupon ödemeleri yapan Hazine notları ve tahvillerinin aksine, Hazine bonoları (T-bill) sıfır kuponlu tahviller gibi işler. Nominal değerin altında iskonto edilerek ihraç edilen T-bill'ler faiz ödemesi yapmaz; vade sonunda nominal değer üzerinden itfa edilir. Elde edilen faiz, nominal değer ile alış fiyatı arasındaki farktır ve T-bill getirisini belirler. Hazine iki yöntemi kullanarak getiriyi hesaplar: iskonto ve yatırım yöntemi.
İskonto yönteminde getiri, alış fiyatı yerine nominal değerin yüzdesi olarak hesaplanır. Örneğin, 10.000 $ nominal değerli 90 günlük T-bill'i 9.950 $'a satın almak 2% getiri sağlar:
Discount Yield = [(10,000 - 9,950) / 10,000] x (360/90) = 0.02, or 2%
Buna karşılık, yatırım getirisi yöntemi Hazine getirisini alış fiyatının yüzdesi olarak hesaplar, nominal değer yerine alış fiyatı kullanılır. Aynı örnekle:
Investment Yield = [(10,000 - $9,950) / $9,950] x (365/90) = 0.0204 rounded, or 2.04%
Önemli olarak, iki yöntem farklı yıl-gün sayımı kullanır. İskonto yöntemi 360 günü baz alır; bu, kısa vadeli faiz oranları için bankacılık uygulamalarıyla ve ikincil piyasalarda T-bill oranlarının nasıl ifade edildiğiyle uyumludur. Buna karşın yatırım getirisi yöntemi 365 veya 366 takvim günü kullanır; bu, alıcının getirisini daha doğru temsil eder ve aynı tarihte itfa olan kuponlu menkul kıymetlerle karşılaştırma yapmayı kolaylaştırır.
Hazine Notları ve Tahvilleri: Getiri Dinamiklerini Anlamak
Hazine notları ve tahvillerini elinde tutan yatırımcıların getiri oranı, yarı yıllık kupon ödemeleri ve vade sonunda ödenen nominal değere bağlıdır. Bir kıymetin prim, iskontolu veya nominal değerden alınıp alınmadığı, satın alındığı zamanki getiri ile ihraçtaki ilk getiri arasındaki ilişkiye bağlıdır.
Nominal değerden alındığında getiri kupon oranına eşittir. İskontoyla alınırsa getiri kupondan daha yüksek olurken, primle alınırsa daha düşük olur.
Vadesine kadar elde tutulan notlar ve tahviller için Hazine getirisini hesaplama formülü şu şekilde ifade edilir:
Treasury Yield = [C + ((FV - PP) / T)] ÷ [(FV + PP)/2]
burada:
- C = kupon oranı
- FV = nominal değer
- PP = alış fiyatı
- T = vade yılı sayısı
3% kuponlu, primle 10.300 $'a satın alınan ve vadesine kadar elde tutulan 10 yıllık bir notun getirisi şöyle olur:
Treasury Yield = [$300 + (($10,000 - $10,300) / 10)] ÷ [($10,000 + $10,300) / 2] = $270 / $10,150 = .0266 rounded, or 2.66%
Sonuç
Bir Hazine kıymetinin fiyatı, getirisi aracılığıyla ifade edilir; çünkü Hazine kıymetleri getiri üzerinden değerlenir, aktarılır ve takas edilir. Hazine kıymetleri, vadesine kadar tutulduğunda nispeten düşük riskli olarak kabul edilir ve birçok alternatif yatırıma kıyasla daha sakin bir getiri sağlar. Diğer sabit getirili varlıkların oranları bazen aynı vadeye sahip Hazine getirilerine göre farklar şeklinde ifade edilir. Bu fark, ABD hükûmeti dışındaki kuruluşlara borç verirken yatırımcıların üstlendiği daha yüksek kredi riskini telafi eder.
Uzun vadeli Hazine kıymetleri genellikle faiz oranlarındaki yükselişe karşı süre riskini telafi etmek için kısa vadeli kıymetlerden daha yüksek getiri sunar. Kısa vadeli oranların uzun vadeli oranları geçmesi durumları ters getiri eğrisini işaret eder ve bu, potansiyel olarak ekonomik bir yavaşlamaya işaret edebilir.